Moja suczka nie akceptuje szczeniaka

Cześć, mam ten sam problem z moim dorosłym psem i suczką szczeniakiem golden retrievera. Chciałem zapytać, czy u Ciebie ten problem już się rozwiązał? W jaki sposób i po jakim czasie?

Dzięki wielkie za odpowiedź, bardzo by nam to pomogło..

Takie zachowanie jest w zasadzie normalne. Twoja sunia mieszka z Tobą już od dłuższego czasu, to jej terytorium, a swoją panią miała do tej pory tylko dla siebie. Do tego piszesz, że ma za sobą trudną przeszłość – to, co przeżyła, na pewno ma tutaj duże znaczenie.

Nowy przybysz to szczeniak, więc instynktownie pewnie poświęcasz mu teraz nieco więcej uwagi. Maluch potrzebuje mnóstwo czułości i nawet jeśli nie robisz tego specjalnie, Twoja suczka to wyczuwa.

Musisz dać jej trochę czasu, ale też pokazywać, że nadal jesteś przy niej. Nie bądź wobec niej surowa, wręcz przeciwnie – ona musi czuć, że zależy Ci na niej tak samo jak wcześniej.

Często czas łagodzi emocje i pozwala wszystkim przyzwyczaić się do sytuacji. Choć bywa i tak, że to nie wystarcza – niektóre psy po prostu nie są stworzone do wspólnego życia, zupełnie jak to bywa u ludzi. Myślę jednak, że ona na pewno potrzebuje po prostu trochę czasu na adaptację.

Wstrzymam się jeszcze chwilę z behawiorystą ;) z dnia na dzień jest coraz lepiej, dzięki wszystkim za odpowiedzi!

Nioko, to dopiero 5 dni, więc potrzeba trochę cierpliwości, żeby wszystko zaczęło się układać. Myślę, że skoro Twoja sunia go nie gryzie ani nie atakuje gwałtownie, to już naprawdę duży plus.

PRZEDE WSZYSTKIM nie karć suni, kiedy szczeniak do niej podchodzi – w ten sposób tylko zaognisz sytuację i doprowadzisz do prawdziwego konfliktu, który może być jeszcze groźniejszy. Kładzenie na plecach to pozycja uległości i zupełnie nie pasuje do tej sytuacji. Poza tym suczka zazwyczaj sama kładzie się na plecach (tak jak Gucci, chociaż ja jej nigdy w tej pozycji nie układałam), ale to nie Ty masz ją tak kłaść.

Musisz pozwolić im samym się dogadać... ale cały czas miej na nie oko...

Kiedy szczeniak podchodzi do suni, pozwól mu na to i w tym samym czasie mów do swojej suczki...

"Widzisz (tu imię Twojej suni)... XXXX jest grzeczny, o tak, przyszedł się przywitać... nie, nie wolno warczeć..." – mów to łagodnym, spokojnym głosem...

Co do posiłków, to ona się do tego przyzwyczai...

Kiedy mam u siebie kilka psów pod opieką, niektóre są przyzwyczajone w swoich domach (jako jedynaki), że mają stały dostęp do jedzenia przez cały dzień.

U mnie dostają miskę, a ja je pilnuję... po pewnym czasie po prostu ją zabieram...

Jeśli nie zjadły wszystkiego, podaję im ją ponownie w południe.

Zazwyczaj po dwóch dniach już rozumieją, o co chodzi, i przejmują nawyki reszty psów.

Poza tym, macie szczeniaka dopiero od pięciu dni... z odrobiną cierpliwości i mnóstwem miłości wszystko na pewno się ułoży.

Właśnie tak robimy – miski w tym samym czasie itd., ale nasza sunia przed pojawieniem się szczeniaka nie miała wyznaczonych pór karmienia. Miska stała na podłodze cały dzień i jadła, kiedy miała ochotę. Teraz to dla niej duża zmiana, przez co je mniej!

Na szczęście przez najbliższe trzy miesiące będę w domu, więc mam nadzieję, że sytuacja się znacznie poprawi...!

Jeśli dobrze rozumiem, nie powinnam wywracać mojej suni na plecy, tylko sama zabierać małego od niej?

I od czasu tego ataku karcimy ją, kiedy on do niej podchodzi, bo boimy się powtórki...!

Dzięki p'titefleur

Gwash95: nasza sunia nie jest zbyt towarzyska ani na spacerach, ani w domu, ale zazwyczaj nie jest agresywna. Właśnie dlatego pani weterynarz doradziła nam pieska, a nie suczkę, w dodatku zbliżonej lub tej samej rasy. Przecież dowiadywaliśmy się wcześniej! Dzięki wielkie ;)

A poza tym socjalizacji można się nauczyć... Moim zdaniem to zadanie właściciela, żeby wychować psa tak, aby był lub stał się towarzyski... oczywiście u psów zawsze będą się zdarzać wyjątki...