Miłek: Dorosły kot do adopcji

Cześć, jestem cudownym, bardzo miłym kotkiem i całe życie marzę o tym, żeby mieć swojego człowieka. Niestety mam jedną cechę, przez którą podobno trudniej znaleźć mi dom – jestem nosicielem wirusa kociej białaczki, czyli FeLV+. Urodziłem się w krzakach. Nigdy nie miałem własnego domu, znałem tylko podwórko i dobrą opiekunkę, która codziennie przychodziła, żeby nakarmić mnie i inne bezdomne koty. Początkowo trzymałem się na dystans, ale pewnego dnia odważyłem się podejść bliżej. Przytuliłem się do niej i odkryłem, że człowiek może być naprawdę fajny. Od tamtej pory bardzo polubiłem bliskość i głaskanie. Kilka miesięcy temu zachorowałem i moja opiekunka zabrała mnie do siebie. Badania pokazały, że jestem FeLV+. To oznacza, że nie mogę mieszkać razem z kotami, które nie są zakażone. I właśnie dlatego zamiast cieszyć się wspólnym domowym życiem, mieszkam sam w osobnym pokoiku. Mam ciepło, pełną miseczkę i jestem bezpieczny, ale czasami jest mi zwyczajnie smutno. W domu są inne koty, słyszę je, widzę, a przecież tak bardzo chciałbym mieć kogoś obok. Chciałbym się przytulić, pobawić, położyć przy człowieku i poczuć, że wreszcie jestem u siebie. Nie potrzebuję wiele. Potrzebuję spokojnego, odpowiedzialnego domu, który zrozumie moją sytuację i da mi trochę czasu na przyzwyczajenie się do nowego miejsca i nowego człowieka. Mogę zamieszkać z innym kotem FeLV+ albo jako jedynak, jeśli będę miał dużo ludzkiej miłości. Jestem naprawdę fajnym kotem. Chcę kochać, chcę być blisko i chcę wreszcie przestać mieszkać „na chwilę”. FeLV nie odbiera mi potrzeby miłości. Nie odbiera mi charakteru. Nie odbiera mi prawa do własnego domu. Może gdzieś czeka na mnie człowiek, który zobaczy we mnie po prostu cudownego kota i da mi szansę na życie, o którym tak długo marzę.