Reklama

Jakie są rasy psów myśliwskich?

wyżły psy myśliwskie advice
© Shutterstock

Psy myśliwskie towarzyszą człowiekowi od setek lat. Początkowo wykorzystywano je do naganiania zwierzyny, co ułatwiało myśliwym polowanie – w zamian za to zwierzęta nagradzane były schronieniem i pożywieniem. Zastanawiasz się czy pies myśliwski będzie dla Ciebie odpowiednim towarzyszem? Poznaj ich potrzeby i charakterystyczne cechy. 

Przez Redakcja Wamiz

aktualizacja dnia 31.08.2020, 13:20

Psy myśliwskie

Współczesny pies myśliwski wciąż współpracuje z człowiekiem, jednak musi zostać odpowiednio wyszkolony do wykonywania określonych zadań. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby był jednocześnie domowym pupilem.

Jego opiekunowie powinni mieć jednak świadomość, że spaniele, teriery czy jamniki posiadają bardzo silny instynkt łowiecki, który musi być zaspokojony np. poprzez zabawę imitującą polowanie.

Dowiedz się, jak działa węch psa myśliwskiego!

W nomenklaturze łowieckiej używa się pojęcia „pracy z wiatrem”, co oznacza zdolność psa do rozpoznania i znalezienia zapachu zwierzyny. Myśliwi wyróżniają:

  • Wiatr górny – pies jest w stanie odnaleźć zapach zwierzyny, chwytając odwiatr i wskazując lokalizację zwierzęcia w linii prostej. W tej sposób pracuje np. wyżeł wystawiając zwierzynę.
  • Wiatr dolny to zdolność chwytania odwiatru przy ziemi, na śladach pozostawionych przez zwierzę i podążanie za nim – tak pracują psy gończe, tropowce, posokowce.

Rasy i podział psów myśliwskich

W różnicowaniu psów myśliwskich bierze się pod uwagę przede wszystkim zachowanie podczas polowań. Dzieli się je na sześć grup – aportery, dzikarze (psy myśliwskie na dziki), psy gończe, norowce, posokowce oraz wyżły.

Podział ten wynika z różnych cech charakterologicznych i fizycznych psów myśliwskich, które predestynują je do określonego rodzaju polowania.  Niektóre psy myśliwskie specjalizują się tylko w jednym rodzaju zachowań (np. tropieniu rannej zwierzyny) a inne to psy wszechstronne do polowań w rożnych środowiskach i na różnych jego etapach.

Zachowania psów myśliwskich mogą być wrodzone lub wyuczone. Przykładem ciekawej cechy jest tak zwana stójka u wyżłów i seterów. Pies, który zaobserwuje zwierzynę, ustawia się w jej kierunku, zastyga bez ruchu, podnosi przednią łapę, jest skupiony i czeka w napięciu.

Stójkę psy mogą wykonywać w pozycji stojącej, w półsiadzie lub w pozycji warującej. Jest to bardzo wyraźny, a zarazem dyskretny sygnał dla myśliwego. Mimo że wiele ras myśliwskich potrafi wykonywać tę czynność, tylko w grupie wyżłów jest umiejętnością wrodzoną.

Szukasz małego psa myśliwskiego? Sprawdź naszą listę psów myśliwskich małych ras

Psy na polowania – aportery

cocker spaniel
Cocker spaniel©Shutterstock

Aportery to obecnie najpopularniejsza grupa psów myśliwskich nadal wykorzystywanych przez człowieka do polowań. Ich zadaniem jest przynoszenie ustrzelonej zwierzyny. Są one w stanie zaaportować jedynie zwierzęta niewielkich rozmiarów. Wykorzystywane są chętnie do polowania na ptactwo wodne bądź lądowe i małe ssaki np. mogą przynieść pod nogi myśliwego zestrzelonego królika, zająca lub kaczkę.

Psy myśliwskie należące do aporterów potrafią tak złapać zębami zwierzynę, by nie zrobić jej krzywdy i nie uszkodzić jej ciała. Ich rola w polowaniach jest bardzo duża, bo wykorzystanie wyszkolonego psa myśliwskiego w polowaniu np. na ptactwo, daje pewność, że każda zestrzelona sztuka zostanie odnaleziona i to bez wysiłku ze strony myśliwego. 

Aportery są bardzo wytrwałe i nie spoczną, dopóki nie znajdą zwierzyny. Mają potrzebę dużego kontaktu z człowiekiem, dlatego bardzo często spośród aporterów rekrutują się psy przeznaczone do opieki, pomocy i wykorzystywane w ratownictwie. 

Charakter psów należących do grupy aporterów sprawia, że są ta psy wszechstronne, świetnie czujące się w domu, jako psy do towarzystwa.

Oczywiście przy zapewnieniu im odpowiednich warunków i zabaw imitujących polowanie. 


