Dlaczego moja suczka płacze, żeby jej szczeniaki spały w naszej sypialni?

Ta sunia najwyraźniej jest przyzwyczajona do spania w środku, więc ja bym jej teraz nie wywracała wszystkiego do góry nogami, skoro ma noworodki... można pomyśleć o zmianach, jak już będą większe..

To jest naprawdę świetne pytanie.

Czy ona wcześniej była przyzwyczajona do spania w Twojej sypialni? A potem miała szczeniaki?

Jeśli tak, to sunia przeżywa teraz mały wewnętrzny konflikt. W tych wszystkich historiach o tym, jak wytresować psa w x dni, często zapomina się, że miejsca odpoczynku mają dla tych zwierząt ogromne znaczenie. Jeśli zawsze regularnie spała w sypialni, to wie, że właśnie tam się sypia. Przyzwyczaiła się do tego otoczenia i to tam czuje się najlepiej.

To niesamowite, że przynosi swoje szczeniaki – to idealnie pokazuje jej rozterki. Myśli sobie: „To nie jest miejsce do spania, ono jest tam (czyli w Twojej sypialni), a że przecież nie zostawię moich maluchów na pastwę losu, to je tam zabiorę!”. (wow, psy są niesamowite).

Najlepiej by było, gdybyś – o ile dasz radę – powtarzała raz za razem pewien rytuał: kładziesz się w salonie i czekasz, aż sunia zaśnie, a dopiero potem idziesz do siebie do sypialni.

Przyzwyczajenie się do nowego miejsca odpoczynku może zająć kilka dni. A u niej teraz hormony buzują, więc jest o wiele bardziej przejęta i zaabsorbowana niż zazwyczaj.

No tak... moment na zmianę nawyków tej suni z dnia na dzień jest raczej niefortunny.

Nie ma co niepotrzebnie dokładać jej stresu, zwłaszcza że mogłoby to poważnie zaszkodzić miotowi.

Trzeba się teraz dostosować i postawić dobrostan mamy oraz maluchów na pierwszym miejscu.

Tak, @Nordic, w zasadzie się z Tobą zgadzam!

Początkowo planowałam, żeby mój pies spał na zewnątrz – no dobra, zmieniliśmy zdanie, jak tylko do nas trafił, i teraz śpi w pralni, ale ma kategoryczny zakaz wchodzenia do sypialni i na kanapę. Każdy ma swoje miejsce. Ale myślę, że gdybym nagle z dnia na dzień wystawiła go na dwór albo do garażu, to by chyba wył wniebogłosy... (chociaż zostaje na zewnątrz, kiedy wychodzimy wieczorem).

Gdyby ta sunia od początku była przyzwyczajona do spania na dworze, to próba z altanką ogrodową nie wydawałaby mi się taka od czapy.

Ale tutaj domyślam się, że mamy do czynienia z husky, która chyba jest przyzwyczajona do spania w domu (może właścicielka jeszcze to doprecyzuje), a co więcej – ma dostęp do sypialni...!

Więc to, co wydaje mi się dość ryzykowne, to robienie jej takiej rewolucji i wywalanie jej na zewnątrz w tym i tak już trudnym momencie, skoro jej bliżej do kanapowca niż do husky'ego z dzikich stepów... :-)

Czy nie ma ryzyka, że zamiast zajmować się szczeniakami, będzie bardziej kombinować, jak tu wrócić do domu i do sypialni właścicieli?

No tak, całe wy, faceci. Panie Nordic, chce Pan wysłać te maluszki do spania na dwór w wieku 3 tygodni?

To naprawdę okrutne 🙅

Przyłączam się do tego, co napisali inni. Kiedy wasza sunia wyraziła wam chęć zajścia w ciążę i pragnienie macierzyństwa, to czy pomyśleliście, żeby jej wyjaśnić, że to był jej wybór i musi teraz wziąć za to pełną odpowiedzialność? Jeśli tak, to ona przecież wie, że powinna się tym zająć – zamknijcie ją ze szczeniakami w garażu albo na końcu ogrodu i nie ma żadnych negocjacji. A jeśli było inaczej i miała ten miot właściwie wbrew własnej woli, to wydaje się normalne, że odpowiedzialność powinni wziąć ci, którzy o tym zdecydowali. Więc ty i twój mąż śpijcie z maluchami, a sunia niech robi, co chce.

Logiczne.

Dopuszczenie suczki i odchowanie miotu to masa czasu, zaangażowania i wyrzeczeń przez jakieś 8 do 10 tygodni... (Właśnie dlatego to w końcu konkretny zawód, tak między nami... :-) )

Twoja sunia piszczy, bo jest zaniepokojona, przytłoczona albo po prostu potrzebuje poczuć się bezpieczniej.

Faktycznie, miejsce w „ciągu komunikacyjnym”, gdzie wszyscy się kręcą, to zdecydowanie zły pomysł.

Czy jak śpi u Was w sypialni, to przestaje piszczeć? To tylko kwestia odgłosów szczeniaków, kiedy się ruszają czy budzą?

Jeśli normalnie śpi z Wami w pokoju, to wyrzucanie jej gdzie indziej akurat teraz, gdy może najbardziej potrzebować spokoju i wsparcia, wydaje mi się dość trudne...

W każdym razie, ja bym unikał tej szopy w ogrodzie, jeśli tylko się da...

A może po prostu jakieś stopery do uszu dla męża? :-)