Cześć! Mój prawie roczny labrador ma tendencję do silnego nakręcania się podczas zabawy z innymi psami. Zaczynają spokojnie w miejscu, ale potem zazwyczaj przechodzą do gonitw. W takich momentach mój pies próbuje łapać drugiego za zad i czasem go podgryza. Zazwyczaj zostaje skarcony przez tamtego psa albo ja sam interweniuję, żeby przerwać tę ekscytację i pościg. Nie wiem, co oznacza takie zachowanie i czy mam powody do obaw. Przez to boję się pozwalać mu na zabawę z innymi psami, mimo że jest bardzo towarzyski i ogólnie nie sprawia problemów, ale ta sytuacja mnie niepokoi. Mieliście już może podobne doświadczenia? Czy powinnam się martwić i pozwalać mu dalej na takie zabawy? Z góry dziękuję za Wasze rady!
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
W najbliższym miasteczku niedaleko mnie jest taki malutki skwer przy jednym z wejść do supermarketu. Regularnie spotykają się tam młodzi (i ci nieco starsi też), żeby zapalić, pogadać albo czasem poprosić o parę groszy. Wszyscy mają psy, które w ogóle nie wiedzą, co to smycz. To psiaki świetnie znające psią etykietę, które bardzo wyraźnie potrafią „wytłumaczyć” zasady takim młodym psim anarchistom, jakim na początku była moja sunia. Zawsze się bałam, że w końcu trafi na jakiegoś prawdziwego agresora, bo każdego psa traktowała jak najlepszego kumpla do zabawy. Teraz jest już znacznie bardziej kulturalna i wie, że przy starszych psach trzeba najpierw „zapytać” o pozwolenie. (Nadal bywa trochę zbyt narwana przy psach w swoim wieku, ale z młodszymi jest już w porządku – a pomyśleć, że na początku strasznie je stresowała, ten mój mały pasikonik...)
Dziękuję za odpowiedź. Tak, myślę, że to wszystko to tylko zabawa, ale ciągle mam taką obawę, że ona jest „dominująca” albo że „nęka” inne psy... a te spotkania, o których Pan/Pani wspomina, to co to dokładnie jest?
W wieku 18 miesięcy to całkiem normalne, że ma jeszcze styl „buldożera”. Wyrośnie z tego, a póki co obserwujcie uważnie reakcje innych psów (muszą umieć robić fikołki i oczywiście nie mogą być na smyczy. Jeśli te dwa warunki są spełnione, nie ma zagrożenia).
Możecie też wypróbować mój „przepis” na psie dobre maniery: zabierzcie ją, żeby „ustawiły ją do pionu” psy od lokalnych punków. Zazwyczaj mają oni bardzo zrównoważone zwierzaki, które wysyłają bardzo czytelne sygnały, lol
Dzień dobry i dziękuję za wszystkie Wasze odpowiedzi
Moja labradorka ma teraz 18 miesięcy. Zawsze bawi się, goniąc swoich kumpli i ciągle próbuje ich złapać. Rzadko się zdarza, żeby to inne psy goniły ją. A kiedy bawią się w zapasy, jest podobnie – to ona zazwyczaj jest górą i role rzadko się odwracają... Zdarza się to tylko z nielicznymi psami, przy których widzę, że zabawa jest obustronna i – moim zdaniem – bardziej zrównoważona. Dlatego w przypadku pozostałych psów nie bardzo wiem, co o tym myśleć...
Dzień dobry,
Zazwyczaj tego typu zachowanie nie jest rzadkością u psów, które chcą się bawić, dopóki nie staje się to niebezpieczne. Jeśli Twój pies będzie tak robił dalej, nie powinno to stanowić problemu, ale jeśli zacznie robić coś więcej niż tylko podgryzać inne psy, wtedy trzeba będzie mu przerwać i zareagować.
Pozdrawiam,
Vincent
Na początku zdarzało mu się podszczypywać i wtedy drugi pies faktycznie wydawał z siebie wysoki pisk. Teraz to się już nie dzieje, ale wciąż boję się, że zrobi krzywdę innemu psu i przyznam szczerze, że mam coraz większe opory, żeby puszczać go luzem, żeby się pobawił... W gonitwach to zazwyczaj on goni inne psiaki i czasem bywa przez nie ustawiany do pionu – to mi akurat nie przeszkadza, wręcz przeciwnie.... No tak, powinnam go wybiegać wcześniej, ale to nie takie proste, bo przecież wychodzę z nim właśnie po to, żeby się zmęczył... Niełatwo jest wyczuć, co robić, żeby z jednej strony był towarzyski, a z drugiej nie był zbyt nachalny...
To Labrador – jest tak radosny podczas zabawy, że okazuje swoją sympatię poprzez podgryzanie (takie szczypanie). Czy zdarza mu się w pełnym biegu uderzać zadem innego psa, żeby go przewrócić? Moje Labradory, gdy były szczeniakami, też uwielbiały przewracać inne psiaki podczas zabawy...
Dopóki pies czy szczeniak, z którym to robi, nie piszczy ani nie wydaje piskliwych dźwięków, oznacza to, że Twój młodziak kontroluje swoją siłę. Tak, inne psy same mu wyjaśnią, gdy zacznie przesadzać...
Musisz interweniować, gdy warczenie po obu stronach zaczyna brzmieć bardzo, wręcz zbyt poważnie, gdy ogon Twojego Laba idzie wysoko w górę razem z „irokezem” (zjeżoną sierścią na grzbiecie) lub gdy zaczyna ustawiać się frontem do drugiego psa, żeby na niego wpaść i mocno uderzyć go w klatkę piersiową.
W wieku prawie roku, aby rozładować tę niespożytą energię tuż przed spotkaniem z „kumplami”, warto go porządnie zmęczyć ^^ ćwiczeniami: aportowaniem z wody, pływaniem, tropieniem czy agility (bez zbyt dużej liczby skoków)...
Macie opanowane komendy „stop” lub „zostaw”?
Moja sunia ma 4 lata i kiedy się ze mną bawi, nadal zdarza jej się delikatnie podgryzać mnie po rękach – to nie boli, to takie szybkie, krótkie szczypnięcia...
Robi tak, gdy „przegrywa” ^^, wtedy powarkuje, a po podgryzaniu zawsze dostaję od niej porcję buziaków (lizania).
Dzięki za Wasze odpowiedzi. Najbardziej boję się, że zrobi im krzywdę przez to podgryzanie i że inne psiaki nie będą już chciały się z nim bawić. Boję się też, że właścicielom się to nie spodoba. Strasznie mi smutno, bo miał już tylu psich kumpli, a teraz waham się, czy w ogóle pozwalać mu na wspólną zabawę...
Cześć,
To po prostu sygnał Twojego psa skierowany do drugiego czworonoga, żeby przestał biegać. Nie zmienisz tego zachowania, będzie mu ono towarzyszyć przez całe życie. Ale faktycznie, możesz je stopować... Niektóre psiaki uwielbiają zabawę w sprinty, a inne zupełnie inaczej postrzegają wspólną interakcję. Zazwyczaj w pełni zdrową zabawę rozpoznamy po tym, że gonitwy odbywają się w obie strony i są przeplatane przerwami oraz innymi formami kontaktu.
