Manx

Inne nazwy: kot z wyspy Man, Manks

Manx
Manx

Manx to rzadki i wyjątkowy kot, a jego niezwykłość przejawia się brakiem ogona! Nieobecność tej części ciała jest wynikiem genetycznej mutacji, najprawdopodobniej wywołanej wysokim stopniem pokrewieństwa kociej populacji wyspy Man, gdzie rasa narodziła się kilkaset lat temu. Zmutowany gen skrócił manksom ogon, ale u każdego osobnika w innym stopniu. Niektóre manksy są w pełni bezogonowe, zaś inne mają ogon szczątkowy lub niekiedy nawet długi. Niezależnie od tego, czy uważamy je za małe cudeńka, czy genetyczne dziwolągi, manx jest znaną rasą, a my nie mamy wątpliwości, że to ze względu na ich cudowny charakter. 

Podstawowe informacje o kocie manx

Długość życia :

10

20

15

Charakter :

Pieszczoch Lubiący zabawę Inteligentny

Rodzaj szaty :

Bezwłosy Krótka Długa

Pochodzenie i historia

Wyspa Man jest małą wysepką położoną pomiędzy Irlandią a Wielką Brytanią. Pierwsze koty dotarły tam wraz z okrętami we wczesnym okresie rozwoju wyspy. Mutacja w genomie manksa pojawiła się około 200-300 lat temu. Ze względu na izolację wyspy i dominujący charakter genu, mutacja szybko rozprzestrzeniała się z pokolenia na pokolenie bez ingerencji człowieka. Dlatego manks jest w pełni naturalną rasą.

W pewnym momencie hodowcy zaczęli kontrolować rasę, aby zachować jej wyjątkowość, ale też ograniczyć pozostałe skutki mutacji. Przez niektórych pogardzany, uwielbiany przez innych, dziś w Europie manx występuje dość rzadko.
 

Wygląd

    Wielkość dorosłego osobnika

    Kotka : pomiędzy 30 i 35 cm

    Kot : pomiędzy 30 i 35 cm

    Manx potrzebuje aż pięciu lat, aby osiągnąć pełną dojrzałość.

    Waga

    Kotka : pomiędzy 3 i 5 kg

    Kot : pomiędzy 4 i 5 kg

    Maść

    Czarne
    Czekoladowe/ brązowe
    Białe
    Rude
    Niebieskie/szare

    Rodzaj szaty

    Krótka

    Kolor oczu

    Niebieskie
    Zielone
    Żółty/złoty
    Brązowe

    Opis

    Manx ma budowę typu cobby i jest pod każdym względem okrąglutki. Ma okrągłą głowę, okrągłe policzki i duże, okrągłe oczy leżące w prawie idealnie prostej linii. Jego grzbiet jest krótki i zaokrąglony od łopatek aż po zad. Tylne kończyny manksa są mocne i nieznacznie dłuższe niż przednie, przez co tył kota jest lekko uniesiony, a zwierzę wydaje się tym bardziej krągłe. Brak ogona jeszcze mocniej to podkreśla. 

    W każdym razie tak wygląda najbardziej pożądany typ manksa. W rzeczywistości organizacje felinologiczne rozróżniają od 4 do 5 typów tej rasy ze względu na długość ogona. Francuskie towarzystwo LOOF wyodrębnia cztery rodzaje:

    • rumpy: brak wszystkich kręgów ogonowych, a nawet kości krzyżowej. Kot całkowicie bezogonowy. W miejscu, gdzie normalnie powinien być ogon, znajduje się wgłębienie.
    • riser (lub rumpy-riser): 1 do 3 kręgów krzyżowych, przez co w miejscu ogona wyczuwalna jest niewielka wypukłość.
    • stumpy: 1 do 3 kręgów ogonowych, które tworzą krótki ogonek.
    • longy: długi ogon, niekiedy nawet zupełnie normalnej długości.

    Ciekawostki

    Brak ogona sprawia, że z manksem trzeba się wyjątkowo ostrożnie obchodzić. Ze względu na obecność zakończeń nerwowych, nacisk w miejscu, gdzie powinien znajdować się ogon, może kotu sprawiać ból. Podobnie, aby uniknąć napięć kręgosłupa, podczas podnoszenia kota warto podtrzymywać go za pupę. 

    Pomimo braku ogona, ten świetny skoczek ma optymalne wyczucie równowagi, ponieważ ogon nie ma wpływu na tę umiejętność.
     

    Manx - charakter

    • 100%

      Czuły

      Manx to niezwykle czuły kot; chodząca łagodność.

    • 100%

      Lubi zabawę

      To wyborny łowca, nie powinno więc dziwić, że uwielbia zabawę! Dobrze mu robią codzienne harce, podczas których może ćwiczyć swoje umiejętności. 

    • 66%

      Spokojny

      Pomimo wszystko, kot z wyspy Man potrafi być spokojny, czego najlepszym dowodem jest jego łatwość adaptacji. 

    • 100%

      Inteligentny

      To bardzo inteligentny kot. Ponoć z łatwością uczy się nowych umiejętności, takich jak… odkręcanie kranu i otwieranie drzwi!

    • 66%

      Strachliwy/nieufny wobec obcych

      Na zaufanie nowej osobie może potrzebować troszkę więcej czasu. Należy to uszanować i przyjąć ze zrozumieniem.

