Kot cejloński

Inne nazwy : Ceylan, Ceylon

Jak wskazuje nazwa rasy, kot cejloński pochodzi z wyspy Cejlon, czyli dzisiejszej Sri-Lanki. Do Europy, a dokładnie Mediolanu, trafił dopiero w 1984 roku. Jest niezwykle rzadką rasą. We Włoszech i Francji występuje jedynie kilka osobników. Międzynarodowa organizacja felinologiczna FIFe zarejestrowała rasę dopiero w 1993 r. To bardzo żywy kot, którego największym dziwactwem jest upodobanie do miąższu kokosa, co chyba najlepiej dowodzi pochodzenia z krajów tropikalnych!

Zweryfikowane przez eksperta

Komentarz •

Długość życia	Kot cejloński średnio żyje od 14 do 16 lat
Charakter	Lubiący zabawę
Wielkość dorosłego osobnika	Kotka pomiędzy 25 i 30 cm Kot pomiędzy 30 i 35 cm
Waga dorosłego osobnika	Kotka pomiędzy 3 i 5 kg Kot pomiędzy 4 i 6 kg
Kolor umaszczenia	Czarne Rude Kremowy Niebieskie/szare
Rodzaj szaty	Krótka
Kolor oczu	Zielone Żółty/złoty

Ciekawostki

Jeśli chcemy mieć w kocie cejlońskim przyjaciela na całe życie, wystarczy od czasu do czasu dać mu do jedzenia miąższ kokosa; ma do niego słabość!

Więcej informacji na temat rasy Kot cejloński

Pochodzenie i historia rasy Kot cejloński

W 1984 roku dyrektor ogrodu zoologicznego w Kolombo wyraził zgodę, aby lekarz weterynarii Paolo Pellegatta zabrał ze sobą do Mediolanu sześć kociąt cejlońskich. W ten sposób został zapoczątkowany program hodowlany tej rasy. Kot cejloński wciąż pozostaje praktycznie nieznany i niezwykle rzadko spotykany.

Wygląd

Kot cejloński jest średniej wielkości i ma budowę typu semi-cobby. Przednie kończyny ma nieznacznie krótsze od tylnich, te natomiast są ustawione pod dość rozwartym kątem, co jest jedną z charakterystycznych cech rasy. Cejlończyk to kot o delikatnym kośćcu i mocnej muskulaturze. Jego głowa wydaje się niewielka w stosunku do ciała; jest okrągła i o krótkim pyszczku bez wyraźnego stopu. Uszy kota cejlońskiego mogą być średnie do dużych i na końcach zaokrąglone. Ma duże oczy.

To jednocześnie aktywny i spokojny kot. Jest zwinny i pełen energii, co w naturalnym środowisku czyni go dobrym myśliwym. Potrafi być czuły w stosunku do opiekunów i domaga się ich obecności. Jest towarzyskim kotem, który łatwo dostosowuje się do życia w czterech ścianach. Mogą jednak występować indywidualne różnice w temperamencie.

Charakterystyka rasy Kot cejloński

Raczej czuły

Kot cejloński jest towarzyski i koleżeński w stosunku do ludzi, więc można określić go jako względnego pieszczocha. Ale to jemu najlepiej zostawić inicjatywę.

Bardzo lubi zabawę

Zabawowy charakter cejlończyka jest jedną z charakterystycznych cech rasy. Dlatego opiekun powinien codziennie znaleźć chwilę na wspólne zabawy.

Raczej spokojny

Choć bywa bardzo aktywny, ten pochodzący ze Sri-Lanki kot potrzebuje też czasu na regenerację sił. Wtedy szuka spokoju i należy uszanować jego chwilami niezależny charakter.

Dość szybko się uczy

Cejlończyk potrafi zaspokajać swoje potrzeby, ale obecność i dostępność opiekuna są dla niego równie ważne jak chodzenie własnymi drogami.

Raczej ufny wobec nieznajomych

Jest niezwykle towarzyski. Oczywiście mogą występować indywidualne różnice charakteru.

Średnio niezależny

W sensie chodzenia własnymi ścieżkami i wykształcenia swoich nawyków, cejlończyk jest kotem samodzielnym. Niemniej jednak uwielbia być w centrum zainteresowania i ceni obecność człowieka. Nie lubi długo zostawać sam, dlatego pasuje do opiekuna, który pracuje w domu lub nie ma stałego zatrudnienia.

