Kotek z napuchniętym brzuszkiem

@Grelox,

Rozumiem Cię, w końcu ulegają ze strachu... nic fajnego.

Miałem ten sam problem z transporterami – to normalne, bo wkładamy je tam, żeby zabrać je z ich znanego otoczenia, a one tego po prostu nie lubią.

Wprowadziłem comiesięczne ważenie: wkładam je do środka, ważę za pomocą wagi bagażowej, a przy wypuszczaniu kota daję mu smakołyk (suszone mięsko).

Potem zostawiam im transporter do dyspozycji na całe popołudnie, żeby mogły się w nim bawić albo spać.

Dzisiaj nie mają już żadnego problemu z transporterem, nawet jeśli czasem wiąże się to z wyjazdem, podróżą autem itp. To nie stało się w dwa dni, ale z czasem i cierpliwością udało im się pokonać lęk.

Pozdrawiam serdecznie

Cześć!

Mój środkowy kot jest zupełnie jak Twoje, Greylox – przy nas to prawdziwy piskorz, a u weterynarza ani drgnie!

Jeśli chodzi o leki, to niezłe z nich cwaniaki, od razu wiedzą, kiedy próbujemy ich wyrolować... z tym jednym robię tak jak Ty, unieruchamiam go między nogami, ale rzuca się jak diabeł... normalnie masakra.

To w takim razie nie dajesz rady obcinać im pazurów? U mnie z moim jest to po prostu niemożliwe.

I nie, nie da się ich wziąć na ręce. Z "panienką" jest jeszcze w miarę, bo daje się podnieść, jeśli widzi, że nie ma wyjścia. Z Misterem nie ma o tym mowy. Muszę go unieruchomić gdzieś na podłodze, usiąść nad nim okrakiem i podać lek, ale od momentu, gdy poczuje, że jest zablokowany, staje się całkowicie uległy – zero prób gryzienia czy drapania.

Plusem jest to, że kiedy się boją, to zazwyczaj dają ze sobą wszystko zrobić. Dzięki temu udaje nam się je zapakować do transportera do weterynarza, a u samego weterynarza też są grzeczne.

To fakt, mogłam mu to po prostu podać bez ryzykowania własnych palców! On wciąga wszystko bez problemu, byle tylko było jadalne :)

Miejsce przy paznokciu, w które mnie dziabnął, jest trochę opuchnięte, ale przemyłam to Betadine.

A jeśli chodzi o genialne i wciągające zabawki, to mamy dwie nowości: folię po chusteczkach higienicznych i kulkę z papieru 😁😁

Właśnie spędził nad tym opakowaniem chyba z całą godzinę :))

@Grelox,

Najlepiej rozgnieść tabletkę i wymieszać ją z jakąś nową, nietypową mokrą karmą – właśnie dlatego warto dbać o to, by kot nie był wybredny, zmieniając mu regularnie smaki i marki karmy.

Warto też przegłodzić koty przez pół dnia przed podaniem porcji ze środkiem na odrobaczanie, a na sam koniec dać im jeszcze mały kąsek już bez leku, za to taki, który im bardzo smakuje 😛

Nie może Pan/Pani brać swoich kotów na ręce?

Pozdrawiam

Jeśli chodzi o odrobaczanie, to my nasze psiaki nabieraliśmy, chowając tabletkę w mielonej wołowinie... To działało przez pierwsze lata, ale teraz mamy niezłą przeprawę, bo do tego są strachliwe i w ogóle nie dają się wziąć na ręce.

Uważaj na ugryzienia, bo infekcja wdaje się błyskawicznie. Jeśli palec jest opuchnięty, musisz jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

@Greylox,

Cieszę się z mojego starszaka, bo to naprawdę pomoże okiełznać tego małego Małpiszona!

Wczoraj pogryzł mnie do krwi, kiedy dawałam mu drugą dawkę na odrobaczanie (włożyłam mu palec do pyszczka i wtedy ugryzł naprawdę bardzo mocno). Nie spodziewałam się, że ma w sobie aż tyle siły!

@Courgette et canne à pêche,

Sprawdzę, czy mają takie małe myszki na Zooplusie, jak będę zamawiać karmę i puszki (raz już taką kupiłam, zapachową, ale była z materiału i gąbki i już jest cała w dziurach). Mam też jeszcze takie małe poduszeczki z walerianą, na ich punkcie zwierzaki zupełnie świrują.

Hej!

Bez żadnej reklamy, po prostu szczerze polecam – absolutnym hitem wśród zabawek do samodzielnej zabawy dla jednego z moich kotów są takie pluszowe myszki. Mają plastikowy korpus, który całkiem nieźle znosi kocie pazury i zęby. Ale to, co sprawia, że są najlepsze, to mała kuleczka w środku, która grzechocze (nie, to nie są takie piskliwe zabawki, spokojnie).

Z dziesięć sztuk musi leżeć pod lodówką i drugie tyle pod niską kanapą. Mój „Grubasek” (to jego ksywka) tak namiętnie rzuca nimi na wszystkie strony, że w końcu lądują tam, skąd nie może ich już wyciągnąć przez swoje za krótkie łapki. Co jakiś czas mu je „wyławiam”, ale zawsze mam też zapas (dobrze schowany).

Zazwyczaj kupuję je w zoologicznym. Wrzucam fotkę dla zainteresowanych „inwestorów” 🤑

Pozdrawiam

👍

To, co robi Twój starszak, jest idealne. Dokładnie tak to powinno wyglądać, lepiej nie mogłeś sobie tego wymarzyć.

Nie miałem wątpliwości co do Konga. O ile u dorosłego psa może to czasem nie zadziałać, tak u maluchów sukces jest murowany! Mała rada: zdejmij tę białą tasiemkę z góry – do niczego się nie przydaje, a istnieje ryzyko, że psiak ją połknie.