Pękłem... Naprawdę potrzebuję pomocy (maliniak, 3 miesiące)

Cześć!

Ojej, ale on jest cudny! Jeśli chodzi o umaszczenie, to ma naprawdę ładne naloty i piękną czarną maskę. Wcale mnie to nie dziwi – częściej spotykam maliniaki o tak intensywnych barwach niż takie jasne jak moja (która, tak przy okazji, nie ma rodowodu).

Co do podgryzania, to typowe u szczeniaków, które w ten sposób eksplorują świat i komunikują się za pomocą pyska. Maliniaki to dodatkowo psy z natury predysponowane do gryzienia i chwytania. Zabawki z materiału czy szarpaki mogą być super, żeby dać mu zabawę, ale też przekierować tę tendencję do gryzienia rąk czy ubrań. Można ich też używać do nauki puszczania i wyciszania emocji.

A jeśli chodzi o tempo nauki – to kolejna wizytówka tej rasy. Z niektórymi maliniakami bywa to wręcz wyzwaniem, bo cały czas szukają nowych wyzwań i chcą się uczyć. Bądźcie kreatywni w wymyślaniu zadań i komend, jak już opanujecie podstawy, żeby zmęczyć go też intelektualnie.

Dorzucam jeszcze kilka na dokładkę!

W sumie mam wrażenie, że jego umaszczenie zmieniło się najbardziej między 2. a 3. miesiącem. Trochę się boję, że zacznie odbiegać od wzorca rasy.

Mam takie pytanie, to szczeniak z rodowodem ZKwP. Nie uważacie, że kolor jego maści jest jakiś taki specyficzny? (Chociaż aparat w moim telefonie ma tendencję do przyciemniania). Martwię się tylko, czy nie będzie problemu z późniejszym przeglądem i uprawnieniami (chociaż w sumie niewiele to zmienia). Czy to normalne, że na masce między oczami ma kilka włosków w innym kolorze (rudym, białym)?

Wiegehts, wielkie dzięki! Naprawdę robię wszystko, co w mojej mocy, żeby się zaangażować i pracować nad sobą. Przez ostatnie parę dni byłam trochę spięta i niewyspana, co wcale nie pomagało. Zaczęłam od zera.

To, co najbardziej wyprowadza mnie z równowagi, to jego podgryzanie – mam pełno śladów na rękach. Jak bawimy się na kanapie, to gryzie mnie i szarpie za sweter. No ale cóż, cierpliwość... Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak szybko on się uczy! Chodzenie przy nodze mamy już prawie opanowane, tak samo siad, leżeć, zostań, nie rusz i przywołanie.

Dzięki wielkie wszystkim za wiadomości! Naprawdę mnie to uspokoiło!

Zwłaszcza patrząc na jego zachowanie – wydaje się, że już o wszystkim zapomniał! Jutro skończy 3 miesiące. Aagie19, sprawdzę, czy uda mi się dostać tę książkę w formie ebooka, żeby mieć co robić podczas kwarantanny.

Dziękuję też za waszą życzliwość!

Haha, maliniak, niezły z niego rozrabiaka!

Żebyś trochę wyluzował, przede wszystkim: da radę wrzucić fotkę tego twojego małego diabełka?

Pomijając ten wybuch emocji, najlepsza rada, jaką mogę ci dać, to to, że największą pracę będziesz musiał wykonać nie nad szczeniakiem, ale nad samym sobą. Bo mając podobną osobowość do twojej (jestem cholerykiem i łatwo się nakręcam), sam musiałem nad sobą popracować, żeby wychować moje psy. I uwierz mi, nie ma nic lepszego niż pies, żeby nauczyć cię cierpliwości.

Dalej: nie, twój szczeniak nie stanie się nagle lękliwy czy agresywny po jednym laniu. Ale może stać się nieufny wobec ciebie, jeśli będziesz mieć więcej takich gwałtownych, niekontrolowanych skoków nastroju, zwłaszcza za rzeczy, które z psiego punktu widzenia nie są niczym nagannym.

Więc zaczynasz od zera. Coś przeskrobał? Zachowaj zimną krew, odizoluj potworka bez nerwów i posprzątaj. Zaproponuj mu zabawki i zajęcia, które pozwalają się wyładować i są dozwolone, żeby zmęczyć go fizycznie i psychicznie – to też pomoże ci opanować własne emocje wobec niego.

To, co zrobiłeś, wiemy, że było „złe”, ale świadomość tego i niepowielanie błędów to dowód pokory i szacunku do psa oraz samego siebie. Więc cierpliwość, spokój, łagodna stanowczość, a od razu poczujesz się lepiej.

😉

Trzymaj, oto moja „staruszka”... Musiałem się przy takim ziółku mocno pilnować, ale było warto – jest mi niesamowicie wierna i łagodna jak nikt inny.

Cześć, podpisuję się pod tym, co napisała titejava i reszta – dla szczeniaka naprawdę najgorszą rzeczą jest bycie ignorowanym, zwłaszcza w przypadku tak wymagającej uwagi rasy jak malinois.

Niech to przykre doświadczenie zostanie w Tobie jako lekcja, żebyś pamiętał, by nigdy więcej nie denerwować się aż do tego stopnia...

Twój maluch nie będzie miał żadnej traumy, o ile to się więcej nie powtórzy. Przede wszystkim uzbrój się w cierpliwość – twój psiak jeszcze nie raz coś nabroi. Każdy szczeniak potrzebuje mniej lub więcej czasu, żeby wszystko zrozumieć. Nie denerwuj się, on cię słucha, ale wiedza wchodzi mu do główki powoli.

Trzymaj się i nie martw się, on na pewno ci wybaczy, o ile już dawno tego nie zrobił!