POMOCY! Przeprowadzka z kotem i skok z pierwszego piętra

Dziękuję za odpowiedź. Mój mąż faktycznie dwa razy otworzył kotu drzwi dla sprawdzenia, co zrobi. No i kot uciekł mu na jego oczach.

Innym razem zostawił otwarte drzwi, twierdząc, że nie ma się czego obawiać. Niestety, kot znowu czmychnął.

Mąż jest bardzo smutny i załamany. W końcu to jego kot. Nie szukam winowajcy. Nie ma w tym niczyjej winy, poza samą sytuacją. Po prostu opisuję fakty.

Nie sądziłam, że będę tutaj oceniana pod kątem mojego małżeństwa czy sposobu, w jaki się wypowiadam... Wydaje mi się, że nie po to jest to forum.

Wspomniałam o roztargnieniu męża tylko dlatego, że chciałam podkreślić, że kot wcale nie wyrywał się do ucieczki. Po prostu wykorzystał nadarzającą się okazję.

Gdyby drzwi nie były w tamtym momencie otwarte, pewnie nadal byłby z nami. Myślę, że wcale nie drapałby w drzwi, żeby wyjść – zaczął już nawet mniej płakać w nocy. A kiedy zobaczył nas tego samego wieczoru, to chciał wrócić.

Chcę tylko nakreślić jego zachowanie, żeby spróbować zrozumieć, dlaczego teraz nie wraca, bo kompletnie tego nie pojmuję.

Według mnie to było po prostu przeoczenie albo chwila nieuwagi męża, A kot przecież chciał wrócić jeszcze tego samego wieczoru. Potem trzy razy zignorował męża. Myślałam, że w ten sposób pokazuje nam, że potrafi uśpić naszą czujność i że po prostu strzelił focha. Byłam pewna, że zaraz potem wróci do domu...

Cóż. Jeszcze raz dziękuję i życzę miłego weekendu.

Dzień dobry

Widzę, że nie doczekała się Pani odpowiedzi na swój ostatni post, ale muszę przyznać, że sama czuję się trochę bezsilna wobec tej historii.

Przede wszystkim bardzo mi przykro z powodu tego, co Państwa spotkało. Proszę jednak, nie obwiniajcie się nawzajem o tę sytuację. Pisze Pani dużo o mężu i jego „zapomnieniach”... to w niczym nie pomoże, a to po prostu Pani ból sprawia, że szuka Pani winnego.

Nie siedzimy w głowie kota... coś mu najwyraźniej nie podpasowało, może poczuł się osaczony, a może przybłąkał się do jakiegoś domu, gdzie ktoś dał mu jeść....... w każdym razie miejmy taką nadzieję.

Czy Wasze poprzednie miejsce zamieszkania jest daleko? Niektóre koty potrafią pokonać naprawdę sporo kilometrów... kto wie, może warto tam zajrzeć?

To prawda, że kotu przyzwyczajonemu do wolności bardzo trudno jest ją nagle stracić...

Z tego, co widzę, podjęli Państwo odpowiednie kroki: obchód po lekarzach weterynarii, kontakt z fundacjami. Może warto też (jeśli jeszcze nie zostało to zrobione) wrzucić ogłoszenie ze zdjęciem na lokalne grupy „Zaginione/Znalezione zwierzęta” w Waszym regionie i wydrukować ulotki ze zdjęciem kota, jego imieniem i Waszymi danymi kontaktowymi, a następnie zostawić je w okolicznych sklepach. Proszę też skontaktować się z organizacjami, które zajmują się dokarmianiem kotów wolnożyjących – może ktoś go rozpozna?

I na koniec: czy kot ma tatuaż lub chip? Jeśli tak, proszę zaktualizować dane adresowe w bazie, aby można było Państwa powiadomić, gdyby się znalazł.

Poza tym myślę, że na ten moment pozostaje Państwu tylko czekać i mieć nadzieję.

Jedna rzecz: jeśli uda się go odzyskać, warto zastanowić się nad sposobem, by mógł wychodzić, bo inaczej znowu to zrobi. Ten kot najwyraźniej potrzebuje swobody ruchu.......

Powodzenia i proszę dawać nam znać, co u Was.

Dobry wieczór wszystkim, to znowu ja.

Mężowi udało się na chwilę odzyskać kota, ale znowu nie był wystarczająco czujny i Jamie znowu wyskoczył.

