Czy mój pies może pamiętać swoją mamę i brata?

No tak... pies nie ma takich samych więzi emocjonalnych jak człowiek... Dowodem na to jest fakt, że Twój pies mógłby się spokojnie rozmnożyć ze swoją matką...

A myślicie, że z jego mamą jest tak samo?

To pewnie nie jest takie czarno-białe i nie u każdego wygląda tak samo.

Sana na pewno by pamiętała. Ale co by to w niej przywołało, to już zupełnie inna bajka. No i jak to w ogóle zauważyć.

Zresztą jest mnóstwo opinii, które mówią coś zupełnie innego... Więc w tym programie mogli po prostu opowiadać bzdury.

O, super, właśnie tej informacji szukałam! Nie mogłam sobie przypomnieć, gdzie to słyszałam, ale tak, to faktycznie było w „Z życia szczeniaka”. Rzeczywiście wygląda na to, że istnieje konkretny okres, w którym szczeniak pamięta swoje rodzeństwo. To pamięć węchowa, taki automatyczny mechanizm w mózgu. I dzięki temu, gdy rodzeństwo spotka się przed upływem tego czasu, natychmiast się rozpoznają i zaczynają się bawić tak, jakby nigdy się nie rozstali. To oznacza, że nawet mając prawie dwa lata, znowu zaczną się zachowywać jak szczeniaki, jeśli tylko będą mieli ze sobą kontakt.

Tak jak pisze Misanthrope, jeśli zostały rozdzielone jako szczeniaki (w wieku 2-3 miesięcy) i od tego czasu się nie widziały, to się nie rozpoznają.

Natomiast gdyby widywały się co jakiś czas, to jest duża szansa, że by się poznały (no, może niekoniecznie jako członkowie rodziny, ale przynajmniej jako kumple).

Moja sunia zaprzyjaźniła się z super psiakiem zaraz po tym, jak ją adoptowaliśmy. Widywali się prawie codziennie przez jakiś miesiąc czy półtora. Potem nie widzieliśmy go przez kilka miesięcy, a kiedy znowu na siebie wpadliśmy, od razu go poznała!

I wystarczy, że powiem mojej suni imię jej kumpla, a ona od razu reaguje.