Kot atakuje moje dzieci

Ja osobiście obcinam tak krótko, jak tylko się da (no, przy mojej pierwszej kotce nie mam już takiej potrzeby), ale oczywiście pamiętaj, żeby nigdy nie naciąć tej różowej czy czerwonej części macierzy.

Dzień dobry,

Tak, obcinałam już pazurki moim kotkom – po pierwsze, żeby oszczędzić oczy mojego psa w razie ataku czy gwałtownych zabaw (zwłaszcza kiedy jeszcze się nie znały), a po drugie dlatego, że niektóre koty faktycznie bawią się pazurami albo po prostu dużo drapią, bo nie nauczyły się inaczej.

I tak, to robi ogromną różnicę. Obcina się tylko tę białą, przezroczystą część, tam gdzie nie ma żywej tkanki (zupełnie jak u nas paznokcie). No, kot może tego nie lubić i pewnie będzie się wiercił, zwłaszcza za pierwszym razem. Poproś partnera, żeby pomógł ci go przytrzymać – możecie mu np. nakryć główkę ręcznikiem, jeśli widzisz, że za bardzo się szamoce. Samo obcinanie idzie błyskawicznie, zupełnie jak u dziecka (niektóre zresztą też tego nie znoszą), ale jak tylko skończysz, to hop – kot niemal natychmiast o tym zapomina.

A gdzie można to kupić? Z góry dziękuję za pomoc!

Jak wraca, to strasznie chce się bawić i rozładować całą tę energię, więc powiedziałabym raczej, że jest nie do opanowania, ale to nie z zemsty. To podgryzanie widzę bardziej jako sposób na „posiadanie”, bycie bardzo, bardzo blisko, jak niemowlę, które mówi „mamo, mamo, jestem tutaj, bądź przy mnie, zostań ze mną”. Czytałam na forum, że to taka pozostałość po ssaniu mleka matki. Ale to nie może boleć... on się po prostu tego dopiero uczy.

Jeśli chodzi o naukę, żeby nie drapał i nie gryzł, to sama nie wiem, bo miałam to szczęście, że Myrtille była już dobrze odstawiona od matki (wychowywała się z bratem i siostrą). Ona automatycznie chowa pazurki, kiedy podchodzi... chyba że za bardzo się ekscytuje i się zapomni. Trzeba zapytać kogoś, kto wychowywał kociaki od małego.

Myślę, że on po prostu boi się dzieci, zwłaszcza jeśli są głośne – to normalne. Taki dwuipółlatek bywa ruchliwy i niechcący może być brutalny, więc kociak się boi. Nie ma w tym żadnej złośliwości. A jak Twój syn zachowuje się wobec kotka?

Nie wystarczy po prostu dać mu zabawek, trzeba się z nim bawić. Kłębek wełny jest bardzo niebezpieczny – kotek może połknąć nitkę, udusić się albo się w nią zaplątać. Lepiej przywiąż jakąś zabawkę do sznurka (to oszczędzi Twoje ręce) i go tak wybiegaj, pozwalając mu co jakiś czas złapać „ofiarę”, żeby poczuł smak zwycięstwa. Za każdym razem, gdy zaczyna kogoś podgryzać, hop – zabawka na sznurku i niech gania, skacze, poluje. Trzeba się z nim naprawdę bawić, a nie tylko rzucać mu zabawki. Moja kotka uwielbia takie z dzwoneczkami albo piszczące, ale musisz sprawdzić, co Twój woli (tylko pamiętaj, żeby zabrać sznurek, jak zostawiasz go samego!).

Ile czasu dziennie się z nim bawisz?

Powodzenia! On na pewno chce po prostu stać się częścią rodziny, tylko jeszcze nie wie, jak to zrobić!

Ego59:

To, że mówię o nim „jak o dziecku”, to tylko takie powiedzenie...

Jeśli szokuje was fakt, że traktuję go jak członka rodziny, to współczuję wam takiego podejścia.

Przyszłam tutaj właśnie po to, żeby uniknąć sytuacji, w której któremuś z moich dzieci coś by się stało!!

„Pomyśl o dzieciach, a nie o kocie”... I to jeszcze z tym „proszę”.

Jak myślicie, po co tutaj jestem?