Zachowanie rasy Kot cejloński

Dość dużo miauczy

Aby dostać to, czego chce, cejlończyk potrafi być bardzo gadatliwy!

Aktywny/ wymaga dużej dawki ruchu

Ponieważ ma swawolną naturę, jest bardzo aktywnym kotem. Gdy nie wychodzi z domu, należy mu zapewnić drzewo-drapak oraz organizować codzienne zabawy.

Ze względu na wyspiarskie pochodzenie, kot cejloński jest również wybornym myśliwym. Jako że nie zawsze był kotem udomowionym, musiał wyżywić się sam polując na niewielkie gryzonie.

Ma umiarkowaną skłonność do ucieczek

Kot cejloński ma wrodzone upodobanie do tropienia zwierzyny, dlatego może oddalać się od domu. Jeśli jest możliwość udostępnienia mu swobodnego wyjścia na dwór, najlepiej wydzielić zabezpieczoną przestrzeń w ogrodzie, szczególnie gdy mieszkamy w pobliżu ruchliwych dróg.

Niezbyt łakomy

Nie jest bardzo żarłoczny, ale to nie znaczy, że nie może być na zbilansowanej diecie.

Dla kogo rasa Kot cejloński ?

Dobrze dogaduje się z innymi kotami

Ten towarzyski z natury mruczek z łatwością akceptuje obecność innych kotów, o ile każde ze zwierząt ma zapewnioną własną przestrzeń.

Dobrze dogaduje się z psami

Ponieważ z natury jest bardzo towarzyski, z łatwością dostosowuje się do otoczenia, w tym do ewentualnej obecności psów. Niemniej jednak mogą się zdarzyć wyjątki od reguły.

Rasa odpowiednia do domu z dziećmi

Wrodzona towarzyskość cejlończyka sprawia, że kot tej rasy potrafi bawić się razem z dziećmi o ile te traktują go z szacunkiem. Oczywiście zdarzają się wyjątki od reguły.

Rasa odpowiednia dla starszych osób

Kot cejloński przede wszystkim bardzo doceni dostępność opiekuna w pewnym wieku, pod warunkiem że ten będzie się z nim bawił!

Kot cejloński - cena

Średnia cena zakupu kociaka w zagranicznej hodowli to 1400 euro. Niemniej jednak rozpiętość cen jest znaczna, od 1000 do 2500 euro (ze względu na rzadkość rasy) w zależności od wieku i płci.

Miesięczny koszt utrzymania cejlończyka to około 150 zł, co pozwoli zapewnić mu dobrej jakości karmę i wszystko co niezbędne, aby był zdrowy.

Kot cejloński - linienie

Niewielkie

Ponieważ ma krótkie futerko i minimalną ilość podszerstka, prawie zupełnie nie gubi sierści!

Kot cejloński - pielęgnacja

Pielęgnacja kota cejlońskiego jest bardzo łatwa, ponieważ jego krótka sierść nie wymaga codziennego szczotkowania.

Zdrowie rasy Kot cejloński

Długość życia

Kot cejloński żyje średnio od 14 do 16 lat.

Odporność/wytrzymałość

Ze względu na pochodzenie, cejlończyk jest lepiej przystosowany do upałów niż do zimna.

Skłonność do tycia

Bardzo aktywna natura kota cejlońskiego sprawia, że spala on niezwykle dużo energii. Dlatego nie ma skłonności do nadwagi.

Częste choroby

Kot cejloński jest z natury odporny, nie odnotowano więc żadnych chorób charakterystycznych dla rasy. Jednakże mogą mu doskwierać dolegliwości typowe dla kotów domowych. Jeśli wychodzi na dwór, warto go zaszczepić przeciw chorobom zakaźnym takim jak koci katar, leukoza, wścieklizna (w krajach, gdzie choroba występuje) i tyfus. Jest też dość delikatny pod względem chorób jamy ustnej i przyzębia (zapalenie dziąseł i kamień nazębny). Zaleca się opiekę stomatologiczną.

Rozmnażanie

Nie dopuszcza się krzyżowania z żadną inną rasą.