Mój pies zagryzł mojego kotka

Generalnie często zauważam, że psy bywają surowsze wobec kociąt, kiedy chcą je pouczyć lub „ustawić”, niż wobec dorosłych kotów.

To, co Cię spotkało, jest absolutnie straszne. Doskonale rozumiem, że nie możesz teraz patrzeć na swoją suczkę i że jest Ci ogromnie smutno.

Ale to był po prostu błąd wynikający z chwili nieuwagi... Moim zdaniem Twoja sunia wcale nie chciała zrobić krzywdy. Po prostu zadziałała u niej ochrona zasobów. Wszystko stało się tak szybko, jak niby miałaś zainterweniować? Potem zrobiłaś już wszystko, co było można...

Łatwo się mówi, pewnie jeszcze przez jakiś czas będziesz się z tym czuć fatalnie... Ale spróbuj odzyskać wiarę w swoją sunię i w samą siebie. Przy takiej prędkości naprawdę niewiele więcej dało się zrobić 😥

Niestety, właśnie dlatego wypadki nazywa się wypadkami – bo nie widać ich nadchodzących, dopóki nie dojdzie do tragedii...

Sama piszesz, że zawsze pilnowałaś kociaka i psa. Wystarczyła minuta nieuwagi 😥

To tak krótka chwila... Bardzo mi przykro z powodu Twojej straty. Dla mnie ten wypadek ma dwa podłoża: błąd wynikający z nieuwagi i to, że Twoja sunia nie wyczuła swojej siły.

To był po prostu odruch.

Każdemu może się zdarzyć odruchowy gest, który źle się kończy,

to po prostu nieszczęśliwy wypadek,

nie ma co patrzeć na psa jak na przestępcę ani obawiać się, że powtórzy się to w przypadku Twoich dorosłych kotów.

Z drugiej strony uważam, że praca nad obroną zasobów powinna być teraz priorytetem,

trzeba tak to wypracować, żeby każdy gwałtowny gest mający na celu pilnowanie swoich rzeczy stał się dla niego tematem tabu

Przede wszystkim bardzo współczuję straty kotka.

Myślę, że nie powinni Państwo obwiniać się, a tym bardziej zadręczać. To był tragiczny wypadek. Trudno jest przewidzieć absolutnie wszystko i nie da się zachować pełnej czujności w każdej sekundzie. To, co się stało, nie jest Państwa winą.

Z jedną radą jednak zupełnie się nie zgadzam: żeby obrażać się na psa!

NIE! Dla niego ta historia to już przeszłość, może nawet o niej nie pamiętać i – tak jak wspomniała Kikaah – być może wcale nie chciał go zabić!

Pies nie połączy tego, co zrobił wczoraj, z faktem, że karzą go Państwo ignorowaniem dzisiaj!

Takie „strzelanie focha” zostanie przez niego odebrane po prostu jako bezpodstawna agresja z Państwa strony.

Dlatego NIE! Żadnego obrażania się. Proszę zajmować się psem normalnie: karmić go, bawić się z nim, wyprowadzać na spacery...

Jeśli przestaną go Państwo nawet karmić, to będzie to już po prostu znęcanie się!

Jeśli to zabawka była zapalnikiem, to bardzo prawdopodobne, że Twój pies zareagował obroną zasobów (swojej zabawki).

Twój pies pewnie wcale nie chciał zabić kotka, ale niefortunne ugryzienie okazało się, niestety, śmiertelne. To był po prostu nieszczęśliwy wypadek.

Kastracja moim zdaniem nie rozwiąże problemu – właściwie z czego miałaby go uspokoić?

Dzięki za odpowiedź i słowa wsparcia, Jade

Właśnie skontaktowałam się dzisiaj po południu z behawiorystą, żeby umówić się na spotkanie. Jestem gotowa zrobić wszystko, żeby to się już nigdy nie powtórzyło.

Mój tata też był w pokoju, kiedy doszło do tego wypadku. Miał dobry odruch – „krzyknął” na psa i wyrzucił jego zabawkę do kosza. Wahałam się, czy jej potem nie wyciągnąć, ale z jednej strony kojarzyłaby mi się ze złymi wspomnieniami, a z drugiej utwierdzasz mnie w przekonaniu, że nie powinien jej odzyskać.

Posłucham Twojej rady i będę izolować od siebie koty i psa w każdej sytuacji.

Niestety nasz pies jest po przejściach (w poprzedniej rodzinie spędził 4 miesiące zamknięty w jednym pokoju, z którego nie wychodził nawet za potrzebą) i bardzo źle znosi zamknięcie w czterech ścianach. Dlatego spędza mnóstwo czasu na dworze z naszymi zwierzętami gospodarskimi.

Nie wiem też, czy to pomoże na jego zapędy przywódcze, ale myślimy o kastracji. Nawet jeśli weterynarz uważa to za zbędne, nasz trener powiedział nam, że może to pomóc go „wyciszyć”.

Jeszcze raz dziękuję za wsparcie,

Marie

Dzień dobry,

Na wstępie chcę Państwa uspokoić – to, co się stało, nie jest Państwa winą. Psy bywają nieprzewidywalne, zwłaszcza rasy o silnym instynkcie, takie jak border collie. Pierwszą rzeczą, którą muszę doradzić, to pod żadnym pozorem nie zostawiać psa samego z kotami, aby nie doszło do kolejnej tragedii. Po drugie, należy zacząć ignorować psa, a po trzecie – jak najszybciej udać się do behawiorysty, trenera, a być może i do weterynarza. Możliwe, że pies odczuwa jakiś ból, co mogłoby tłumaczyć jego agresywne zachowanie. Czy pies ostrzegał przed atakiem? Warczał? Jeśli zaatakował bez żadnego sygnału, istnieje jeszcze większe prawdopodobieństwo, że pies cierpi fizycznie. Moim zdaniem ten atak wynikał z zazdrości – pies uznał, że kotek próbuje zawłaszczyć wspólną przestrzeń życiową (salon), biegając po nim, a podejście do zabawki było o jeden krok za daleko. Proszę mu natychmiast zabrać tę zabawkę! Myślę, że Państwo, będąc w szoku, nie skarcili go w tamtym momencie, przez co on może teraz sądzić, że skoro udało mu się pozbyć „intruza” ze swojego terytorium i nie spotkały go żadne konsekwencje, to postąpił słusznie, zaprowadzając własne porządki w stadzie... Naprawdę, proszę pilnie wezwać behawiorystę, bo sytuacja jest poważna. Proszę go odizolować – z jednej strony dla jego własnego bezpieczeństwa, a przede wszystkim dla bezpieczeństwa Państwa i pozostałych kotów. Życzę Państwu siły, by przez to przejść, ale to walka, którą są Państwo winni swojemu małemu kotkowi.

Mam nadzieję, że choć trochę pomogłam, Jade.

PS: Jeśli potrzebują Państwo wsparcia, nasza społeczność jest tu właśnie po to 😞