Oddanie szczeniaka hodowcy. Jakie będą dla niego konsekwencje?

😎 Ostrzegam, to będzie złośliwy post, więc jeśli nie chcecie się denerwować, to lepiej nie czytajcie, ale po prostu musiałem to z siebie wyrzucić... 😎

1/2

Najpierw napisałem bardzo ostry komentarz, ale zanim go wysłałem, uznałem, że warto najpierw poczytać, co piszą inni, żeby zrozumieć sytuację i dopasować się do ogólnego tonu dyskusji.

Widząc, że inni okazują Pani współczucie i są generalnie mili, napisałem to jeszcze raz, nieco mniej agresywnie, ale przepraszam – nie potrafię napisać komentarza, jeśli nie jest on w zgodzie z tym, co naprawdę myślę...

Więc przepraszam, inni zrobili to już przede mną, między innymi „l'ancien utilisateur” na 3. stronie, i całkowicie się z nim zgadzam. Przykro mi, ale jestem jeszcze bardziej krytyczny i mniejsza z tym, że mamy Boże Narodzenie i wypadałoby być miłym dla wszystkich.

Co dokładnie ma Pani do zarzucenia tej hodowczyni? To, że nie zapytała, czy wie Pani, co to w ogóle znaczy mieć psa???

Przykro mi, ale pies – nawet dorosły, z zachowaniem opisanym jako „ukształtowane”, czy szczeniak „GOTOWIEC” – po prostu nie istnieje.

Czytam ten wątek raz za razem i za nic nie potrafię znaleźć powodu, żeby czepiać się hodowczyni, a przynajmniej nie na podstawie informacji, które Pani podaje.

Powierzyła Pani zwyczajnego psa, tzn. takiego bez kategorii (bo wtedy faktycznie trzeba zachować środki ostrożności i poinformować adoptujących o konkretach), a na dodatek poczekała, aż miot skończy 3 miesiące, co nie zawsze się zdarza.

Więc pytam Panią szczerze: co ta hodowczyni miała Pani odpowiedzieć?

„Proszę szukać gdzie indziej, nie nadaje się Pani do adopcji szczeniaka”?

Zaakceptowałaby Pani taką odpowiedź? Nie sądzi Pani, że pewnie sama przedstawiła się Pani w taki sposób, że ta osoba po prostu Pani zaufała?

Staram się znaleźć dla Pani jakieś usprawiedliwienie, ale go nie widzę. Co więcej, nie widzę żadnej winy hodowczyni, skoro nawet zgodziła się przyjąć szczeniaka z powrotem.

Nie mogła przewidzieć reakcji malucha, wszystko mogło pójść gładko. Pewnie powierzyła Pani szczeniaka, który u NIEJ zachowywał się najbardziej stabilnie!

Więc cóż, przepraszam, pewnie uzna mnie Pani za kogoś okropnego, ale jeśli w drugim wątku na forum o kotach pyta Pani, czy adopcja kota to dobry pomysł, to odpowiedź brzmi: nie.

Przede wszystkim dlatego,

że nie chcę, żeby miała Pani do mnie później pretensje, że doradziłem Pani kota, a kot przecież robi kupę. No i jeśli ma Pani 6-letnie dziecko, to ono będzie chciało się z kotem bawić, a koty są znacznie mniej tolerancyjne niż psy, jeśli chodzi o męczenie przez dzieci, i po prostu drapią.

Dzięki za wieści.

To musi być bardzo trudne, ale zrobiliście to, co wydawało się wam najlepsze.

Dobry wieczór wszystkim. Piszę krótką wiadomość, żeby dać Wam znać, co u nas słychać.

Po tym, jak skontaktowałam się z kilkoma fundacjami i nie dostałam żadnej odpowiedzi, a sama nie byłam w stanie oddać psa komuś obcemu ze strachu o to, co mogłoby go spotkać, Harry wrócił do swojej hodowczyni. Zapewniano nas, że szybko o nas zapomni i nie będzie czuł się samotny, bo będzie miał towarzystwo innych szczeniaków. Sam powrót przebiegł jednak fatalnie. Hodowczyni zachowała się okropnie. Od tego czasu wysłałam 3 SMS-y z pytaniem, co u niego, ale nie dostałam żadnej odpowiedzi. Zostawiłam opinię w Google, żeby nagłośnić ich metody... zobaczymy, co z tego będzie. Bardzo tęsknimy za Harrym... codziennie o nim myślimy... Chciałam Wam jeszcze raz bardzo podziękować za pomoc w tym trudnym dla nas czasie. Wesołych Świąt wszystkim!

Korzystając z ogłoszenia, musisz być bardzo czujny przy oddawaniu zwierzaka i poświęcić czas na staranną selekcję przyszłych opiekunów. Musisz poznać ich motywacje, dowiedzieć się, czy mają czas, żeby się nim zająć... i umieć odmówić, jeśli „nie czujesz”, że te osoby są wystarczająco odpowiedzialne... a potem jeszcze upewnić się, że faktycznie jest mu tam dobrze... Krótko mówiąc, nie jestem w 100% pewna, czy to dobry wybór – skoro nie masz czasu, żeby się nim zajmować, to czy znajdziesz go na tyle dużo, by wyszukać mu dom na całe życie?

A co, jeśli się pomylisz i wybrana rodzina okaże się jednak nieodpowiednia? Osobiście wolałabym skorzystać z pomocy fundacji, która przejmie pałeczkę, zamiast mieć potem wyrzuty sumienia, gdybym popełniła błąd.

Źle zarządzane stowarzyszenia czy mało skrupulatne osoby prywatne – na świecie zdarza się wszystko, wystarczy po prostu dobrze wybrać.

Dzwoniliście już do fundacji? Bo jeśli to tylko kontakt mailowy...