Jak zmniejszyć reaktywność mojego samca wobec innych niekastrowanych samców?

Tak, to bardzo dobrze! Jeśli do Ciebie nie przyszedł, to znaczy, że nie potrzebował pocieszenia. W sumie to nawet fajnie, bo to znak, że nie stało się nic poważnego :)

Cześć,

Piszę dalej, żeby podzielić się z Wami moimi doświadczeniami.

Razem z Neelsem spotkaliśmy wczoraj dwa psy: suczkę w typie amstaffa i sporego, wykastrowanego kundelka o imieniu REX. Zaznaczę tylko, że te psy nie są ze sobą – spotkanie było zupełnie przypadkowe.

Neels był bardzo nastawiony na zabawę i był dość nachalny w stosunku do suczki.

REXowi najwyraźniej nie spodobało się zachowanie Neelsa, zaczął warczeć i wszedł między nich. To trochę nakręciło Neelsa, ale REX był stanowczy i go uspokoił. To pierwszy raz, kiedy Neels dał się tak utemperować i od razu odpuścił, a emocje mu opadły. Czy to dobry znak? Myślicie, że idę w dobrym kierunku? Zastanawia mnie tylko jedno – po całym zajściu Neels w ogóle nie przyszedł do mnie po pocieszenie ani nic z tych rzeczy... Czy to normalne?

Cześć,

Krótki update – Neelsowi znowu „odpaliło się” w poniedziałek przy buldogu angielskim, za którym nie przepadał jeszcze przed kastracją. Tamten pies próbował go kiedyś zdominować i od tamtej pory Neels ma go na pieńku!

Jak to wyglądało?

Neels bawił się z dorosłym, niekastrowanym cocker spanielem bez żadnych problemów i nagle pojawił się ten buldog. Neels od razu cały się spiął. Najpierw się powąchali (więc Neels nie rzucił się na niego od razu z agresją), ale zaraz po „zapoznaniu” Neels wystartował. Na całe szczęście byliśmy czujni i szybko to przerwaliśmy.

Cześć,

Dzięki za odzew, faktycznie spróbuję dać mu więcej luzu...

A tymczasem krótki raport od Neelsa:

Wczoraj wybraliśmy się na spacer na lince i spotkaliśmy sporo psów, w tym niekastrowane samce. I wszystko poszło bardzo dobrze! Nie ukrywam, że byłem strasznie spięty, więc puściłem linkę, żeby nie wyczuł mojego stresu. Nie staliśmy też zbyt długo; powąchały się i tyle. To były małe psiaki, więc może to też miało znaczenie. Neels zazwyczaj mocniej reaguje na te większe.

Będę was informować na bieżąco, co u nas dalej.

Dajcie znać, co o tym myślicie, każda rada i uwaga jest dla mnie cenna. 🙄

@Wilko,

Linka puszczona luźno na ziemi to już jakiś plus. Ale to siłą rzeczy oznacza, że Twój pies musi trzymać się w promieniu 15 metrów od Ciebie, żebyś mógł na niej stanąć. Więc domyślam się, że co dwie minuty musisz go mocno stopować głosem... Jeśli chodzi o relaks, to też nie jest to rozwiązanie idealne... Co do skuteczności – cóż, mi samej często zdarzało się przy lince na ziemi, że nie zdążyłam zareagować, gdy mój pies ruszył, albo po prostu wyrywał mi linkę spod stopy, a nie waży nawet 14 kg... Nie ma więc pewności, że taka linka na ziemi zawsze zapewni Ci pełne bezpieczeństwo. Ale według mnie to i tak o niebo lepsze niż trzymanie jej cały czas w ręku.

Leelee dobrze podsumowała powyżej to, co sama myślę. Żeby pies był naprawdę wyluzowany, na początku będzie potrzebował raczej więcej biegania luzem niż linki...

@Wilko,

Myślę, że Flip radzi ci puszczać psa luzem w bezpiecznych miejscach, nie odradzając przy tym korzystania z linki treningowej tam, gdzie jest ona potrzebna. Jeśli jego problem dotyczy tylko innych psów, znajdź jakąś spokojną okolicę na łonie natury, bez innych czworonogów, żeby dać mu pełną swobodę. To pozwoli wzmocnić waszą więź i maksymalnie go zrelaksować.

Pies ma też inne potrzeby do zaspokojenia poza kontaktami społecznymi: dawkę ruchu, węszenie, odkrywanie nowych miejsc...

Kiedy wrócicie do waszego stałego otoczenia, które wydaje się bardziej uczęszczane przez inne psy, będzie mu o wiele łatwiej reagować na twoje prośby i pracować nad swoją wrażliwością.

Dzięki za wasze odpowiedzi, nie brałem pod uwagę jego większej wrażliwości podczas treningów.

Małe wyjaśnienie dla @Leeleebijou i @Flip-Cockwood co do mojego korzystania z linki. Ma ona 15 metrów i służy tylko jako zabezpieczenie w razie nagłego wypadku lub zagrożenia. W 98% przypadków ciągnie się po ziemi w zasięgu nogi lub ręki, a Neels nie czuje żadnego napięcia – prawie jej nie dotykam, chyba że przechodzimy przez jezdnię. Przy lince to mój głos i komendy robią całą robotę i myślę, że ma on wystarczająco dużo swobody. @Flip-Cockwood, czy po tych dodatkowych wyjaśnieniach linka nadal jest Twoim zdaniem odradzana?

Podpisuję się pod tym, co pisali inni – trzeba popracować nad emocjami i opanowaniem frustracji.

A co do samej aktywności i Flipa: może na ten moment to dla niego po prostu za dużo – za dużo psów, za dużo emocji i bodźców. Spróbujcie innych zajęć, biorąc pod uwagę wrażliwość Waszego psa (uważajcie na przebodźcowanie), albo postarajcie się go trochę bardziej odizolować podczas samych treningów agility.

Podczas treningu wszystkie psy są nakręcone na maksa. Praca to świętość, zwłaszcza przy takim typie psa, jakiego wybrałeś. Lepiej unikać kontaktów z innymi psami w trakcie ćwiczeń – od tego są przecież spacery.