Nie martw się o szkolenie, to Ty będziesz wychowywać swoje szczeniaki, nawet w obecności innych właścicieli. Będziesz po prostu w otoczeniu pasjonatów, którzy podzielą się radami opartymi na własnym doświadczeniu, a Twoim zadaniem będzie dopasowanie metod do osobowości maluchów (może się nawet okazać, że każde z nich będzie potrzebowało innego podejścia, żeby nauczyć się tego samego). Nawet jeśli pojawi się ćwiczenie z „wymianą przewodników”, potrwa to tylko kilka minut, a inny właściciel zazwyczaj nie ma prawa dawać im smakołyków. Poza tym to tylko kilka godzin w tygodniu, więc nie ma obaw o Waszą więź – i tak najważniejsza część wychowania odbywa się u Ciebie w domu i na spacerach. Dodatkowo to świetna sprawa dla socjalizacji. To, że masz dwa psy, nie wystarczy, zwłaszcza jeśli chodzi o kontakt z innymi rasami. To same plusy, nie czekaj, aż pojawią się problemy – pewne błędy wychowawcze bywają trudne do naprawienia, zwłaszcza przy tak niezależnych i upartych rasach (husky na pewno taki jest).
Uważaj tylko na wysiłek fizyczny – nic intensywnego przed zakończeniem wzrostu, jeśli chcesz uniknąć problemów ze zdrowiem w przyszłości (stawy itp.), i nie pozwalaj im ciągnąć zbyt wcześnie. Czytałam też gdzieś, że wilczaki Saarloosa (nie wiem, czy tak samo jest z czechosłowackimi) bardzo długo zachowują „mentalność szczeniaka”, warto o tym poczytać.
Przygotuj się za to na reakcje laików na ulicy – komentarze, odsuwanie się (te babcie z pieskami, które atakują wszystkich dookoła) itp. Ile ja się nasłuchałam „o, patrz, wilk!”, nawet od dorosłych (kiedy mówią to dzieci, to akurat mnie to bawi ^^), a przecież moja to ewidentnie husky syberyjski.
Wielkie dzięki za informacje, teraz, jak na to patrzę, to wcześniej o tym nie pomyślałem. To pozwoli mi oswoić je z innymi rasami psów. Tak, czytałem, że z ciągnięciem trzeba poczekać do ukończenia pierwszego roku życia, a dopóki są młode, mogę z nimi biegać w ramach treningu. Jeszcze raz dzięki, że podzieliłeś się swoim doświadczeniem.
