Mirka: Dorosła kotka do adopcji

Cześć, jestem Mirka. Nie jestem stara, a to już moja co najmniej trzecia zmiana miejsca... kilka lat przebywałam w domu tymczasowym, ale moje dotychczasowa opiekunka przeprowadziła się ze swoimi zwierzętami, a mnie kazała zabrać. Przeżyłam wojnę w Ukrainie, potem trafiłam do Polski. Kiedy skończy się moja tułaczka? Trudno mi się było odnaleźć w nowym miejscu, chowałam się długo, kuliłam w sobie. Ponadto okazało się, że byłam zaniedbana... zęby w fatalnym stanie, przez co nie chciało mi się w ogóle jeść. Trzy lata nie widział mnie lekarz! Zapadnięte oko to wynik niewyleczonego dawniej zapalenia, kociego kataru. Na szczęście z okiem wszystko jest dobrze i wystarczy jedynie kontrolować jego stan. Teraz daję się już głaskać, bardzo się otwieram! Ocieram się o ludzi i mruczę! Chcę ich bliskości, ale jestem nieśmiała. Chciałabym, aby mój nowy opiekun uszanował to, że nie jestem wylewna i proszę tylko o tyle kontaktu, ile potrzebuję. W nowym miejscu czuję się już o wiele lepiej: bawię się, przeciągam, bardzo potrzebuję opiekuna, który przywróci mi chęci do życia. Korzystam z kuwety, jestem kotką spokojną, także u weterynarza, lubię spędzać czas na odpoczynku, świetnie idzie mi komunikacja z innymi kotami!