Szałwia: Dorosła suczka do adopcji

Gdyby w schronisku istniały czarne dziury, Szałwia zapewne wskoczyłaby w jedną z nich i nigdy już nie wyszła. To filigranowa i bardzo nieśmiała suczka, której przeszłość pozostaje tajemnicą, choć zapewne nie była usłana różami. Na razie najbardziej komfortowo czuje się z dala od ludzkiego zgiełku, jakby chciała zniknąć w niewidzialnej kryjówce i przeczekać wszystko, co nieznane. Smycz i spacery to dla niej nowość, a kontakt z człowiekiem wciąż bywa trudny. Mimo to widać w niej małe, ale ważne i sukcesywne zmiany — z dnia na dzień robi postępy, zaczyna podchodzić, obwąchiwać wolontariuszy, a nawet nieśmiało podkradać im parówki z rąk. To sygnał, że pod skorupą lęku kryje się psie serce gotowe zaufać. Jednocześnie przy próbach kontaktu Szałwia nie wykazuje żadnych oznak agresji. Jakby chciała powiedzieć: Daj mi trochę czasu, a ja odwdzięczę się miłością. Wiemy, że znalezienie domu dla wysoce lękliwej suczki nie będzie łatwe — wymaga serca, cierpliwości i zrozumienia. Ale przecież nie jest to niemożliwe. Gdzieś tam czeka ktoś, kto spojrzy na Szałwię nie przez pryzmat jej strachu, lecz przez potencjał, który w niej drzemie. Szałwia nie rozkwitnie gwałtownie — będzie jak delikatna roślina z przydomowego zielnika, która powoli nabiera aromatu, gdy jest odpowiednio pielęgnowana. Szukamy opiekuna cierpliwego, nastawionego na pracę ze zwierzęciem, świadomego trudów adopcji. A Szałwia szuka swojego ogrodnika... gotowego towarzyszyć jej w tej cichej, ale pięknej przemianie.