Mój pies zagryzł mojego kotka

Dzień dobry,

Nie wiem już, co robić. Mam 11-miesięcznego psa, który zaraz skończy rok – w ciągu miesiąca zagryzł i zjadł dwa małe kotki.

Na początku nie wiedziałem, że trzeba oddzielać kotka od psa. Przez to go zabił i zjadł mu głowę. Przy drugim kotku zapomniałem zamknąć drzwi, mimo że ich wcześniej odseparowałem. Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło, aż do tamtego dnia. Zjadł całe ciało kotka, dosłownie w całości.

Zaznaczę, że to były same samiczki.

Mój dorosły kot, który jest w tym samym wieku co pies – tutaj nic się nie dzieje, pies nie atakuje dorosłych kotów. Przynajmniej na razie nic takiego nie widziałem. Ale pies czuje gigantyczną frustrację, gdy tylko wychodzimy z domu. Ma zostawione zabawki i gryzaki, a mimo to demoluje mi mieszkanie, choć mamy go już od 4,5 miesiąca. Musieliśmy zacząć go wiązać i zakładać mu kaganiec, żeby mieć pewność, że nie zrobi sobie krzywdy, zwłaszcza że kiedyś już potłukł szkło i się pokaleczył. Przeskakuje przez barierki. To miks malinois z husky, ma też w genach beaucerona i owczarka niemieckiego. Wielu trenerów, behawiorystów, weterynarzy i osób ze schronisk mówi to samo o jego reaktywności, ale ja już naprawdę nie wiem, co robić. Jestem bliski oddania go komuś innemu, żeby miał lepsze warunki. Jestem w kropce i boję się, że znowu jakiegoś zagryzie. Pomóżcie mi 😔

Dzień dobry, u mnie było dokładnie tak samo. Miałam dwa koty i wzięłam szczeniaka. Na początku się dogadywały, ale ich relacje zaczęły się psuć, aż do dnia, w którym suczka zabiła jednego z kotów. Wszystko trwało niecałe 10 minut. Mój kot na nią trafił, ale przez wcześniejsze problemy zdrowotne nie mógł już wysoko skakać ani szybko uciekać. Moja mama, która jest weterynarzem, przeprowadziła badania – kot miał zdruzgotaną szczękę, miednicę i krwotok wewnętrzny.

Uważam, że to NIE jest Państwa wina, to niczyja wina. Wiem, jak to jest mieć poczucie, że po czymś takim patrzy się na potwora. Proszę dać sobie czas na wybaczenie sobie i psu. Jeśli jednak nie będą Państwo w stanie tego zrobić, radzę oddać psa – dla dobra waszego wspólnego zdrowia psychicznego, bo psy doskonale czują, gdy ma się do nich urazę. Życzę dużo siły, bo wiem, jak bardzo szokujące i bolesne jest to doświadczenie ❤️‍🩹…

Dzień dobry,

Pozwalam sobie podzielić się moją historią pod tym postem, ponieważ szukam odpowiedzi.

Niestety mój 3-letni husky (adoptowany, gdy miał 2 miesiące, który chodził na szkolenie do ukończenia roku) w niedzielę wieczorem zagryzł mojego 3-miesięcznego kotka. Nigdy nie zostawiałam ich bez nadzoru, zawsze byli odseparowani, gdy mnie i mojego partnera nie było w domu (mamy dwa inne koty w wieku 3 i 12 lat, z którymi wszystko zawsze układało się dobrze). 
Tę małą kotkę znaleźliśmy na poboczu drogi i uratowaliśmy ją, gdy miała zaledwie 2 tygodnie – karmiłam ją butelką co 3 godziny. Tak jak wy, czuję ogromne poczucie winy, bo niczego nie podejrzewałam. Byłam w salonie, ona się bawiła, a on zabił ją bez żadnego powodu – nie zdążyłam nawet zareagować.

Oczywiście poczucie winy jest potworne, ale czuję też ogromny wstyd, bo podobnie jak wy, uważam, że po czymś takim nie zasługuję na to, by mieć zwierzęta. 
Nigdy bym nie przypuszczała, że mój pies to zrobi – jeszcze kilka godzin wcześniej nagrywałam filmik, jak ją wylizuje. 

Mam nadzieję, że uzyskam jakieś odpowiedzi, bo nie wiem już, co robić. Mój partner nie chce już nawet patrzeć na psa, mimo że na początku w ogóle nie chciał kotów. Byłam taka szczęśliwa, widząc, że pokochał naszą trójkę, a teraz zupełnie nie wiem, co począć. 

Mały kotek to jednak krucha istota, nawet jeśli to straszny kaskader i wszędzie go pełno.

Naprawdę niewiele trzeba, żeby pies, który nie jest przyzwyczajony do kontrolowania swojej siły, zrobił maluchowi krzywdę. Wystarczy niefortunne uderzenie łapą czy kłapnięcie zębami. Nie znam Twojego psa, ale z tego, co piszesz, nie wydaje mi się, żeby był niebezpieczny dla Twoich dorosłych kotów.

Możesz ich na jakiś czas odizolować, żeby odetchnąć, nabrać dystansu i na spokojnie ocenić sytuację. To będzie lepsze niż panikowanie za każdym razem, gdy Twój pies zbliża się do kotów, prawda?

Jeśli chodzi o zabawki, to czy on zawsze tak ich pilnował (w sensie, że nie chciał dopuścić kotów do swoich rzeczy)? Możesz je po prostu chować do pudełka, gdy tylko skończy się bawić – dzięki temu nie będzie powodów do kolejnych napięć.

Ta część Twojej wiadomości jest bardzo niepokojąca. Czy myślisz, że dasz radę samodzielnie udźwignąć ten ciężar? Nie ma żadnego wstydu w szukaniu pomocy, gdy się jej potrzebuje. Myślę, że musisz najpierw ochłonąć po tym szoku emocjonalnym, zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję dotyczącą swojego psa.

„Nie wiem też, czy to by pomogło na jego zachowanie „szefa”, ale myślimy o kastracji. Nawet jeśli weterynarz uważa, że to niepotrzebne, nasz behawiorysta powiedział nam, że to może pomóc go „wyciszyć””.

Opisałeś/Opisałaś tragedię waszego kotka. Ale ta część wiadomości sugeruje, że mogą być też inne problemy?

Dlaczego trzeba go wyciszać? Czy to agresywny pies? W stosunku do was? Do waszych zwierząt? Poza tym jednym incydentem?

Jeśli wasz pies jest łagodny i potulny jak baranek, a z kotkiem zdarzył się tylko ten jeden wypadek, to nie widzę powodów do zmartwień, poza kwestią pilnowania zasobów... To poniekąd normalne, że jest przewrażliwiony na punkcie tego, co ma, skoro w przeszłości, gdy był zamknięty w ciemnym pomieszczeniu, nie miał nic swojego. Co nie znaczy, że nie trzeba nad tym pracować.

Z drugiej strony, jeśli pies zachowuje się wobec was groźnie, szczeka na was, szczerzy zęby, warczy na was lub na inne zwierzęta, to zmienia to całkowicie kontekst całego zajścia i rady, jakich należałoby udzielić.

Czy tak właśnie jest? Czy to agresywny pies? Czy bywa groźny?