Mam wielki problem, bo adoptowałam rocznego, dosyć rozbrykanego psiaka (samca).
Od dwóch lat mam już kota, który ma teraz 4,5 roku. Myślałam, że wszystko będzie dobrze, bo w domu mam same „niemożliwe” przypadki, które teoretycznie nie powinny ze sobą mieszkać (chomik z kotem i rybki z kotem), a dogadują się świetnie. Niestety mój pies gania kota i aż piszczy, kiedy go powstrzymujemy przed szarżą na niego. Na dodatek mój biedny kot tak bardzo się boi, że nie chce już wchodzić do domu 🤧 Błagam, pomóżcie mi, zrobiłabym wszystko dla mojego kota, kocham go nad życie!
Cześć, mam spory problem, bo adoptowałem rocznego, dość szalonego psiaka. Od dwóch lat mam już też kota, który ma teraz 4,5 roku. Myślałem, że wszystko będzie dobrze, bo mam w domu same nietypowe pary, które teoretycznie nie powinny ze sobą żyć (chomik z kotem i rybki z kotem), a dogadują się świetnie. Niestety pies gania kota i strasznie piszczy, gdy tylko go powstrzymujemy, żeby na niego nie leciał. Na dodatek mój kot tak się boi, że nie chce już wchodzić do domu 🤧 Błagam, pomóżcie mi, oddałbym życie za mojego kota, kocham go nad życie, BŁAGAM!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dzięki z góry za wasze odpowiedzi, pozdrawiam, Nimbus
Cześć, mam spory problem, bo adoptowałem rocznego, dość szalonego psiaka (samca). Od dwóch lat mam już kota, który ma teraz 4,5 roku. Myślałem, że to się uda, bo mam w domu same przypadki, które teoretycznie nie powinny ze sobą mieszkać (chomik – kot i rybki – kot, a dogadują się świetnie). Niestety mój pies gania kota i popiskuje, gdy tylko go powstrzymujemy przed rzuceniem się na niego. Na dodatek mój kot się boi i nie chce już wracać do domu 🤧 proszę pomóżcie mi, oddałbym życie za mojego kota, kocham go nad życie, BŁAGAM!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! dzięki za odpowiedzi, pozdrawiam Nimbus
Cześć, mam dokładnie taką samą sytuację, też właśnie adoptowałam rocznego, równie szalonego psa. Mija tydzień, a mam już czteroletniego kota. Mój pies chce ganiać kota, a kot ucieka wysoko na meble. Widzę, że Twój post jest sprzed roku – masz może jakieś rozwiązania albo rady dla mnie? Dzięki, pozdrawiam
Nie ma na to jednej złotej rady. Nawet teraz, po tym jak koty przestały budzić w nim taki respekt, mój pies załapał, że to może być całkiem fajna sprawa. Do tego moja kotka wcale mu nie ułatwia nauki odpowiedniego zachowania wobec innych kotów – pozwala na siebie wskakiwać, podgryzać się i sama „kontratakuje” w formie zabawy. To u niej naturalne, więc przestałam się już tym martwić, bo obie strony mają z tych wspólnych gonitw niezłą frajdę. Niestety, przez to tylko utwierdziła go w przekonaniu, że każdy kot chętnie da się gonić, obwąchiwać czy na siebie wskakiwać. Teraz bywa sfrustrowany, kiedy nie dostaje od innych kotów żadnej reakcji.
Z czasem nauczył się być nieco bardziej „delikatny”, ale niestety to często kwestia instynktu pogoni, który trudno opanować. Myślę, że trzeba po prostu interweniować w momencie, gdy widzisz, że pies zaczyna za bardzo wchodzić na obroty. Jeśli chodzi o mojego psiaka, to na początku, kiedy szczekał na kota, używałam klikera. Za każdym razem, gdy zachowywał spokój i był opanowany – był klik i nagroda. Jeśli był zbyt gwałtowny albo szczekał, ignorowałam go albo po prostu robiłam blokadę, odgradzając go od kota. No i wiadomo, z małym kotkiem zawsze jest o wiele łatwiej.
Mam dokładnie tak samo, też mam szczeniaka. A koty są taaaaakie zabawne!
Tyle że w życiu nie zawsze jest różowo i podobno czasem nie można bawić się tymi fajnymi rzeczami.
W schronisku sytuacja może być nieco myląca – pies jest zestresowany i onieśmielony, więc nie zawsze reaguje normalnie.
Jeśli ten maluch zna już komendę „NIE!”, musisz jej użyć dokładnie w momencie, gdy czujesz, że zaraz zacznie gonić, i nagrodzić go, gdy odpuści.
W innym przypadku pozwól mu biegać z przypiętą linką treningową. Gdy ruszy za kotem, powiedz „NIE” i przydepnij linkę (najlepiej, żeby była przypięta do szelek).
Nie mam żadnego cudownego rozwiązania, bo u mnie w domu sytuacja wygląda podobnie, ale bardzo współczuję :-)
Pies może łatwo przerazić kota, wcale nie mając wobec niego złych zamiarów czy instynktu łowieckiego. Do tego wystarczy po prostu chęć do zabawy! Postawy psa podczas zabawy są przez kota interpretowane jako zagrożenie (mają po prostu zupełnie inne kody komunikacyjne).
Dlatego pewnie najlepiej jest wprowadzić małego kotka do domu, w którym mieszka już pies, zamiast szczeniaka do domu z kotami.
Odważyłam się wprowadzić szczeniaka w typie boksera do moich dorosłych kotów... Faza adaptacji trwała wieki! Szczególnie w przypadku mojej starszej kotki.
Starałam się jak najmniej ingerować, ograniczałam się tylko do pilnowania, żeby moja sunia nie „osaczała” zbytnio kotów, by oszczędzić im stresu. Krok po kroku wypracowaliśmy pewne status quo. Myślę, że nigdy nie uda mi się zrobić tych pięknych zdjęć do kalendarza, na których koty śpią między łapami psa ;-) Nie ma co marzyć. Ale każdy znalazł swoje miejsce i potrafi spokojnie koegzystować z resztą. Zasady domowe trochę w tym pomagają: koty mają dla siebie całe piętro, bo moja suczka tam nie wchodzi. Więc jak mają jej już dosyć, mogą się odizolować, kiedy tylko chcą.
Z kolei moja psinka przestała ich nękać. Jeśli do nich podchodzi, robi to delikatnie, żeby tylko powąchać im noski. Ostatecznie koty zmuszają ją do wyciszenia się, co w sumie wychodzi jej na dobre!
Swoją drogą to całkiem zabawne widzieć, jak jeden porządny „pac” łapą od kota potrafi uspokoić podekscytowanego szczeniaka w ułamku sekundy.
Eee... albo uda wam się ukrócić to zachowanie, stawiając psu wyraźne granice, albo to już utrwalony instynkt łowiecki i w takiej sytuacji pies musi wrócić tam, skąd przyszedł. Zadzwońcie do behawiorysty chociaż na jedną konsultację domową.
Schronisko nie mogło wam udzielić informacji o tym, jak on reaguje na koty jeszcze przed adopcją?
