[Pomocy] Mój pies skacze na meble!

Wchodzi w bunt nastolatka tak około 6. miesiąca życia!!!

Powodzenia.

A może spróbuj odwrócić jego uwagę, żeby tak bardzo nie upierał się przy tym wchodzeniu? Możesz go zająć Kongiem wypełnionym pysznymi smaczkami, które z przyjemnością będzie wydłubywał, albo jakimś dozownikiem na karmę?

Nie, podczas posiłków kładzie się pod stołem i czeka. W sumie to najpierw przez jakieś 5 minut próbuje głównie myszkować na stole, a kiedy widzi, że nic nie wskóra, to się kładzie.

W książce „Szkolenie szczeniaka dla bystrzaków” (konkretnie w tej z Catherine Colignon od metod pozytywnych) radzą, żeby założyć psu taką lekką smycz domową i tuż przed tym, jak będzie chciał skoczyć, po prostu go przytrzymać – tak „niby nic”, bez słowa. Pies wtedy nie skacze (no bo nie może), a ty go wtedy mega chwalisz, jakby to była jego własna decyzja.

Trzeba to powtarzać do skutku, aż w końcu faktycznie przestanie skakać.

Wiadomo, że to wymaga trochę przewidywania, kiedy ktoś przyjdzie, żeby też tak „niepostrzeżenie” zdążyć przypiąć mu tę smycz wcześniej :-)

A próbowałeś go czymś zająć podczas posiłków, żeby nie zwracać na niego uwagi, o którą się dopomina?

Na przykład jakimś Kongiem wypełnionym pysznościami?

Pamiętaj, żeby przy nauce „zostań” wprowadzić osobne słowo, które będzie oznaczało koniec komendy. Inaczej psiak sam zacznie się ruszać, kiedy tylko zechce, i cała wasza praca pójdzie na marne.

Naprawdę dziękuję wam za wszystkie odpowiedzi :)

Ja też w sumie uważam, że samo „nie” niewiele psu mówi, jeśli używa się go za każdym razem, gdy pies zrobi coś „złego”, zwłaszcza gdy mamy konkretne komendy typu „zostań” itp. Zresztą zaczęłam już testować parę sposobów na to wskakiwanie na meble. Dzisiaj przy obiedzie widziałam, że znowu kręci się wokół stołu. Kiedy już szykował się do skoku, powiedziałam „siad”, zanim jeszcze w ogóle się podniósł. Usiadł, a wtedy dodałam „zostań”. Wytrzymał parę sekund, a potem chciał spróbować jeszcze raz. Znowu go ubiegłam i powtórzyłam ćwiczenie. Ostatecznie raz udało mu się dopaść do stołu, akurat jak się odwróciłam. Powiedziałam „zejdź” i zszedł. Myślę, że to może zadziałać. Wydaje mi się, że „zejdź” rozumie już całkiem nieźle, biorąc pod uwagę, ile razy musiałam to powtarzać przez ostatnie dni x)

No i jak, macie jakieś uwagi do tej metody? Coś byście zmienili?

Jeśli chodzi o skakanie na ludzi, to pogadam o tym wieczorem z kilkoma rodzicami. Większość z nich ma w domu psy, więc myślę, że będą wyrozumiali i chętnie pomogą.

Dzięki wielkie :)

Dwulatki jak najbardziej mogą to zrozumieć. Trzeba im po prostu powiedzieć, że bawimy się w grę: gdy tylko pies chce na ciebie wskoczyć, odwracasz się do niego plecami! Ćwicząc z nimi, warto polegać na tych starszych dzieciakach. Jasne, że z maluchami poniżej roku będzie trudniej, ale niewykluczone, że będą naśladować resztę. A przede wszystkim, jak Twój pies już załapie, że na dzieci się nie skacze, to czy to będzie roczne czy dwuletnie dziecko, nie będzie mu robiło różnicy... tak mi się przynajmniej wydaje... 🙂 Z tymi najmniejszymi pewnie i tak nie zostawiacie psa sam na sam, więc możecie zorganizować wspólną zabawę, biorąc maluchy na kolana. Gdy tylko pies podejdzie i będzie chciał skoczyć, po prostu się odwracacie. Mam na myśli takie koło: starszaki stoją same, maluchy siedzą z kimś dorosłym, a pies jest w środku. Jeśli podejdzie do kogoś spokojnie – głaskanie i pochwały (lepiej unikać smaczków, to może być zbyt trudne do ogarnięcia dla dziecka), ale jeśli skoczy na dziecko – wszyscy naraz się odwracają!

Co do dorosłych – nalegajcie i powtarzajcie, że to ważne. Może to Twoja mama powinna im jasno wyłożyć, jakie to istotne? Przecież nie będą chcieli, żeby dorosły już pies skakał w przyszłości na ich dzieci! Można nawet zrobić z tego małą „naradę”, w stylu: „chciałabym z wami pogadać o czymś ważnym...”. Byle nie w progu, kiedy pies właśnie na nich skacze, a oni go w tym czasie miziają!

Poproś swoich gości, żeby robili dokładnie to samo: kiedy szczeniak na nich wskakuje, niech go całkowicie ignorują. Natomiast jak tylko ma wszystkie cztery łapy na ziemi, niech zaczną się z nim bawić i go chwalić.

Nie musisz angażować wszystkich gości w trening, zaproś po prostu znajomych (najpierw pojedynczo, potem w grupie), żeby ci trochę pomogli. No i zanim przyjdą goście, koniecznie porządnie wybiegaj psa, żeby spuścił trochę pary!

A jeśli chodzi o wchodzenie na meble – jesteś pewien, że nie robi tego, żeby zwrócić na siebie uwagę albo Cię zachęcić do zabawy? Czy robi to też wtedy, gdy nie ma cię w pokoju?

Osobiście nigdy nie musiałem używać słowa "nie" (mój pies właściwie zna tę komendę, ale oznacza ona "nie ruszaj się" i była uczona metodami pozytywnymi – to nie jest po prostu puste słowo zakazu, które dla psa nic nie znaczy). Jestem przeciwny używaniu "nie" w taki sposób, w jaki robi to wielu właścicieli.