Mój pies ma nowotwór.

Dziękuję wszystkim, weszłam na to forum dzisiaj rano. Mam umówioną ostatnią wizytę w klinice, żeby weterynarz wyjaśnił mi dokładnie przyczynę tego nowotworu. Dziękuję za wszystko.

Nigdy nie zapomnę tej wiadomości od tania: „Robimy to, co jest dobre dla naszych zwierząt, a nie po to, by zatrzymywać je przy sobie z egoizmu, przedłużając ich cierpienie bolesnymi badaniami i uporczywym leczeniem, jak robiliby niektórzy. Nie, możemy im jedynie ulżyć, gdy wiemy, że nic już nie da się zrobić. Trzymaj się”.

Jeszcze raz dziękuję za wasze słowa wsparcia. To strasznie trudne, kochałam mojego psa nad życie, był dla mnie jak syn. Odejście w wieku 6 lat to zdecydowanie za wcześnie!

Jeśli ktoś z was potrafi zinterpretować wyniki badań, oto opis.

Tak, jesteśmy tutaj, żeby Cię wysłuchać bez oceniania

Niezręcznie to ujęłam, pisząc o tym, „co może czuć opiekun wilczaka”; miałeś amstaffa, co w żaden sposób nie umniejsza twojego cierpienia i tego, jak bardzo brakuje ci twojego psiaka...

Od pewnego czasu mnóstwo psów choruje na nowotwory; będą nam mówić, że „kiedyś” też tak było, tylko tyle się o tym nie mówiło. Tyle że teraz widać, że opiekunowie dają swoim zwierzakom bardzo ważne miejsce w swoim życiu; i to jest naprawdę piękne.

Pani Taniu, bardzo dziękuję za tę wiadomość, ogromnie mi Pani pomaga. Przez cały czas trwania choroby szukałam odpowiedzi u weterynarzy, ale nie było między nami żadnego prawdziwego dialogu – rozmawialiśmy tylko o lekach i kosztach leczenia mojego psa. Kiedy szłam do weterynarza bez umówionej wizyty, żeby zapytać, czy te wszystkie objawy są normalne, słyszałam tylko: „proszę się nie martwić, to przez leki jest taki osowiały i wymiotuje”, „proszę przyjść do mnie po zakończeniu kuracji”. A ja w tym czasie nie widziałam żadnej poprawy – patrząc na jego stan, sama podejrzewałam nowotwór. Zdecydowaliśmy się więc na badania kliniczne i to właśnie wtedy lekarka powiedziała mi, że nic już nie da się zrobić. Byłam w głębokim szoku. Za radą kliniki weterynaryjnej uśpiłam mojego Django dzień po otrzymaniu wyników. Płaczę, czytając Pani wiadomość, dziękuję, dziękuję, dziękuję, dziękuję.

Dzięki Alfred za wsparcie, oto wnioski z laboratorium Idexx po miesiącu podawania antybiotyków. Niestety operacja prostaty jest niemożliwa i pojawiły się przerzuty, raport zamieszczam poniżej.

Dzień dobry, wszyscy doskonale rozumiemy Twój ból. Niestety, podjąłeś słuszną decyzję dla swojego malucha. Czasami trzeba po prostu umieć się pożegnać. Trzymaj się, czas uleczy rany.

Mój pies Django nie miał już tego samego wyrazu pyszczka, odkąd rak stał się tak agresywny. Na głowie zrobił mu się mały guzek, spał z na wpół otwartymi oczami. Przez wodobrzusze nie mógł się już nawet położyć. Po punkcji płyn i tak znowu zaczął zbierać się w organizmie. Te trzy tygodnie to był strasznie wykańczający czas. Mam potworne wyrzuty sumienia, zupełnie nie mogę się pozbierać. Nie wiedziałam o istnieniu opieki paliatywnej, bo gdybym tylko o tym wiedziała, pozwoliłabym mu odejść spokojnie w domu. Mam mnóstwo pytań bez odpowiedzi. Umówiłam się dzisiaj z moim weterynarzem, żeby o tym porozmawiać, bo psychicznie jestem w rozsypce przez to, że nie było mnie przy nim i nie mogłam go wspierać w tej ostatniej chwili.