Mój kotek mnie atakuje, co robić?

Daję znać, co u nas słychać – mój kociak powoli zaczyna rozumieć, że jeśli chce gryźć, to powinien gryźć swojego pluszaka, a nie moją rękę. Od czasu do czasu jeszcze mnie atakuje, ale coraz lepiej rozumie, kiedy mówię mu NIE 😊 Myślę, że przy odrobinie cierpliwości za kilka miesięcy w ogóle przestanie gryźć ludzi 😊

Tak naprawdę twój mąż musi zrozumieć, że odpowiadanie na „agresję” zwierzęcia agresją nie jest dobrym rozwiązaniem. Kot tego nie zrozumie, dla niego to po prostu bycie kotem :)

Jeśli chodzi o zabawkę do wyżycia się, istnieją specjalne modele dla kociąt. Najlepiej sprawdzi się spray z walerianą – psikasz nim zabawkę, żeby na nowo zainteresować nią kota. U naszego słodziaka, gdy zaczyna traktować swoją siostrę jak zabawkę (co Miss średnio się podoba ^^), rzucamy mu jego „konga”. A jeśli dalej goni siostrę, udaję, że go atakuję tym kongiem (trochę go zaczepiam), żeby przekierować jego „ataki” (które są przecież tylko zabawą).

Do wspólnej zabawy świetne są wędki z dość długimi patykami, dzięki którym możesz spokojnie usiąść i bawić się z kotem, nie musząc za nim biegać po całym domu. Chodzi o to, żeby nie dawać mu złapać zabawki zbyt często. Po pierwsze dlatego, że szczerze mówiąc, te zabawki nie są zbyt wytrzymałe, a po drugie – fakt, że nie łapie „ofiary” za każdym razem, stawia kota w sytuacji bliskiej prawdziwemu polowaniu. Dlatego tak ważne jest, aby zakończyć cykl zabawy posiłkiem lub smakołykiem (nawet jedna czy dwie chrupki karmy wystarczą).

Oto wędka, której używaliśmy, gdy nasze maluchy były małe, uwielbiały ją: http://www.zooplus.pl/shop/koty/zabawki_dla_kota/wedki_dla_kota/z_piorkami/382796

Rady Laury powyżej są bardzo trafne. Skoro problem nie wynika z tego, że bawisz się z nim rękami, trzeba będzie go wyciszyć zasadą „atakujesz mnie = ignoruję cię” (można go nawet odizolować na 5–10 minut z jego zabawką, na którą wcześniej psikniesz walerianą, co powinno odwrócić jego uwagę od ciebie).

Uważaj tylko, żeby sesje zabawy nie były zbyt długie, bo mam wrażenie, że kocięta mogą wejść w tryb „non-stop”, jeśli się je zbyt mocno stymuluje.

Pozostali forumowicze dali już bardzo dobre rady, polecam się do nich zastosować.

A próbowaliście na niego „dmuchnąć”, kiedy was atakuje? Naszą kotkę wzięliśmy zbyt wcześnie i jako maluch była nie do opanowania (przeszło jej około 6-7 miesiąca, więc potrzebowaliśmy sporej dawki cierpliwości). Żeby ją uspokoić, gdy nas gryzła lub atakowała, „prychaliśmy” na nią jak kot (pamiętajcie, żeby nigdy nie robić tego prosto w nozdrza, żeby powietrze nie dostało się do płuc), czyli to było takie dmuchnięcie z odrobiną śliny (wybaczcie, to brzmi trochę fuj, ale u nas było mega skuteczne) – wtedy momentalnie przestawała i uciekała!

Słowo „nie” u nas działa, ale koty to bardzo uparte stworzenia – nawet jak się jej powie „nie”, to przerywa na chwilę i zaraz robi swoje, więc to „dmuchanie” czy „prychanie” było jedynym skutecznym rozwiązaniem.

Ogólnie rzecz biorąc, bądźcie stanowczy i konsekwentni. Kot was gryzie lub drapie? Natychmiast przerywamy zabawę, odwracamy się plecami i zajmujemy czymś innym, udając, że go w ogóle nie widzimy. Gdy tylko się uspokoi, można zacząć od nowa. Jeśli jest naprawdę zbyt nakręcony i nie odpuszcza, przerywamy na 10 minut i wracamy do tematu później.

Starajcie się mieć zawsze pod ręką jakąś zabawkę do „wyładowania się” – piłeczkę, kulkę z folii aluminiowej, ogólnie coś szeleszczącego, co możecie mu rzucić, żeby odwrócił uwagę i „zapomniał”, że planował was zaatakować.

No więc nie, on nie mieszka na 10 m², tylko na 30 m², z wyjątkiem nocy, kiedy zamykamy go w jego pokoju, bo inaczej nie dałoby się spać przez to, że gryzie nas całą noc. Do tego jego kuweta, zabawki, miski i miejsce do spania są od siebie oddalone, bo znajdują się w czterech rogach pokoju (bardziej się już nie da). I wcale go NIE BIJEMY, mój partner daje mu tylko lekkiego klapsa w ***** (co go wcale nie boli), ale bardzo go to drażni, bo zaraz ucieka się schować, gdy tylko mój partner to zrobi. Ja tak nie robię, dla mnie stosowanie przemocy wobec zwierząt NIE WCHODZI W GRĘ.

Odpowiadając na komentarz Greylox:

W nawiązaniu do Twojego komentarza – od pierwszego dnia, odkąd u mnie jest, zabraniam mu bawić się moimi dłońmi czy stopami. Zawsze tak robiłam z moimi poprzednimi zwierzakami, nawet jeśli nie były to koty, a psy.

Jeśli chodzi o mojego partnera, to praktycznie nigdy go nie ma (przez pracę), więc kociak widuje go może przez 10-15 minut dziennie, o ile w ogóle...

Jestem też całkowicie przeciwna dawaniu klapsów i powtarzałam to mojemu partnerowi wielokrotnie (no cóż, myślę, że faceta równie trudno wytresować co kota 🙄...). Ja nigdy go tak nie potraktowałam. Jak wspomniałam wcześniej, staram się go łapać za skórę na karku albo go izoluję, żeby pokazać mu, że przerywam zabawę, gdy zachowuje się w sposób, który mi się nie podoba.

Co do zabawki, na której mógłby się wyżyć – możliwe, że ten pluszak jest dla niego za duży, spróbuję znaleźć coś mniejszego.

A jeśli chodzi o wyładowanie energii, to mimo że jestem młoda, on wykańcza mnie szybciej, niż sam się męczy. Staram się go wybiegać, sprawić, żeby skakał we wszystkie strony, pokazując mu zabawkę (oczywiście daję mu ją co jakiś czas złapać, żeby nie czuł frustracji), ale na próżno. Przestaje dopiero, gdy wychodzę z pokoju, a czasem nawet wtedy bawi się dalej sam.

Do tego zamknięcie w pokoju 10 m2... przecież to by każdego doprowadziło do szału.

Poza tym normalnie kuweta, jedzenie oraz miejsce do zabawy i spania nie powinny znajdować się w tym samym miejscu.

No i jeszcze to bicie go :(((