Dobry wieczór.
Mój ma dokładnie to samo. Ma zapalenie spojówek, wyrywa się, sztywnieje, warczy i jest bliski ugryzienia. Łapię go za skórę na karku i staram się robić wszystko delikatnie, ale jak tylko dotykam oczu, żeby je przemyć, a potem podać krople, zaczyna się prawdziwy koszmar. Muszę go kłaść na boku, a on wierzga łapami... No cóż. Po tej całej walce zawsze go wycałuję i pochwalę, że dał radę. Jest niesamowicie sprytny, bo niestety jak tylko widzi, że biorę krople albo gaziki, to od razu się chowa. Muszę go wabić, żeby w ogóle do mnie podszedł. To wykańczające psychicznie. Co robić? Dzięki.
Cześć wszystkim, dziękuję Wam bardzo za pomocne rady dotyczące opieki nad moim Filou. Ma biedak uszy w naprawdę kiepskim stanie, więc zabiorę go do weterynarza już w poniedziałek albo we wtorek.
Ja zazwyczaj zajmuję się moimi psiakami na kolanach, dopiero po solidnej porcji uspokajających pieszczot (na przykład na kanapie, jeśli pies jest z tych większych). Moja spanielka daje przy sobie zrobić absolutnie wszystko i jest przy tym totalnie wyluzowana, nawet w mega bolesnych sytuacjach – jak wtedy, gdy poważnie uszkodziła sobie oko. Jak była mała, „pomagała” pewnej uczennicy masażu jako modelka i nie wiem, czy to właśnie dlatego zawsze tak ufnie podchodzi do wszelkich zabiegów. Za to z owczarkiem australijskim to już wyższa szkoła jazdy i prawdziwa droga przez mękę, żeby w ogóle dał coś przy sobie zrobić, nawet jeśli nic go nie boli. Muszę do niego dużo mówić spokojnym głosem, tak jak wspomniała Fanny, zanim w ogóle zbliżę jakikolwiek przedmiot do jego głowy. Coton z kolei pozwala na wszystko, ale robi przy tym minę wielkiego męczennika... Mój wniosek jest taki, że to po prostu bardzo zależy od charakteru konkretnego psa.
Cześć! Jeśli chodzi o krople, u mojej suni robiłam tak: brałam smaczki, kładłam ją na boku i hop – zakrapiałam oko. Zaraz potem dawałam smakołyk i bardzo chwaliłam, mówiąc radosnym, łagodnym głosem „taaaaak, grzeczna sunia!”. Ważne, żeby się nie denerwować i nie mówić do psa szorstko. Przy uszach z kolei siadam na podłodze, biorę ją do siebie tak, żeby trzymała głowę na moim kolanie, zakrapiam i znowu chwalę. To normalne, że na początku piesek nie chce współpracować, ale trzeba go po prostu dużo nagradzać, być delikatnym i nic nie robić na siłę.