Do grupy aporterów zalicza się m.in. następujące rasy psów:

Dzikarz – myśliwski pies do polowań na dziki

beagle
Beagle©Shutterstock

Dzikarze to psy wykorzystywane do polowań na dziki. Charakteryzuje je upór, nieustępliwość i odwaga. Są niewielkich rozmiarów, ponadto zwinne i szybkie. Ich rolą podczas polowania jest osaczenie i atakowanie dzika – tak, by stworzyć myśliwemu okazję do oddania strzału.

Do grupy dzikarzy zalicza się m.in. następujące rasy psów:

Psy gończe – prowadzące myśliwych do zwierzyny

basset hound
Basset hound©Shutterstock

Psy gończe podążają za zwierzyną i szczekaniem naprowadzają na nią myśliwych. Z natury są bardzo hałaśliwe. Istotną rolę w naprowadzaniu odgrywa węch. 

Co ciekawe, typowy pies myśliwski o długich uszach to właśnie ten typ psa myśliwskiego. Dlaczego? Bo obwisłe, długie uszy (np. takie jak u psów rasy bloodhound) pomagają psom w polowaniu – służą do „zbierania” zapachów i „zamiatania” ich do nosa.

Do grupy psów gończych zalicza się następujące rasy:

Norowce – psy do polowań na lisy

jamnik-z-jablkiem
Wszystkie rodzaje jamników to norowce©Shuttertsock

Norowce wykorzystywane są podczas polowań na lisy, borsuki, jenoty i inne zwierzęta, które ukrywają się w norach. Ich zadaniem jest wypłoszenie zwierzyny z kryjówki. Norowce to w przeważającej wielkości psy o krótkich kończynach.

Popularne rasy psów przeznaczonych do polowań na lisy to:

Posokowce – psy lokalizujące zwierzynę

posokowiec bawarski
Posokowiec bawarski©Shutterstock

Zadaniem posokowców jest zlokalizowanie zestrzelonej zwierzyny, a następnie doprowadzenie do niej myśliwego.To bardzo wąsko wyspecjalizowane psy myśliwskie, które dysponując doskonałym węchem szczególnie wrażliwym na zapach krwi  pracują na śladach pozostawianych przez postrzeloną zwierzynę płowa i czarną. 

Ich rola w polowaniach jest bardzo duża, gdyż szacuje się, że w łowiskach, w których myśliwi polują bez wykorzystania psów myśliwskich przepada aż 30% postrzałków. Oznacza to, że co trzeciej postrzelonej zwierzyny nie udaje się odnaleźć, co często skutkuje tym, że ranne zwierzę się męczy i umiera w cierpieniu. 

Do grupy posokowców zalicza się następujące rasy psów:

Wyżeł myśliwski – wszechstronny pies na polowania

wyżeł
Wyżeł weimarski©Shutterstock

Wyżły są najbardziej wszechstronnymi psami myśliwskimi. Potrafią samodzielnie wytropić zwierzynę, wystawić ją (czyli wykonać „stójkę”) i aportować. Dla psów należących do grupy wyżłów (np. wyżeł niemiecki krótkowłosy) oraz spaniela bretońskiego umiejętność wystawiania jest cechą wrodzoną. 

Sprawdzają się w każdym typie łowisk. Świetnie polują zarówno na lądzie, jak i w wodzie.
Do tej grupy zalicza się następujące rasy psów:

Psy myśliwskie: rasy a rodzaj łowiska 

Poza podziałem ze względu na specjalizację, psy myśliwskie można dzielić również ze względu na typ łowiska w jakim mogą pracować. I tak: 

  • Łowiska polne wymagają od psów szybkości (galop, kłus) i posługiwania się górnym wiatrem. W suchym polu sprawdzają się wyżły, płochacze i małe psy myśliwskie (np. teriery, jamniki). 
  • Łowiska leśne wymagają pracy z dolnym wiatrem, umiejętności tropienia zwierzyny  i trzymania tropu (np. gończy polski, ogar polski). 
  • Łowiska wodne to konieczność tzw. bobrowania w szuwarach i chęci pracy w wodzie. Psy muszą być silne i powinny mieć szatę, która chroni je przez chłodem. Psy przeznaczone do wsparcia polowań w łowiskach wodnych są wytrwałe i wykazują inicjatywę (np. retrievery). 
     

Aktywność psa myśliwskiego w warunkach domowych

Psy gończe i myśliwskie mają silny instynkt łowiecki, który musi być w odpowiedni sposób zaspokojony, np. poprzez pogoń za zabawką lub zabawę szarpakiem. Pracują ponadto nosem, dlatego odpowiednią stymulację zapewniają im również zajęcia z tropienia czy tzw. nosework.

Jeśli psy myśliwskie lub gończe nie wykonują tych zadań, może pojawić się u nich agresja łowiecka lub inne, niepożądane zachowania. Niezwykle istotne jest więc, aby podczas zabawy z psem ćwiczyć jego umiejętność samokontroli. Oczywiście podstawą jest zapewnienie im aktywności fizycznej i węchowej w ciągu dnia.