Auli75:

Nie wiedziałam, że można obcinać kotu pazury, skoro nie wychodzi na dwór. Dzięki za radę. Robiliście to już kiedyś? Faktycznie mniej drapie?

Moje dzieci faktycznie są hałaśliwe.

Aethel :

Kiedy widzę, że zaczyna się denerwować przy dzieciach, odizolowuję go, ale potem, jak już się uspokoi i pozwalam mu wrócić, mam wrażenie, że on się mści... Od razu mnie gryzie. Zastanawiam się, czy to właśnie przez to tak się zachowuje.

Macie może jakiś pomysł, żeby przestał gryźć podczas zabawy? Jeśli chodzi o pazury, to wyciąga je głównie w obronie własnej, zazwyczaj kiedy widzi, że mój syn się zbliża...

Daję mu kłębki wełny, pluszaki, myszki... itp., ale najwyraźniej go to nie kręci.

To przecież jeszcze dzieciak! Nie jest ani złośliwy, ani agresywny z natury! Jeśli nie został odpowiednio odstawiony od matki i rodzeństwa, to po prostu nie nauczył się jeszcze "chować pazurków". Drapie i gryzie dla zabawy, nie rozumiejąc wcale, że sprawia ból.

Ktoś musi Wam wytłumaczyć, jak możecie sami nauczyć go dobrych manier, bo macie całkowitą rację – to nie jest powód, żeby wyrzucać go na zewnątrz. Oczywiście dla bezpieczeństwa warto go na razie trzymać z dala od dzieci, to jasne.

Istnieją koci behawioryści, którzy faktycznie mogą pomóc. Dobrym rozwiązaniem może być też kontakt ze starszym kotem, który sam nauczy malucha zasad dobrego wychowania.

Zauważyłam u mojej kotki, że im bardziej my się denerwujemy (np. gdy ona psoci i skacze nam do twarzy dla zabawy), tym bardziej agresywna się staje. Dlatego radzę: nie krzyczcie, pod żadnym pozorem nie bijcie i nie denerwujcie się. Zamiast tego spróbujcie przekierować uwagę kociaka na jakąś zabawkę czy coś innego. A gdy poczujecie, że tracicie cierpliwość i napięcie rośnie (bo znowu Was podrapał albo nie macie czasu na zabawę, a on nie odpuszcza), zamknijcie go na kilka minut w osobnym pomieszczeniu, żeby mógł się wyciszyć – najlepiej tam, gdzie ma swoje rzeczy.

Koty nie są złośliwe: po prostu mają swoje potrzeby i wymagania, jak każde żywe stworzenie! Problemy pojawiają się wtedy, gdy nie rozumiemy tych potrzeb. Dajcie temu maluchowi szansę, żeby nauczył się właściwego zachowania.

Dzień dobry,

Może warto zacząć od przycięcia pazurków temu maluchowi? Są do tego specjalne obcinaczki, ale zwykły obcinacz do paznokci też powinien wystarczyć (oczywiście mam na myśli przycięcie tylko tej przeźroczystej części, a nie usuwanie całego pazura!).

Trzeba by go nauczyć, żeby nie gryzł, i pokazać mu, że to boli albo że po prostu nie wolno...

Może Państwa dzieci go straszą? Są zbyt rozbiegane, agresywne albo hałaśliwe?

Wiele kotów gryzie dla zabawy, zwłaszcza w tym wieku...

Radzę ci albo udać się do specjalisty, albo po prostu pozbyć się tego kota.

Jestem w szoku, że piszesz, że ten kot jest jak dziecko... Wyobraź sobie tylko, co się stanie, jeśli podrapie twoim dzieciom oczy... Konsekwencje będą tragiczne.

Nie wiem, czy istnieją koci behawioryści, ale wcale bym się nie zdziwił, gdyby tak było.

Miałem w sumie trzy koty. Koty bywają złośliwe, a ich drapanie to zupełnie inna bajka niż w przypadku psa. Skóra od razu jest pocięta.

Proszę, myśl najpierw o swoich dzieciach, a nie o kocie.

PS: Jeśli jakiś koci behawiorysta rozwiąże ten problem albo jeśli sami sobie z tym poradzicie, chętnie się dowiem, jak to zrobiliście...