Zamykanie szczeniaka w osobnym pomieszczeniu – nauka czystości

Dzień dobry

Myślę, że może Was to zainteresować, jeśli chcecie się dowiedzieć, jak dobrze wyszkolić psa

https://urlz.fr/bnIL

Pozdrawiam

Na razie to jeszcze szczeniak, więc go tak całkiem nie wymęczcie 🤣, w razie czego możecie go ponosić... (myślę, że maksymalnie godzinkę, ale obserwujcie jego zachowanie – jeśli idzie za wami taki zrezygnowany i niczym się nie interesuje, to znaczy, że to już dla niego za dużo...).

Jeśli nie mieliście jeszcze okazji puszczać go za bardzo luzem, wybierzcie się gdzieś za miasto z 10-metrową linką. Nawet jeśli szczeniaki chętniej pilnują się człowieka niż dorosłe psy, warto to najpierw sprawdzić, zanim puścicie go tak zupełnie wolno...

Wielkie dzięki za Wasze odpowiedzi, to mnie naprawdę sporo uspokoiło!

Dla jasności – mieszkam w mieszkaniu, a maluch ma dostęp do wszystkich pomieszczeń, kiedy jestem w domu (z wyjątkiem dwóch sypialni).

Może powinnam częściej go wyprowadzać, żeby mógł się bardziej wybiegać i wyszaleć. W ten weekend ruszamy za miasto, żeby mógł trochę polatać luzem i żeby poćwiczyć z nim odpuszczanie tropu itp.

I tak samo kuchnia, to też normalne pomieszczenie, całkiem duże dla takiego małego bąbla jak on :)

Robię tak samo ze swoją sunią, która ma 4,5 miesiąca.

Kiedy ją wzięliśmy (miała 9 tygodni), na czas naszej nieobecności i w nocy zostawała w naszym pomieszczeniu gospodarczym (to normalny pokój, a nie jakaś ciasna klitka, żeby nie było).

Od 2 tygodni powiększyliśmy jej przestrzeń w ciągu dnia: pomieszczenie gospodarcze + kuchnia. Niedługo spróbujemy zostawiać ją tak też w nocy.

Jeśli wszystko pójdzie dobrze, będziemy jej stopniowo udostępniać kolejne pokoje na parterze. Myślę, że na razie jest jeszcze na to za wcześnie – i to nie ze względu na czystość (mamy farta, bo mała zachowuje czystość w 100% już od 3. miesiąca), ale boimy się zniszczeń (skoro potrafiła dobierać się do kanapy przy nas, to co by się działo pod naszą nieobecność?).

W każdym razie, wcale mnie to nie dziwi, wręcz przeciwnie. Najważniejsze, żeby miała dostęp do większej liczby pomieszczeń, gdy jesteście w domu (to i tak zawsze lepsze niż klatka czy transporter typu Vari).

Hejka! Ja tak robiłam z moim poprzednim psiakiem, jak był jeszcze szczeniakiem. Wydawało mi się, że czuł się bezpieczniej w kuchni niż na całym dole pod moją nieobecność... Później dawałam mu już dostęp do całego parteru, ale i tak zawsze zastawałam go w kuchni. Myślę, że to po prostu był jego ulubiony kąt.

To brzmi jak dobry początek.

Osobiście nie zamykam moich psów – mam dom piętrowy i psiaki mają cały dół do dyspozycji bez żadnych ograniczeń.

Jednak nie dziwi mnie to, że zostawiacie go w kuchni, o ile oczywiście spędzacie z nim wystarczająco dużo czasu i zapewniacie mu odpowiednią dawkę aktywności.

Mimo swoich rozmiarów, jamnik potrzebuje sporo ruchu.

Pamiętajcie tylko, że skoro kuchnia ma być jego azylem, nie może ona służyć jednocześnie jako miejsce kar (u mnie do tego służy toaleta).

Co do popiskiwania – minęło dopiero kilka dni, ale jeśli nie przestanie w ciągu kolejnych 2-3 dni, to znak, że coś jest nie tak: albo ma za mało miejsca, albo za mało zajęcia. Na razie to tylko piszczenie, ale jeśli to potrwa dłużej, może przerodzić się w problemy behawioralne: szczekanie, niszczenie rzeczy, fobie... Jeśli wkrótce przestanie, to nie ma problemu, działajcie tak dalej.

Jeśli chodzi o czystość, widać, że idziecie w dobrym kierunku. Pamiętajcie, żeby okazywać ogromną radość, gdy po powrocie do domu zastaniecie porządek. W tym wieku piesek nie wytrzyma dłużej niż 2-3 godziny, więc nie bądźcie zdziwieni, jeśli wyjdziecie na 4 godziny i zdarzy się „wpadka”... 🙂

Przy małym psie myśliwskim skupcie się w szkoleniu na przywołaniu, reszta jest mniej istotna (no, prawie...).

Psy myśliwskie zazwyczaj łatwo się socjalizują i nie sprawiają większych problemów w domu, jedyną trudnością bywa właśnie przywołanie. Szybko tracą kontakt z właścicielem, gdy „złapią” jakiś zapach. Wykorzystajcie więc jego młody wiek, żeby nad tym popracować. Nos przy ziemi = odciągamy jego uwagę = chwalimy, jeśli odpuści trop. Możecie to ćwiczyć nawet w domu: przesuńcie smaczkiem po podłodze (ale nie zostawiajcie go na końcu śladu 😉), pilnujcie go i jak tylko złapie trop, dajcie komendę „zostaw”, odciągnijcie go i nagródźcie z dala od śladu.

Witamy nowego domownika!