Mój pies ma nowotwór.

Cześć wszystkim,

Dzisiaj mój wilczek bardzo źle się czuje: od rana znowu ma wzdęty brzuch i widać, że cierpi; nie chce nic jeść i nie oddycha do końca normalnie, jest kompletnie apatyczny...

Na porannym spacerze Slev nagle położył się w trawie przy drodze i nie chciał już wstać, musieliśmy zanieść go do domu na rękach.

W tej chwili śpi obok mnie i nie wygląda, żeby było gorzej, ale mimo wszystko myślę, że nadszedł już czas, żeby pozwolić mu odejść.

Dzwoniłam rano do pani weterynarz, niestety nie może dzisiaj przyjechać na wizytę domową, bo jest sama w gabinecie, więc mamy wizytę po południu o 17:30. Zobaczymy, co ona o tym sądzi, ale przygotowuję się na ewentualność, że wieczorem wrócę do domu już bez mojego kochanego psiaka.

Płaczę, pisząc te słowa... Wcale nie chcę tam iść, ale nie mogę już nic dla niego zrobić, a patrzenie na niego w tym stanie po prostu łamie mi serce.

Dzień dobry

Jestem z Wami całym sercem w obliczu tych strasznych wieści. Cieszcie się nim, ile tylko możecie, i dawajcie mu wszystko, czego chce i co kocha. Kiedy nadejdzie ten czas, odejdzie spokojnie, otoczony miłością.

Tak jak wszyscy, którzy przez to przeszli – jestem myślami przy Was

Trzymaj się. Zrób wszystko, co w twojej mocy, żeby nie wyczuł, jak bardzo jest ci ciężko. On prawdopodobnie o niczym nie wie.

Dawaj mu to, co najlepsze, okazuj mu tyle miłości, ile tylko się da. Eutanazja w domu to bardzo dobre rozwiązanie, kiedy nadejdzie już ta chwila. A kiedy przyjdzie twój czas, by się z tym zmierzyć, pamiętaj, że on odejdzie bez lęku i że mnóstwo obcych ludzi, którzy przez to przeszli, wspiera cię teraz myślami.

Ale póki co – głowa do góry! Nasze psiaki chłoną emocje jak gąbki, więc staraj się pokazywać mu jak najmniej swojego smutku.

Straszne wieści... Dobrze chociaż, że Wasz psiak jest w dobrej formie i ma apetyt! To teraz czas na rozpieszczanie go, żeby miał w głowie tylko to, co najlepsze – i Wy również, kiedy przyjdzie już ten moment...

Cieszcie się każdą wspólną chwilą, przed Wami pewnie jeszcze sporo pięknych wspomnień i dobrych momentów do przeżycia! Pożyjcie teraz trochę teraźniejszością, nie myśląc o tym, co będzie jutro, żeby Wasz skarb nie niepokoił się, widząc Wasz smutek...

Dużo siły dla Was. I wygłaszczcie ode mnie Sleva.

Strasznie mi przykro z powodu tej diagnozy.

Tak jak pisałam Ci w mojej pierwszej wiadomości, sama przechodziłam przez to półtora roku temu.

Wykorzystaj ten czas, żeby dawać mu wszystko, co sprawia mu radość: steki, ryby, zabawki. Patrzenie, jak zwierzak zajada się ze smakiem i cieszy każdą chwilą, daje mnóstwo siły. Nieważne te kilka nadprogramowych kilogramów, na tym etapie mamy to już gdzieś.

Dużo siły dla Ciebie, on na pewno nie zdaje sobie z niczego sprawy.

Cześć wszystkim,

Dzięki wielkie za wszystkie odpowiedzi. Tak jak obiecałam, odzywam się z wieściami.

Klinika weterynaryjna zadzwoniła do mnie wczoraj po południu z wynikami badań Sleva i niestety, zgodnie z moimi obawami, nie są one dobre – diagnoza naczyniakomięsaka została potwierdzona.

Slevin jest w fazie terminalnej i nic nie da się już zrobić, ani chemia, ani żadne leki tutaj nie pomogą. Przez najbliższych kilka dni, może tygodni, powinien jeszcze czuć się dobrze, ale potem wszystko potoczy się błyskawicznie. Weterynarz zaproponowała nam przeprowadzenie eutanazji w domu, kiedy przyjdzie na to czas, żeby wszystko odbyło się w znanym mu otoczeniu, bez stresu i bólu.

Dzisiaj zdjęliśmy szwy (a w każdym razie to, co z nich zostało, bo Slev zdążył już połowę sam sobie wyciągnąć, przez co w jednym miejscu rana jest wciąż trochę otwarta ^^'). Na ten moment piesek czuje się dobrze, bardzo o niego dbam, a apetyt ma po prostu wilczy! Jest radosny i to jest teraz najważniejsze, ale i tak strasznie ciężko mi się z tym wszystkim pogodzić.

To najgorsze uczucie na świecie – widzieć go w tak dobrej formie i wiedzieć, że lada moment odejdzie od nas w tę długą podróż, z której nie ma powrotu, a my jesteśmy zupełnie bezsilni i nic nie możemy zrobić.

Ciepło myślę o wszystkich, którzy też przez to przechodzili albo stracili swojego ukochanego czworonoga. Jestem z Wami całym sercem.

Życzę Wam wszystkim miłego wieczoru,

Charlène

Tak mi przykro... Oczywiście będziemy śledzić Twój post i czekać na nowe wieści. Dopóki nie ma wyników, bądźmy dobrej myśli – wszystko w swoim czasie...

Straciłam mojego wiernego przyjaciela przez raka trzustki. Cieszyliśmy się sobą na maksa, a gdy tylko zaczął cierpieć, podjęłam wspólnie z moją weterynarz decyzję, żeby pozwolić mu odejść. Tuż przedtem zabrałam go na jego ulubiony spacer do lasu – nie miał już siły biegać, więc po prostu usiedliśmy, posiedzieliśmy tak z godzinę, a potem mu towarzyszyłam...

To są bardzo trudne chwile, ale te nasze psiaki są twarde 😉 Poza tym nie masz jeszcze wyników, więc mocno trzymamy kciuki!

Dobry wieczór, tak mi przykro z waszego powodu. Jutro mojemu psu usuwają oko. To przepiękny mieszaniec, dość spory, bystry i przyjacielski, naprawdę cudowny pies. Ma czerniaka nadtwardówki. Byłam zdruzgotana, kiedy to odkryłam, a potem, gdy diagnoza się potwierdziła. Dziś wieczorem jesteśmy nierozłączni, chcę być dla niego silna w najbliższych dniach. Ma dopiero 3 lata i całe życie biegaliśmy razem po lasach na wsi. Jesteśmy bardzo zżyci przez te nasze wspólne wędrówki i to, że jesteśmy tylko we dwoje. Adoptowałam go, bo sama byłam chora. Dzisiaj przyszła kolej na mnie, by mu pomóc...

Trzymajcie się ciepło