Smutek po stracie mojego kota

Dzień dobry Pani, tak bardzo Panią rozumiem. Moja miłość odeszła 16 kwietnia o 4:18 i od tego czasu mam depresję. Nie mogę wrócić do domu, cały czas płaczę, nie jem. On jest i na zawsze pozostanie miłością mojego życia. Tak jak Pani, spieszyłam się z zakupami, spaliśmy razem, wszystko robiliśmy wspólnie. Był wyjątkowy. Bez niego czuję się niepotrzebna, dawał mi wszystko to, czego nie potrafił dać mi żaden człowiek. Nigdy się z tego nie otrząsnę. Widzę go wszędzie, śni mi się, wciąż na nowo przeżywam jego odejście w moich ramionach, kiedy błagałam go, żeby wrócił. Walczył, żeby ze mną zostać. 13 maja skończyłby 13 lat. Pani ból jest całkowicie normalny, a ci, którzy tego nie rozumieją – do diabła z nimi. Ja płaczę wszędzie i jeśli komuś się to nie podoba, to trudno. Straciłam synka, mojego króla, moje życie. Bez niego codzienność jest strasznie ciężka. Jestem z Panią całym sercem.