Agresywny kot tuż przed snem

Myślę – właściwie od samego początku – że jeśli uda nam się nauczyć kota szanować i kochać pewne części naszego ciała, dłonie, twarz i całą resztę, to nas to chroni, bo zwierzak sam się wtedy pilnuje.

Podobnie jak wy, musiałem karmić swoją kotkę butelką. Złamałem przy tym wiele zaleceń, w tym to, żeby nie kłaść jej na plecach. Robiłem to regularnie. Leżała na plecach na mojej dłoni, żebym mógł zbliżyć do niej twarz, co robiłem przy każdym karmieniu. Przeciągałem ten etap, dając jej mleko jako przekąskę co jakiś czas, aż do 7. miesiąca życia!! (dopóki sama nie zaczęła odmawiać).

Potem przez całe miesiące mieliśmy taki nasz wyjątkowy moment na przytulanie – układałem ją w rogu futonu w konkretnej pozycji (prawie na plecach). Chciałem wtedy, żeby ugniatała łapkami moje usta (bardzo to lubię). Zawsze odmawiała, bo bała się, że zrobi mi krzywdę (to dowód na to, jak bardzo szanowała już moją twarz). Często wbijała pazurki w futon tuż obok, żeby tam „robić ciasteczka”.

Tak samo było z dłońmi, które nauczyła się traktować z czułością. W teorii to bardzo proste, ale mało się o tym pisze. No i nie mam pojęcia, na ile to zadziała w innym przypadku niż przy wychowywaniu kociaka.

Wielkie dzięki za wszystkie wasze odpowiedzi.

Najbardziej martwiło mnie to, że przez pewien czas miała nawyk skakania mi do twarzy i drapania. Bałam się więc trochę, że to wróci i to mnie tak stresowało.

Spróbuję się z nią więcej bawić przed snem! Ale jak już zacznie szaleć, to przez dobrą godzinę biega i skacze wszędzie, haha.

Jeszcze raz dzięki!

Zakończę pewnym pilnie strzeżonym sekretem...

Kiedy podczas przytulania albo w innych sytuacjach wasz kot gryzie was w palce, kiedy rzuca się na wasze ręce – jest jedna bardzo prosta rzecz, którą możecie zrobić: unieruchomcie dłoń. Zostawcie ją mu. Przestańcie nią ruszać. Zobaczycie, że wtedy zacznie ją lizać i o nią dbać.

Potem – choć to metoda nieudokumentowana (nigdzie o tym nie przeczytacie, więc albo mi zaufacie, albo nie) – kiedy już zabieracie rękę, możecie użyć palca jak kociej łapki, żeby go tak bardzo, bardzo delikatnie trącić. W ten sposób przekazujecie mu komunikat: „Oto z jaką siłą powinniśmy się bawić”.

Rozumiecie? Żadnego krzyczenia. Żadnego spryskiwania wodą. Żadnego klapsa. Nie, wręcz przeciwnie. Wchodzicie do jego świata. On widzi kota, kiedy patrzy na waszą rękę. Gryzie innego kota, kiedy gryzie waszą dłoń. Dajcie mu takie lekkie pacnięcie łapką, prawie jak pogłaskanie. To go uczy, na jaką intensywność zabawy możecie sobie pozwolić.

Ale cóż, to jest opcjonalne. Natomiast unieruchomienie ręki – to już absolutna podstawa. To działa jak magia. Nie ma sensu krzyczeć na kota, on i tak już się kontroluje. Jedyna kara, jaką stosuję (bardzo rzadko), to przeniesienie kota w inne miejsce w całkowitej ciszy. I **nie** za skórę na karku.

Tak, dokładnie.

Maellep, nie życzę Ci, żebyś kiedykolwiek była świadkiem, a tym bardziej ofiarą prawdziwej agresji ze strony kota. Nawet nie chcę sobie wyobrażać tych ran. Taki atak to bardzo poważna sprawa, zupełnie jak wtedy, gdy pies rzuca się na człowieka.

