Porady / wskazówki dotyczące wychowania mojego Staffika

Clicker jest dobry do sztuczek i dla osób, które nie panują nad emocjami, poza tym jest zupełnie nieprzydatny. Wszystkie szczeniaki podgryzają i wcale nie znaczy to, że każdy z nich to materiał na psa dominującego. Mój samiec, który miał najsilniejszy charakter ze wszystkich moich psów, akurat nigdy nie podgryzał.

Z kolei żeby nauczyć psa czegokolwiek, trzeba zadbać o podstawy. Szczeniak musi mieć zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu i stymulacji umysłowej w ciągu dnia. Czasem trzeba też celowo sprowokować psa do błędu, żeby móc mu pokazać, co jest okej, a co nie. Jeśli szczeniak podgryza głównie podczas zabawy, to bawimy się z nim, ale ręka jest na „nie”, a zabawka na „tak”. Jeśli nie przestaje, przerywamy zabawę, ale nie na godzinę, tylko wracamy do niej po krótkiej chwili, żeby pies dobrze zrozumiał zależność: zachowuję się grzecznie – bawią się ze mną, zachowuję się źle – zabawa się kończy. Można robić takie 15-minutowe sesje, jedną rano i jedną wieczorem. Pies potrzebuje powtórek, żeby się nauczyć. Nie da się rozwiązać problemu tylko wtedy, gdy przyłapiemy go na gorącym uczynku, będąc akurat zajętym czymś innym, bo wtedy naturalnie mamy mniej cierpliwości. Samo podgryzanie to nie jest jakaś wielka tragedia.

Dodam jeszcze odnośnie clickera – skoro zastanawiasz się, czy jest przydatny, to wątpię, żebyś znał zasady wzmacniania oparte na jego użyciu, zwłaszcza biorąc pod uwagę te ugryzienia. W Twoim przypadku odradzałbym go, bo źle używany clicker może szybko narobić niezłego bigosu. W takiej sytuacji najlepiej zgłoś się do behawiorysty.

Nigdy nie „pozwalałem” szczeniakowi mnie podgryzać, zresztą nigdy nie trafił mi się taki, który by w ogóle próbował. Za to często zachęcałem moje psiaki do zabawy na ziemi, przeciągania się zabawkami czy gryzienia mnie w zaciśniętą pięść – zapewniam was, że to świetne okazje, żeby nauczyć malucha wielu przydatnych rzeczy.

Macie rację, podkreślając, że właściciel, który uzależnia się od klikera, będzie pierwszym, któremu ten gadżet zacznie ciążyć. Te nieliczne psy prowadzone na klikerze, które widziałem, nie miały w sobie żadnej naturalnej otwartości, a właściciel często wydawał się tak samo zafiksowany na tym narzędziu, jak jego czworonóg.

Uwielbiam ten wieczny optymizm i radość życia u staffików, moim zdaniem szkoda byłoby ryzykować, że się to w nich zgasi.

Uwielbiam molosy i kocham staffiki

Ale... sporo staffików ma naprawdę silny instynkt łowiecki

Nieważne, jak dobrze są wychowane i jak bardzo łagodne – zabawa może się totalnie wymknąć spod kontroli tylko dlatego, że ich dzisiejszy kumpel, ze zmęczenia, zacznie nagle zachowywać się jak potencjalna ofiara, uciekając i piszcząc.

Znam mnóstwo historii, w których wszyscy byliśmy w szoku, bo dosłownie nic nie zapowiadało jakiegokolwiek ataku

Zawsze kończyło się na strachu, ale musicie być pewni swojego psa – komendy stopujące i przywołanie muszą być opanowane do perfekcji

Jak jest NIE, to ma być NIE

Jak jest STOP, to ma być STOP

A na hasło „do nogi” pies MUSI natychmiast zareagować!

Wybaczcie, że będę tym marudą, ale choć uwielbiam tę rasę, to obok cane corso są to jedyne dwie rasy, które napędziły mi niezłego stracha (nawet nie o mojego psa, bo on akurat świetnie sobie radzi)

Są psiaki, wobec których można być czujnym, bo od razu widać ich zamiary, ale te dwie rasy potrafią kompletnie „odpiąć wrotki” w samym środku zabawy, tylko dlatego, że ten drugi pies stał się nagle fajniejszy do tarmoszenia i terroryzowania!

