Owczarek pirenejski

Inne nazwy: Berger des Pyrenees, Pastor de los Pirineos, Petit Berger, Pyrenean Shepherd

Owczarek pirenejski
Owczarek pirenejski

Owczarek pirenejski to ujmujący, wierny, bardzo inteligentny i aktywny pies pasterski. Nie jest odpowiedni dla osób prowadzących siedzący tryb życia, wymaga mnóstwa aktywności. Bywa niezbyt posłuszny, zwłaszcza jeśli nie dostrzega celowości otrzymywanych poleceń. To pies, który potrzebuje porządnego szkolenia, aby w pełni wykorzystać swój potencjał.

Najważniejsze informacje o owczarku pirenejskim

Długość życia :

8

20

13

15

Charakter :

Lubiący zabawę Inteligentny

Rozmiar :

Pochodzenie i historia

Choć są to właściwie najstarsze psy ze wszystkich owczarków francuskich, ich pochodzenie nie jest dokładnie znane. Ogólna teoria głosi, że mają swoje źródło takie samo jak inne owczarki europejskie – to znaczy, że są potomkami ras azjatyckich. Dopiero w latach 20. XX wieku powstał pierwszy oficjalny wzorzec rasy. Nie było to jednak łatwe, ponieważ typy różniły się znacznie w zależności od doliny: budowa ciała lub sierść mogły być całkowicie różne, tylko osobowość pozostawała wspólnym wektorem. Od tego czasu wprowadzono wiele modyfikacji mających na celu zawężenie i ustabilizowanie standardu owczarka pirenejskiego.

Klasyfikacja FCI

Grupa FCI

Grupa 1 - Owczarki i inne psy pasterskie, z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła

Sekcja

Sekcja 1 : owczarki

Owczarek pirenejski - opis rasy

    Wielkość dorosłego osobnika

    Suka : pomiędzy 40 i 52 cm

    Pies : pomiędzy 40 i 54 cm

    Waga

    Suka : pomiędzy 8 i 10 kg

    Pies : pomiędzy 8 i 10 kg

    Maść

    Rodzaj szaty

    Kolor oczu

    Brązowe

    Opis

    Owczarki pirenejskie może i są niewielkimi psami, ale zdecydowanie pełnymi energii. Ich żwawy wygląd, mądry wyraz oczu oraz energiczny sposób poruszania się, sprawiają, że te psy są bardzo charakterystyczne.

    Głowa w swoim ogólnym kształcie przypomina głowę niedźwiedzia brunatnego. Czaszka jest średnio rozwinięta, prawie płaska, po bokach harmonijnie okrągła.

    Kufa prosta, raczej krótka, lekko stożkowata. Zdecydowanie najbardziej znaną i rozpowszechnioną odmianą jest owczarek pirenejski o gładkiej kufie (tzw. normal face). Uszy są duże u podstawy, a ich końcówki przycięte. Owczarek pirenejski o szorstkiej twarzy (tzw. face rase) ma nieco dłuższy pysk niż odmiana o gładkiej kufie. Tułów jest mocny. Kończyny są proste. Ogon dość krótki.

    Ciekawostki

    Podczas pierwszej wojny światowej owczarki pirenejskie były wykorzystywane jako psy łącznikowe ze względu na ich zaradność, zdolność adaptacji i dużą inteligencję.

    Charakter

    • 66%

      Czuły

      Pyr Shep, jak również powszechnie się go określa, jest psem pełnym energii, która czasami jest trudna do ukierunkowania. Mimo to, gdy pozostaje w spoczynku, jest dobrym psem do towarzystwa, który sprawia radość zarówno małym, jak i dużym, nie tylko ze względu na swój ujmujący pyszczek.

    • 100%

      Lubi zabawę

      Entuzjastyczny i bardzo żywy, ten owczarek jest wspaniałym towarzyszem zabaw, zwłaszcza dla dzieci.

    • 33%

      Spokojny

      Spokój - takiego pojęcia nie ma w słowniku owczarka pirenejskiego. Jest on bardzo żwawym i aktywnym psem, który wymaga dużo ruchu, aby nie stać się ciężarem w codziennym życiu.

    • 100%

      Inteligentny

      Owczarki pirenejskie to bardzo inteligentne psy. Ich temperament i chęć do pracy sprawiają, że łatwo się je szkoli. 

    • 66%

      Łowca

      Pogoń najwyraźniej nie jest ulubionym zajęciem tego owczarka. Niemniej jednak posiada pewien instynkt drapieżnika, który można wyostrzyć również poprzez gry takie jak rzucanie piłką.

    • 66%

      Strachliwy/nieufny wobec obcych

      Jak w przypadku wielu psów w tej kategorii ras, owczarek pirenejski często jest nieufny wobec obcych. Potrzebuje czasu na zbudowanie zaufania, a może nawet wykazywać oznaki agresji, jeśli nie był odpowiednio uspołeczniony od najmłodszych lat.

      Oczywiście osobniki bardzo ostrożne lub agresywne są wykluczone z oficjalnych standardów, ponieważ stanowią bardzo ubogą próbę. Niestety, wielu właścicieli nie podchodzi do socjalizacji wystarczająco poważnie i sprawia, że ich psy są niestabilne społecznie.

    • 33%

      Niezależny

      Owczarek pirenejski w dawnych czasach pracował często daleko od swojego pana, na przykład na wysokich pastwiskach. Jego funkcjonowanie wciąż zawiera pewną skłonność do inicjatywy, niemniej jednak  dziś jest psem całkowicie oddanym swojemu opiekunowi i potrzebującym jego bliskości.

      Zachowanie

      • 66%

        Znoszenie samotności

        Jeśli miał wystarczająco dużo czasu na ćwiczenia oraz był stopniowo przyzwyczajany do pozostawania w samotności, owczarek pirenejski dość dobrze znosi nieobecność swoich właścicieli. Jednak trzeba pamiętać, by nigdy nie nadużywać jego zdolności do przebywania w samotności.

        Nuda jest największym wrogiem tego psa, który wymaga stymulacji, aby być w pełni szczęśliwym. Dlatego, gdy jest sam, musi mieć dostęp do zabawek, które będą go zajmować i odciągać od upływającego czasu.

      • 33%

        Posłuszny / łatwo się uczy

        Uparty, a jednocześnie wrażliwy owczarek pirenejski nie należy do najbardziej posłusznych psów. Jego rozmiary i wygląd łobuza często (niestety) sprawiają, że właściciele pozwalają im na nieco więcej niż powinni.

        Opiekunowie, którzy są zbyt pobłażliwi, zapewnią sobie małego czworonożnego diabła, który zawsze postawi na swoim. Opiekunowie owczarka pirenejskiego powinni wykazać się konsekwencją połączoną z delikatnością, aby osiągnąć sukces wychowawczy.

        Gdy tylko szczenię owczarka pirenejskiego przyzwyczai się do domowej przestrzeni, należy wprowadzić jasne zasady, aby uniknąć rozwoju złych nawyków u psa.

        Szkolenie psa powinno zaspokajać jego różnorodne potrzeby: zarówno fizyczne, jak i intelektualne. Jeśli energia psa nie zostanie odpowiednio ukierunkowana, będzie trudno o dobrą współpracę.

      • 66%

        Szczekliwy

        Owczarek pirenejski ma tendencję do częstego szczekania, co może stać się męczące, chyba że jego energia została wcześniej odpowiednio ukierunkowana. Dzięki solidnemu szkolenia i zaspokojeniu potrzeb tego psa, szczekanie nie będzie tak uciążliwe i będzie można je zatrzymać.

      • 66%