Więc tak, to w 100% zabawa, tyle że taka niekontrolowana.

Zastanawiasz się pewnie nad paroma kwestiami, zwłaszcza dlaczego dzieje się to o tych samych porach i dlaczego jest tak powtarzalne. Powód jest prosty: koty to stworzenia bardzo rutynowe. Ty masz swoje przyzwyczajenia, pracę, domowe obowiązki – kot ma tak samo. Twój kociak po prostu przyzwyczaił się do wpisywania tej „rozrywki” do swojego grafiku, pewnie o stałych godzinach, bo szczyty energii wynikające z jego biorytmu sprawiają, że musi się wyszaleć akurat wtedy, gdy Ty kładziesz się spać.

Można też śmiało założyć, że on zrozumiał, iż o tej porze „znikasz”. Korzysta więc z okazji chwilę wcześniej. To takie „last call”, jak to mówią, ostatnia szansa na wspólną aktywność przed snem.

Mam dwuletnią kotkę, adoptowaną w wieku 3 tygodni. Z natury jest lękliwa, ale w momentach aktywności tryska energią. Kiedy ten „huragan” się rozkręca, moja suczka i ja możemy tylko stać i patrzeć, mając nadzieję, że nas nie zahaczy po drodze. A jednak nigdy mnie nie drasnęła. Nigdy nie atakuje moich rąk ani nóg.

Moim zdaniem powód jest banalny. Moja kotka, a nawet Twój kot, wiedzą, że muszą się hamować, kiedy bawią się naszymi dłońmi. Muszą zachować ostrożność, a to dla nich mało naturalne i średnio fajne. Ja bawię się z moją kotką w sposób rytualny. Tak jak Twój kot robi zawsze to samo o tej samej porze, ja wychodzę mu naprzeciw i zapewniam mu zabawę w polowanie o podobnych godzinach.

Mam przynajmniej trzy ulubione zabawki. Zwykły sznurek i dwie inne, które dyndają na końcu wędki. Zawsze mam którąś z nich w kieszeni szlafroka. Gdy tylko wkładam tam rękę, ona już wie, co się święci.

Tak bardzo interesuje się tymi zabawkami i tak na nie czeka, że moje dłonie czy nogi zupełnie jej nie obchodzą. Rozumiesz?

Więc Twoja sytuacja jest bardzo prosta. Im częściej będziesz pozwalać kotu na odkrywanie nowych zabawek i zabaw, w których może się wyszaleć na całego, bez żadnych hamulców, i poczuć się jak prawdziwy drapieżnik (razem z Tobą!), tym szybciej straci zainteresowanie Twoim ciałem. To naprawdę takie proste.

Dzień dobry,

To faktycznie może być kwestia zabawy. Może wykonuje Pan/Pani gwałtowny ruch przy gaszeniu światła, który przypomina jej ruch ofiary i wyzwala instynkt łowiecki? Na przykład, jeśli lampka stoi na szafce nocnej, można spróbować poruszać ręką wolniej i zobaczyć, czy kotka nadal będzie próbowała Pana/Panią złapać.

Jeśli problem pojawił się dopiero niedawno, być może w wieczornej rutynie zaszła jakaś zmiana, która stała się przyczyną tego nowego zachowania?

W każdym razie, jeśli to tylko zabawa, koty z wiekiem zazwyczaj łagodnieją, więc to zachowanie powinno samoistnie ustąpić.

Mam nadzieję, że udało mi się pomóc.

Marine

ona wcale nie jest agresywna, po prostu chce się bawić. Koty to drapieżniki i mają najwięcej energii w nocy. Solidna sesja zabawy przed Twoim pójściem spać powinna załatwić sprawę. Koty uwielbiają zabawy wędką albo rzucanie im małych zabawek, takich jak piłeczki czy myszki.