Mieszkam na parterze w bloku. Jakieś dziesięć dni temu robiłam porządki i miałam otwarte drzwi balkonowe w kuchni. Świeciło piękne słońce i nagle do środka wszedł kot – pręgowany, z pięknymi zielonymi oczami. Zaczął miauczeć i ocierać się o wszystkie meble. Myślałam, że to kotka i że ma ruję, więc powiedziałam jej nawet, że nie mam tu dla niej żadnego narzeczonego i żeby poszukała szczęścia gdzie indziej. Okazało się jednak, że to mały kocurek. Spędził u mnie godzinę, następnego dnia wrócił na cały dzień, kolejnego też, aż w końcu uznał, że wieczorem wcale nie wychodzi (do siebie do domu?) i zostaje spać ze mną... Mieszkamy tak razem już od dziesięciu dni. Trochę się martwię, bo pewnie ma gdzieś w okolicy rodzinę, ale z drugiej strony nie ma obroży, czipa ani tatuażu... Nikt go nigdzie nie szukał. Czy to możliwe, że ktoś go wyrzucił? Albo po prostu porzucił? Kiedy otwieram drzwi, żeby wyszedł, kategorycznie odmawia. Nie miałam wyjścia, kupiłam puszki, suchą karmę i kuwetę. Cały czas się przytulamy, mruczy, jak tylko do niego podejdę. Jest niesamowicie towarzyski, powiedziałabym nawet, że zupełnie bez krępacji przejął moje mieszkanie (kanapę, fotel, łóżko, a nawet poduszkę)... Ale nie wiem, skąd się wziął ani ile ma lat... Będę musiała zabrać go teraz do weterynarza, ale ta cała historia po prostu mnie zamurowała... Kot spadł mi z nieba i trzeba przyznać, że dobrze trafił, bo zupełnie straciłam dla niego głowę... Mój mały lokator na gapę jest przesłodki. Chciałam zapytać, czy komuś z was też się to przytrafiło i co robić...