    • 33%

      Niezależny

      Bardziej niż samotność woli towarzystwo swoich opiekunów lub innych czworonożnych towarzyszy.

      Zachowanie

      • 33%

        Gadatliwość

        Raczej nie miauczy, ale za to grucha.

      • 66%

        Potrzebuje ruchu i ćwiczeń

        Ma umiarkowany poziom energii, ale „królicza” budowa ciała o silnych tylnych łapach sprawia, że manx jest świetnym skoczkiem i ma bardzo dobre przyśpieszenie, z czego często korzysta. 

      • 33%

        Skłonność do ucieczek

        Z reguły jest za bardzo przywiązany do opiekunów, żeby uciekać z domu, ale oczywiście zawsze mogą się zdarzyć wyjątki.

      • 66%

        Łakomczuch

        Ma dobry apetyt i potrafi się objadać, przez co łatwo przybiera na wadze.

        Nie wiesz którą rasę kota wybrać? Wamiz pomoże Ci wybrać rasę odpowiadającą Twoim oczekiwaniom i trybowi życia

        Zrób test!

        Współżycie z innymi

        • 66%

          Manx i koty

          Ponieważ jest towarzyski, dostosuje się do obecności innych przedstawicieli swojego gatunku, o ile oczywiście pozwolą na to czas i okoliczności.

        • 100%

          Manx i psy

          O ile zwierzęta zostaną sobie przedstawione zgodnie ze sztuką, między manksem a psem może się zrodzić bardzo ładna relacja.

        • 66%

          Manx i dzieci

          Ten duży, wąsaty miś w kontakcie z dziećmi jest cierpliwy, choć taka relacja wymaga pewnego nadzoru.

        • 100%

          Manx i osoby starsze

          O ile dopilnujemy, aby kot miał wystarczającą ilość ruchu, kot z wyspy Man może być idealnym towarzyszem spokojnej i cichej osoby, szczególnie jeśli ta poświęca mu dużo uwagi.

          Manx - cena

          W zagranicznych hodowlach Manx kosztuje od 450 do 1050 euro, a cena waha się w zależności od wieku, płci, odmiany, pochodzenia itp. Utrzymanie to dodatkowy koszt około 120 zł miesięcznie.

          Manx - pielęgnacja

          Wystarczy go od czasu do czasu, ale regularnie czesać. W okresie linienia należy go szczotkować troszkę częściej, aby usunąć martwy włos.

          Linienie

          Pomimo gęstego i grubego włosa i podszerstka, gubienie włosów jest umiarkowane. 

          Żywienie

          Na dietę manksa trzeba szczególnie uważać, ponieważ kot tej rasy łatwo tyje. Dlatego powinien dostawać suchą lub mokrą karmę dobrej jakości, serwowaną z umiarem i w interaktywnej misce.

          Zdrowie

          Długość życia

          Manks bardzo długo dojrzewa, ale bije też rekordy długości życia. Średnia wynosi około piętnastu lat.

          Odporność/wytrzymałość

          Wbrew pozorom, ten kot bez ogona jest raczej odporny.

          Skłonność do tycia

          Manks ma wrodzoną predyspozycję do nadwagi.

          Częste choroby

          • Syndrom manksa - kiedy mutacja genu powoduje za dalekie skrócenie ogona, mogą pojawić się poważne wady kręgosłupa i rdzenia kręgowego, takie jak rozszczep kręgosłupa, ale również problemy z pęcherzem, jelitami czy tylnymi kończynami. Długość życia chorych zwierząt bardzo się skraca. Najdłużej żyjący odnotowany przypadek miał pięć lat.
          • Zespół okrężnicy olbrzymiej - często występuje na tle nerwowym; okrężnica nie kurczy się, aby wydalić stolec. Choroba może mieć związek z syndromem manksa, ale niekoniecznie.
          • Infekcja fałd skórnych.
          • Dystrofia rogówki: wada rozwojowa oka.

          Manksom mogą też doskwierać te same choroby, co wszystkim kotom bez rodowodu. Może być szczególnie podatny na choroby przyzębia (zapalenie dziąseł i kamień nazębny). Zaleca się stosowanie środków zapobiegawczych i opiekę stomatologiczną.

          Rozmnażanie

          Za brak ogona odpowiada gen manx (M). Jest to gen dominujący, więc zawsze automatycznie się ujawnia. Niemniej jednak u wszystkich noszących go kotów bez ogona, zmutowany jest tylko jeden gen, zaś drugi allel jest zakodowany na ogon pełnej długości (m). Wtedy o kocie mówimy że jest [Mm]. W rezultacie, kociak o kombinacji [MM] będzie miał tak dużo wad kręgosłupa i rdzenia kręgowego, że nie ma szans na przeżycie. Taki gen nazywamy genem śmiertelnym i dlatego rozmnażanie kota bez ogona wymaga dużej ostrożności.

          Przy rozmnażaniu manksów trzeba za wszelką cenę unikać kojarzenia dwóch osobników w pełni bezogonowych, ponieważ w takim przypadku ryzyko urodzenia kociąt z syndromem manksa jest bardzo wysokie (30%). Osobniki typu rumpy kojarzy się z manksami stumpy lub longy.