Zgadzam się z tobą, kliker – czemu nie, to działa na każdego psa. Ale do podstaw w codziennym życiu jest to zbędne, a właściwie może się stać nawet dość upierdliwe.

Jeśli nauczycie psa posłuszeństwa na kliker przy podstawowych komendach (siad, leżeć, zostań, stój, ...), to będziecie musieli mieć ten kliker w kieszeni przez najbliższe 10-15 lat. Wydaje mi się to bardziej kłopotliwe niż pomocne.

Do podstaw wystarczą pieszczoty, pochwały, kilka smaczków i upomnienie, kiedy trzeba. To w zupełności wystarczy.

Macie staffika, to po prostu taki mały, energiczny molos. To nie jest żaden krwiożerczy potwór, który wykorzysta każdą okazję, żeby zostać szefem w domu!

Róbcie tak dalej, wygląda to całkiem nieźle. I przestańcie wierzyć w to, że ten szczeniak stanie się agresywny. Nie ma żadnego powodu, żeby tak się stało ^^ To tylko szczeniak i jak każdy maluch potrzebuje czasu, żeby wszystko ogarnąć, ale na pewno zrozumie wasze zasady i będzie z niego kochany staffik.

Zgadzam się, że wszystkie szczeniaki podgryzają, ale wcale nie trzeba pozwalać psu na gryzienie nas po rękach, żeby mieć potem zrównoważonego zwierzaka.

Nie pozwalałem mojemu dogowi argentyńskiemu na podgryzanie i był to bardzo stabilny i fajny pies.

Odinowi (dogowi z Bordeaux) też nie pozwalałem na podgryzanie, a teraz świetnie wyczuwa siłę uścisku swojej szczęki.

Ma teraz 3 lata i często bawimy się w zapasy, a nigdy nie zdarzyło mu się złapać mnie zębami zbyt mocno. A przecież to bydlątko waży 70 kg, więc gdyby nie potrafił panować nad szczęką, to marnie bym skończył...

Clicker świetnie się sprawdza przy nauce konkretnych sztuczek albo przy pracy z psem z problemami behawioralnymi.

W Twoim przypadku nie będzie on jednak zbyt pomocny.

Kamille,

Mylisz ekscytację z agresją.

Podgryzanie, przeciąganie się szarpakiem czy wspólna zabawa nakręcają szczeniaka, ale to buduje w nim ekscytację, a nie agresję.

Trzeba po prostu nad tymi elementami z nim pracować, ale tak, żeby nie stało się to jego obsesją (nauczyć go przerywania w odpowiednim momencie, zanim zacznie boleć przy podgryzaniu, żeby móc kontynuować zabawę – szarpak to świetny sposób na naukę komendy „stop”)...

Niekontrolowany wzrost emocji może doprowadzić do prawdziwego ugryzienia (częściej zdarza się to u dorosłych psów).

Bawiąc się ze swoim szczeniakiem, uczysz go panowania nad ekscytacją.

Dlaczego Twój maluch miałby być agresywny? Myślę, że po prostu robi się niedelikatny, bo za bardzo się nakręca i zwyczajnie nie potrafi jeszcze sam „zejść” z tych emocji i się wyciszyć.

Dzięki wszystkim za odpowiedzi!

Docline, czy takie siłowanie się i zabawy w „walkę” z Syriusem nie nakręcą jego „agresji”? Trochę się boję, że jeśli będę mu pozwalać na podgryzanie mnie, to wejdzie mu to w zły nawyk...

Podobnie z zabawami szarpakiem: on uwielbia, kiedy ruszam sznurem, a on za nim biega, rzuca się na niego i gryzie, przeciągając się i próbując mi go odebrać. Czy taki rodzaj zabawy jest dla niego dobry, czy to może wzmocnić jego „agresję”?

Dzięki i miłego wieczoru!

Wychowanie to przede wszystkim tworzenie warunków do harmonijnego życia szczeniaka z jego otoczeniem (ludźmi, zwierzętami, w domu i na zewnątrz). Robisz to poprzez oswajanie go z jak największą liczbą sytuacji i różnorodnymi spotkaniami, stawiając zwłaszcza na te z psami, które potrafią nauczyć go dobrych manier.

Celem klikiera jest robienie małych robotów, które z czasem przestaną wchodzić w jakiekolwiek spontaniczne interakcje. Co kto lubi...

Ale tak czy inaczej, jeśli stawiacie tresurę ponad wychowanie, to współczuję wam i współczuję psu.