Opieka nad kotem po potrąceniu przez samochód

Dokładnie tak samo o tym myślimy. Jest 90% szans, że zostanie sparaliżowany i nie będzie trzymał potrzeb. Ale ja widzę te 10% szansy na to, że jego stan się poprawi. I chcę zrobić wszystko, żeby mu pomóc. Nie mogłabym zdecydować się na eutanazję, jeśli nie spróbowałabym wszystkiego, by pomóc mu przeżyć i przez to przejść.

Mamy klinikę weterynaryjną około półtorej godziny drogi od nas (bliżej niestety nic nie ma), gdzie mogliby ewentualnie zrobić tomografię, żeby sprawdzić dokładniej, czy na przykład nie doszło do uszkodzenia nerwów. Pracuje tam też pani weterynarz specjalizująca się w rehabilitacji ruchowej, fizjoterapii i hydroterapii. Myślicie, że to mogłoby mu później jakoś pomóc?

Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, żeby zapewnić mu jak najlepszy komfort życia, z nadzieją, że nie cierpi i że jego stan się poprawi. Walczył o życie całą noc, więc my będziemy walczyć razem z nim.

Dziękuję Wam wszystkim za wiadomości. To naprawdę dużo dla mnie znaczy. Każda opinia i rada są na wagę złota. Jeszcze raz wielkie dzięki!

Podobnie jak Hélixanne i Amélie, ja też bym poczekała, żeby zobaczyć, czy kotek chociaż trochę dojdzie do siebie po wypadku i czy dacie radę – zarówno on, jak i wy. Jeśli nie cierpi, spróbowałabym wszystkiego, co opisała Amélie. Jeśli jednak go boli i nie ma szans na poprawę, zdecydowałabym się na eutanazję.

Może z czasem moglibyście pójść do weterynarza osteopaty, który mógłby mu pomóc. Wiem, że są też kliniki z centrami rehabilitacji dla zwierząt, z basenami i bieżniami wodnymi, które pomagają odbudować mięśnie i pokonać niepełnosprawność. Ten wózeczek to według mnie genialny pomysł.

Z dużą dawką miłości, cierpliwości i oddania możecie pomóc swojemu kotu wieść spokojne życie, dopóki nie cierpi. Chcę wam też pogratulować odwagi – wielu innych by się na to nie zdobyło.

Sama też straciłam kota potrąconego przez samochód, więc wiem, jak trudna jest taka nagła strata. Gdybym tylko mogła uratować mojego mruczka i pomóc mu przeżyć, zrobiłabym to, ale pod warunkiem, że nie musiałby cierpieć.

Konsultacja u innego weterynarza w klinice ze specjalistami mogłaby wam pomóc dowiedzieć się, co jeszcze można zrobić w jego sytuacji.

Dużo siły dla was i dla waszego małego wojownika.

Cześć ponownie, ucięło mi poprzednią wiadomość...

Pisałam pod koniec, że pewnie dalibyśmy sobie czas na zastanowienie, pewnie szukając drugiej opinii u weterynarza albo w jednej z lokalnych fundacji pomagających kotom w nagłych przypadkach... Wszystko po to, żeby podjąć świadomą decyzję dotyczącą jakości życia naszej kici...

Dzień dobry,

Na pewno nie jest łatwo podjąć decyzję o opiece nad kotem z taką niepełnosprawnością, niemniej dla nas, właścicieli zwierząt, często eutanazja jest nie do pomyślenia, skoro nasi podopieczni mogą z tym żyć!

To prawda, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że Twój kot pozostanie sparaliżowany w tylnej części ciała i będzie cierpiał na nietrzymanie moczu, ale wiele zależy też od jego wieku i zdolności do regeneracji. Nie wiem dokładnie, w jakim stopniu uszkodzony został kręgosłup i co na ten temat sądzi Twój weterynarz, ale zdarzają się przypadki, w których koty dzięki rehabilitacji stopniowo odzyskiwały sprawność. Jeśli wciąż ma odruchy, to już dobry znak i możesz spróbować regularnie masować jego tylne łapy, delikatnie je zginać i prostować, aby na nowo pobudzać mięśnie do pracy.

Oczywiście to wszystko będzie trudne i dla niego, i dla Ciebie, bo nie będzie mógł się już tyle ruszać. Dlatego dla jego dobrego samopoczucia bardzo ważne jest, aby spędzać z nim dużo czasu i przygotować mu przytulny kącik, w którym będzie się czuł bezpiecznie. Koty to lekkie zwierzęta, które potrafią radzić sobie z przemieszczaniem się na dwóch łapach, nawet jeśli widok ciągniętego tyłu jest dla nas bolesny... Dostępne są już specjalne osłonki przeciw otarciom, żeby kot nie ranił skóry podczas ruchu, a istnieją też wózki inwalidzkie, które pozwalają sparaliżowanym kotom i psom poruszać się niemal tak, jak dawniej!

Sama mam młodą kotkę i rozumiem Twój ból, ale niestety tylko czas może pomóc Tobie i Twojemu kotu. Jestem pewna, że on nadal będzie mógł wieść szczęśliwe życie.

Mam nadzieję, że te słowa dodadzą Ci otuchy w tym trudnym czasie.

Pozdrawiam serdecznie,

Amélie

Dzień dobry,

Doskonale rozumiem Twoje załamanie. Tego lata straciliśmy naszą kotkę – na naszych oczach przejechał ją pirat drogowy, który w strefie do 30 km/h grzał niestety o wiele szybciej!!

Gdybyśmy mieli wybór, pewnie podjęlibyśmy inną decyzję niż Ty... nie potrafiłabym znieść widoku mojego wcześniej aktywnego kota, który staje się taką „żywą maskotką”, i patrzeć, jak to go niszczy.