Cześć wszystkim, mój psiak właśnie dostał po raz pierwszy tramadol. Weterynarz powiedział nam, że to dość mocny lek przeciwbólowy. Czy ktoś z was podawał go już swojemu pupilowi? Jeśli tak, to czy dobrze go tolerował? Zauważyliście jakieś skutki uboczne? Czy lek okazał się skuteczny? Dzięki z góry za wasze odpowiedzi!
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Pytałam jeszcze panią weterynarz o potwierdzenie i przyznała, że to było najlepsze, co mogliśmy zrobić. Nowotwór był już bardzo zaawansowany. Powiedziała, że i tak mieliśmy szczęście, że był z nami jeszcze przez te 3 miesiące od diagnozy...
Mój misiek leżał na kanapie, kiedy przyszła. On zawsze tak kochał gości, był taki radosny... Musieliśmy go wręcz powstrzymywać, żeby nie schodził z kanapy, bo koniecznie chciał się z nimi przywitać (była też asystentka weterynaryjna)... Trafiło na tydzień, kiedy mój weterynarz jest na urlopie, więc była zastępczyni. Trochę podgoliła mu tylną łapę, żeby założyć wenflon, a my go trzymaliśmy. Mój kochany nagle tak strasznie zawył, aż się poderwał... Nigdy wcześniej nie słyszałam czegoś takiego. To było głośniejsze niż wtedy, gdy przypadkiem nadepnie się psu na łapę. Jestem pewna, że po prostu strasznie go zabolało, a nie – jak ona twierdziła – że to niby tylko ze strachu...
Podała mu środek usypiający przez wenflon. Czekaliśmy chwilę, ale był bardzo pobudzony i to w ogóle nie zadziałało, więc podała drugą dawkę. Potem cały czas kręcił głową na boki i strasznie się ślinił. Po jakimś czasie, kiedy cały czas do niego mówiliśmy i go głaskaliśmy, uspokoił się i wyglądał, jakby patrzył na jakieś niewidzialne rzeczy. Wtedy pani wet zdecydowała, żeby podać ten ostatni środek w przednią łapę. Tym razem w ogóle nie poczuł igły i w sekundę zasnął już na zawsze....
Może się mylę, ale dla mnie ta eutanazja – a przynajmniej ta pierwsza część – powinna wyglądać inaczej. Nie powinien tak krzyczeć.
Dużo sił dla Was w tym niezwykle trudnym momencie pożegnania z Waszym życiowym towarzyszem. Tym ostatnim gestem dajecie mu ostatni dar miłości i nie macie sobie nic do zarzucenia.
Wiedz, że będę z Wami wszystkimi myślami w tej trudnej chwili. Zrobiliście to, co zalecił weterynarz, więc przede wszystkim nic sobie nie wyrzucaj. To czas, żeby pożegnać się z Huclo
Bardzo mi przykro słyszeć, że nadszedł ten moment. Zrobiłeś dla niego wszystko, co w twojej mocy i to wspaniałe, że potrafisz uszanować sygnały, które wysyła ci ten stary przyjaciel.
Wiedz, że bardzo ci współczuję. Myślę, że nie dasz rady ukryć swojego cierpienia (a przynajmniej emocji), pies na pewno to wyczuje, ale nie miej z tego powodu poczucia winy.
Moim zdaniem nie wahaj się mówić do niego jak najwięcej, żeby „pozwolić mu odejść”.
Trzy miesiące temu musiałam uśpić Pepper, moją klacz, miała 27 lat. Wciąż zdarza mi się płakać jak bóbr, więc daj sobie czas. Naciesz się nim teraz (dużo przytulania, wspólne oglądanie filmu...), zrób coś, czego będziesz mógł się trzymać poza wspomnieniami, które już macie.
Dobry wieczór, to odbędzie się jutro po południu w domu. Pozwolenie mu na odejście to najlepsze, co mogę dla niego zrobić. To nowotwór kości, więc jest nieuleczalny... Najtrudniejsze jest nie tylko to, że trzeba będzie skrócić jego cierpienie, ale też sama świadomość, że zna się dokładny dzień i godzinę...
Dzień dobry, dzwoniłam do lecznicy w sprawie Huclo i niestety poza morfiną (po której spałby dzień i noc) nie ma żadnych leków przeciwbólowych silniejszych niż tramadol....
Huclo cały czas leży i wstaje tylko wtedy, gdy musi. Bardzo kuleje albo w ogóle trzyma łapę w górze. Wstrzymuje się z siku, bo dojście do ogrodu sprawia mu ból, więc odwleka to w czasie jak tylko może. Weterynarz wyjaśnił nam, że to już koniec drogi i że musimy spojrzeć na jakość jego życia, na to, czy ma jeszcze jakieś drobne przyjemności, no i oczywiście wziąć pod uwagę jego ból. Nawet jeśli nic nie mówi, na pewno cierpi – dziś rano nawet przez sen trzymał łapę w górze. Widząc to wszystko, choć jest to dla nas niesamowicie trudne, zdecydowaliśmy się pozwolić mu odejść.
