Jak zmniejszyć reaktywność mojego samca wobec innych niekastrowanych samców?

Okej, teraz już lepiej rozumiem ✌ bo to było dość dalekie od mojego wyobrażenia o tej rasie. Dzięki wielkie w każdym razie Lornabis i Mountain Hikes 👋

U nas husky cieszą się raczej sporą popularnością... to jedna z najczęściej spotykanych ras w moich stronach (mały zakątek Bretanii). Mamy mało problemów, jeśli chodzi o dogadywanie się z innymi psami, za to właściciele bardzo często wspominają o ich niespodziewanych ucieczkach i instynkcie łowieckim. Przez 6 lat w naszej „psiej społeczności” zdarzył się tylko jeden incydent z małą kózką. Para psów zwiała i zaatakowała.

Ale poza tym ludzie dobrze sobie z nimi radzą, więc nie ma na co ********.

@Willko, to na pewno bardzo trudne przeżycie, kiedy widzi się atak własnego psa, ale najważniejsze to dobrze znać Neelsa, żeby móc przewidywać takie sytuacje i jak najlepiej nad nimi panować.

Z tego co zrozumiałem, to był po prostu nieszczęśliwy wypadek – twój pies rzucił się w trybie „odwetu” na innego czworonoga, którego pewnie już od dawna nie trawił. Między niektórymi osobnikami potrafi się wytworzyć trwała nienawiść z różnych względów.

Znałem kilka psów, które chciały się wręcz zagryźć – zazwyczaj działo się tak, bo właściciele pozwalali im na ciągłe wzajemne prowokowanie się przez płot... nienawiść narastała i w dniu, w którym w końcu miały okazję, po prostu do siebie skoczyły.

Zwróć też uwagę na poziom frustracji, na jaki narażasz psa. Owczarek australijski w klubie jest w trybie „pracy” i napięcie może bardzo szybko wzrosnąć, jeśli uzna inne psy za elementy przeszkadzające mu w zadaniu. Poziom pobudzenia przy agility też jest bardzo wysoki, co oczywiście ma swój wpływ na zachowanie.

Osobiście ze swoim owczarkiem mam dwa główne tryby: chwile, kiedy żyje własnym życiem na łonie natury i wśród innych psów – wtedy staram się nie skupiać go na żadnym zadaniu ani nie wyciągać np. piłki, bo chcę, żeby był zrelaksowany. I momenty, kiedy razem „pracujemy” – wtedy liczy się pełna koncentracja i dbam o to, żeby nie było zbyt wielu rozpraszaczy.

Willko,

obalasz tę opinię o „krwiożerczym husky”, którą niektórzy tak chętnie powielają.

Grzeczny owczarek atakujący husky’ego – to doprawdy świat stanął na głowie.

Jeśli chodzi o Twojego psa, myślę, że powinieneś trochę odpuścić z tymi spotkaniami. Lepiej zaliczyć 2 lub 3 udane zapoznania w tygodniu, nad którymi w pełni panujesz, niż dziesięć dziennie, które kończą się źle.

Cześć,

@Flip-Cockwood Rzeczywiście, nie podałem wcześniej zbyt wielu przykładów jego reaktywności, więc opiszę ostatnią sytuację:

Podczas zajęć agility Neels miał wejść na kładkę – to przeszkoda, której się obawia, więc asekurowałem go z bliska, trzymając za obrożę. On jednak tak gwałtownie się cofnął, że po prostu wyślizgnął się z obroży. W ułamku sekundy dotarło do niego, że jest wolny, i ruszył prosto na niekastrowanego samca z grupy (2-3 letni husky), żeby złapać go za gardło. I nie było to w żadnym razie brutalne zaproszenie do zabawy – to była ewidentna agresja. Właścicielka husky'ego kopnęła Neelsa w pachwinę, żeby go zatrzymać, a ja musiałem złapać go za kark, żeby odciągnąć go od jego „ofiary”. To było dla mnie naprawdę bardzo trudne przeżycie. Na szczęście tamta pani nie miała do mnie żadnych pretensji, a instruktor natychmiast zainterweniował, żeby pomóc nam obu – mi i psu – trochę ochłonąć.

Od tamtej pory faktycznie używam linki treningowej dla bezpieczeństwa, żeby uniknąć kolejnych wypadków i nie pozwolić, by to zachowanie mu się utrwaliło. Mimo to, kiedy tylko w pobliżu są inne psy, podchodzę tam specjalnie (mając to zabezpieczenie), żeby pracować z Neelsem i go odwrażliwiać. Nie jestem jednak pewien, czy moja metoda „nie, zostaw” jest prawidłowa.

Cześć!

Mój owczarek australijski został wykastrowany dokładnie w wieku 6 miesięcy.

Dzięki temu mam psa, który jest bardzo łatwy w prowadzeniu i ma świetne usposobienie. Nigdy w życiu nie został przez nikogo zaatakowany i sam też nigdy nie przejawiał agresji wobec nikogo – to naprawdę ogromny komfort (zarówno dla samego psa, jak i dla nas, właścicieli).

(Wcale nie oznacza to jednak, że stał się „niedysponowany”, bo aż do momentu, gdy skończył 9 czy 10 lat, moja niesterylizowana suczka „wykorzystywała go” przez 3 dni co pół roku. Dochodziło do normalnego krycia, które oczywiście było bezowocne).

Cześć Willko,

Pies będzie taki, jakiego go ukształtujesz. Nie podajesz jednak konkretnych przykładów sytuacji, w których uważasz, że wykazuje on reaktywność.

Jeśli obecnie pies spędza 100% czasu na lince, nie będziesz w stanie odróżnić prawdziwej reaktywności od frustracji wynikającej z braku swobody.

Krótko mówiąc, w każdym przypadku możesz nauczyć psa tego, czego od niego oczekujesz. Wystarczy go pilnować podczas ryzykownych interakcji i interweniować w odpowiednim momencie. Dotyczy to również nękania innych psów. To Ty musisz przejąć inicjatywę, gdy pies po drugiej stronie nie wysyła jasnych sygnałów lub gdy nie są one respektowane. W ten sposób nauczysz swojego pupila odpuszczania i wybierania innych opcji, wyciągając go z fiksacji w danym momencie.

Dzięki za wasze odpowiedzi.

Wiedziałem, że poziom testosteronu potrzebuje czasu, żeby spaść. I zazwyczaj właśnie w tym momencie wątki na forach się urywają. Postaram się dawać znać, jak sytuacja u Neelsa się rozwija, żeby być może pomóc innym i poznać wasze doświadczenia oraz rady.

Wiem, że niektórzy będą mnie oceniać za moje decyzje, ale staram się jak mogę ważyć wszystkie za i przeciw, mając na uwadze dobro całego „stada”.