Szczeniak wyje i szczeka całą noc

Yuna la ficelle, dla mnie zostawianie psa samego na godzinę, gdy jest się w domu – i to poza czasem normalnej nieobecności – jest zupełnie bez sensu. To, że ignorujemy psa, dopóki się nie uspokoi, jest w porządku, ale czy nie lepiej dać mu szansę, żeby się czegoś nauczył, zamiast zostawiać go na kolejną godzinę w łazience?

Ja też czekam na odpowiedź od picco85.

Szczerze mówiąc, cavaliery kojarzę zawsze przynajmniej w parach, a najczęściej nawet po trzy sztuki – nigdy pojedynczo, i to właśnie wydaje mi się najbardziej nietypowe.

A co do reszty, to czekam na wyjaśnienia, bo może tylko nam się wydaje, że pies siedzi sam przez 10–11 godzin (kiedy picco85 jest w pracy), zamknięty w łazience z „czymś do zabawy” i „czymś do gryzienia”. Tylko że to mi się nie klei z tym drugim wątkiem o „sikaniu z radości” – bo po 10–11 godzinach, a nawet w połowie dnia, jeśli picco85 wpada do domu na lunch, to nie jest żadne sikanie z radości, tylko po prostu sikanie z potrzeby, i mam nadzieję, że kupa też przy okazji idzie!

Myślę więc, że to może być po prostu jakieś nieporozumienie albo może wchodzi w grę praca zdalna.

Jeśli chodzi o kontakty z innymi psami, to zgadzam się, że nie można psa „męczyć” na siłę licznymi spotkaniami. Psy są jak ludzie – jedne uwielbiają tłumy, a inne chcą, żeby dać im święty spokój. Tym bardziej w przypadku cavalierów trzeba brać pod uwagę ich wielkość, a co za tym idzie – pewną delikatność w kontaktach z innymi psami. Więc tak, lepiej mieć stałych, sprawdzonych psich kumpli niż codziennie czy co tydzień narażać psa na spotkania z całą masą nowych psów.

Tu się zgadzam, jedyne razy, kiedy próbowałem wybiegu, to były umówione spotkania ze znanymi mi ludźmi i psami! Nie lubię tej napiętej atmosfery, która panuje w takich miejscach, nad którymi nie ma się kontroli.

Dzięki za odpowiedź w każdym razie 🙏

Mogę o coś zapytać? Moje psiaki nie mają jakichś tysięcy znajomych (mamy tak z 10 stałych kumpli), czasem spotykamy też innych na spacerach i wszystko jest w porządku.

Ale skoro pies uczy się przez kontakt z innymi, to do ilu najlepiej te kontakty ograniczyć? Czytałem, że Picco dopuszcza tylko 2 psich kolegów – wydaje mi się, że to trochę mało, żeby zebrać zróżnicowane doświadczenia, nie sądzicie? Zgadzam się, że nie można „przebodźcować” szczeniaka, ale co według Was byłoby takim ideałem?

Dzięki za odpowiedzi, teraz już rozumiem lepiej! Nie doczytałam wcześniej tamtych wiadomości.

Jeśli chodzi o branie złego przykładu od innych psów, to też się o to martwiłam, ale w drugą stronę (że suczka mojej znajomej zacznie naśladować Athosa, który na spacerach odbiega dosyć daleko). Na razie jednak tak się nie dzieje – kiedy on oddali się za bardzo, mała tylko patrzy na niego ze smutkiem i wraca do swojej pani, więc nie ma problemu ^^

Czy pies może przestać reagować na przywołanie tylko dlatego, że zobaczył, jak inny pies nie wraca na zawołanie?

Strasznie mnie to dziwi, w końcu psie kody są mega ważne i pies uczy się ich w kontakcie z różnymi czworonogami. To, że podpatrzy u kumpla branie patyków czy zbyt intensywne kopanie w ziemi, da się przecież wypracować.

Każdy pies, którego spotkałyśmy, wniósł coś wartościowego do życia mojej suni i nigdy nie zauważyłam, żeby inne psy miały na nią zły wpływ. Każda sytuacja to dobra okazja, żeby nad czymś popracować. Jeśli za bardzo się nakręca, a to nie jest odpowiedni moment, to mamy szansę poćwiczyć wyciszanie. Jeśli inny pies jest reaktywny, to okazja, żeby jej pokazać, że przy mnie nic jej nie grozi (lol, wiadomo, że nie pchamy się do reaktywnego psa, chyba że właściciel sam zaproponuje – nie jesteśmy wariatami) i tak dalej. Po prostu korzystamy z tego, co mamy pod ręką.

Nawet najtrudniejszy pies to świetna okazja do treningu, choćby po to, żeby po prostu przejść obok, całkowicie go ignorując.

Oczywiście, jak przychodzi czas na zabawę, to już żyją swoim życiem.