Sid: Dorosły pies do adopcji

Sid to niewielki, szorstkowłosy terierek o spokojnym i bardzo uroczym, ujmującym usposobieniu. W boksie bacznie obserwuje schroniskowe życie, słodko leżąc na budzie, a gdy znajoma twarz pojawia się na horyzoncie to radości nie ma końca! Sid jest pieskiem delikatnym i grzecznym. Spacery z nim są stonowane i relaksujące, nieraz można zapomnieć, że ma się psa na smyczy :) Sid chętnie spaceruje, jest ciekawy otoczenia, dużo węszy, eksploruje, brodzi w wodzie, nie ciągnie na smyczy, jest bardzo wyczulony na przewodnika - co chwila sprawdza, czy czegoś się od niego chce, gdzie idziemy i czy to już pora na mizianki. W chwilach niepewności szuka wsparcia w człowieku. Na nowe znajomości z ludźmi jest otwarty, po zapoznaniu uwielbia pieszczoty i przytulasy, jest bardzo spragniony bliskości z człowiekiem i o nią zabiega. Pieski mija ze spokojem, nie wyrywa się do nich, psami jest zainteresowany lub je ignoruje. To opis Sida, jakiego mieliśmy okazję poznać w schronisku i którym się zachwyciliśmy jako cudownym, grzecznym, bezproblemowym pieskiem. Niestety Sid miał też epizod z nieudaną adopcją, co pozwoliło nam dowiedzieć się więcej na jego temat i poznać z perspektywy pieska mieszkającego w bloku, w mieście. W domu przepadał wręcz za jedzeniem, ale jedzenie go mocno pobudzało i nakręcało. Uwielbiał głaskanie, cały czas chciał być przy ludziach i trudno było mu się wyciszyć jak w domu byli wszyscy domownicy albo coś się działo. Był cały czas czujny i uważnie sprawdzał czy wszystko jest w porządku. Nie czuł się pewnie w ciemności. Był wyczulony na różne odgłosy i w momentach zaniepokojenia szukał wsparcia i pomocy w opiekunach. W nocy zachowywał się cicho i spokojnie spał. Nie miał problemu z zostawaniem w domu, chociaż najdłużej zostawał sam na 2 godziny. Sid kochał spacery i dobrze dogadywał się z napotkanymi pieskami, zwłaszcza jeżeli były młode i jego rozmiarów. Wyposażeni lepiej w wiedzę o nim po jego krótkim epizodzie z adopcją szukamy dla Sida domu spokojnego i przewidywalnego, który zapewni ma stabilizację i rutynę. Opiekunowie powinni umieć lub nauczyć się wyznaczać mu granice, ale jednocześnie zapewnić poczucie bezpieczeństwa, Sid potrzebuje przestrzeni zarówno w domu jak i na zewnątrz. Źle czuje się w ciasnym mieszkaniu, w którym nie ma możliwości odpoczynku od domowników w jakimś odosobnionym miejscu. Środowisko w którym powinien zamieszkać nie powinno być przebodźcowane, bo Sid ciężko sobie z tym radzi. Sida na pewno nie polecamy do domu z dziećmi i innymi zwierzętami.