Wieczorem znaleźliśmy go na murze, tak jak zwykle. Właśnie zaczęliśmy planować montaż specjalnej rampy.

Nasz Jamie próbował do nas wrócić, ale mój mąż, zamiast po prostu po niego pójść, spuścił mu koszyk na sznurku. To było bardzo niestabilne i Jamie zupełnie nie wiedział, o co chodzi. Próbował wrócić górą przez mur.

W końcu nakrzyczałam na męża i kazałam mu po niego pójść. Kiedy mąż się zbliżał, Jamie uciekał, a kiedy mąż odchodził – kot wracał. Powtórzyło się to trzy razy, aż w końcu mąż się poddał.

Wtedy Jamie tylko na mnie spojrzał i sobie poszedł.

Nie ma go już od tygodnia i dwóch dni. Sprawdziliśmy wszystkie domy w okolicy, wrzuciliśmy ogłoszenia do sieci, dzwoniliśmy do weterynarzy, fundacji i schronisk... i nic.

Wychodzimy prawie co wieczór, żeby go wołać. Widujemy inne koty, ale jego nigdzie nie ma. Zostawiliśmy na murze karmę i skarpetkę męża, ale to nic nie daje.

Jesteśmy zrozpaczeni. Dopiero co się przeprowadziliśmy do nowego miasta. Umieramy z niepokoju.

Może on po prostu nie chce wracać, bo na razie zabranialiśmy mu wychodzenia...

Macie jakieś rady? Na początku tak się nie bałam, bo myślałam, że po prostu strzelił focha i wróci jak poprzednim razem.

Pomysł z rampą wydaje mi się bardzo dobry i to na pewno będzie rozwiązanie.

No to teraz czas na odrobinę uroku osobistego w stronę sąsiadów 😉😉

Spróbujemy. Ale znając go, pewnie znowu będzie się darł wniebogłosy. Nie sądzę, żeby to wystarczyło. No nic, zobaczymy.

Taras jest na pierwszym piętrze i wychodzi na ogród pod nami. Obok jest też kilka innych ogrodów oddzielonych niskimi murkami.

Próbowaliśmy pogadać z sąsiadami z dołu i zapytać, czy moglibyśmy zamontować jakąś rampę. Ale nam nie odpowiedzieli. Może są już wykończeni tym miauczeniem, które słyszą od trzech nocy.

Twoja historia jest naprawdę trudna. Widać, że bardzo kochasz tego malucha, ale musisz też pomyśleć o sobie... Wiem, co to znaczy przechodzić przez ciężkie leczenie, i musisz RÓWNIEŻ zadbać o siebie i swoje zdrowie.

Widać, że ten kot – tak przy okazji, czy on jest wykastrowany? (mamy teraz sezon rozrodczy) – męczy się w zamknięciu. Może uda mu się wrócić samemu, koty bywają niesamowite. Skoro i tak nie możesz iść go szukać przez cały dzień...

Nie wiem, jak wygląda twoje mieszkanie, na którym jest piętrze... ale zdarzają się koty, które świetnie potrafią same wchodzić i wychodzić przez klatkę schodową i trafiać prosto pod swoje drzwi. Może warto spróbować tego rozwiązania?

Ostatecznie, jeśli sytuacja jest zbyt męcząca dla ciebie i dla kota, to choć rzadko to mówię, może lepiej będzie znaleźć mu nową rodzinę, gdzie będzie mógł swobodnie wychodzić na zewnątrz? A ty mogłabyś adoptować kotka, który jeszcze nie zaznał świata zewnętrznego... Musisz dbać o zdrowie, będziesz teraz potrzebować spokoju i ukojenia.

Dużo sił i wytrwałości!

Nie wiem, na co wychodzi Twój taras, ale jeśli sąsiedzi z dołu i wspólnota się zgodzą, najlepiej byłoby wymyślić jakiś sposób, żeby mógł sam wracać na górę...

Kota, który zaznał już życia na zewnątrz, prawie nie da się zamknąć w domu na stałe... zawsze znajdzie okazję, żeby czmychnąć... powrót z zakupami z pełnymi rękami, gość, pan z gazowni czy otwarte okno...

Najlepiej, żeby poznał swój nowy teren, ale w tym celu musi mieć możliwość swobodnego powrotu do Ciebie do domu....