Kiedy ratownicy zaczęli pobierać próbki DNA od psów ze schroniska, nie spodziewali się takich odkryć.
Początkowo ratownicy chcieli przeprowadzić testy DNA, aby lepiej zidentyfikować rasy psów i w ten sposób zapewnić im lepszą opiekę.
Zbieg okoliczności?
Jednak przeprowadzając te testy, uświadomili sobie, że kilka psów z ich schroniska, mimo że nie zostały porzucone w tych samych warunkach ani przez te same osoby, było ze sobą spokrewnionych. Początkowo sądzili, że to zwykły zbieg okoliczności, ale w końcu zrozumieli, że to odkrycie ujawnia głębszy problem.
Wszystko zaczęło się od testów Atticusa, pirenejskiego psa górskiego, który trafił do schroniska w tak złym stanie z powodu maltretowania, że jego przednia łapa musiała zostać amputowana. Testy wykazały, że Atticus był przyrodnim bratem Berniego, innego pirenejskiego psa górskiego, którego ta sama przednia łapa również musiała zostać amputowana. Bernie wpadł w pułapkę na niedźwiedzie i miał liczne kule w ciele. Oba psy zostały porzucone w różnych okresach i w dwóch zupełnie przeciwnych miejscach... A jednak były ze sobą spokrewnione.
Głębszy problem
Sytuacja naprawdę zmieniła się, gdy ratownicy przeprowadzili testy psa Crackera, uświadamiając sobie, że jest on z tej samej rodziny co psy Andi, Yeti i Ronin, również pirenejskie psy górskie ze schroniska. W ten sposób ratownicy obserwują wzrost liczby porzuceń psów tej rasy.
Rzeczywiście, mając ponad 15 pirenejskich psów górskich w schronisku, sytuacji nie można już ignorować: pirenejskie psy górskie nie są zabawkami, a hodowle, które rozmnażają je bez odpowiedniej wiedzy o potrzebach rasy, stwarzają warunki do wzrostu liczby porzuceń psów tej rasy.
Ratownicy przypominają, że te psy tradycyjnie pracują na farmach. Jednakże są to psy, które zasługują na tyle samo miłości, cierpliwości i wychowania co inne. Nie mogą one w naturalny sposób nauczyć się zasad zawodu jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.
