Aktualności :
wamiz-v3_1

Reklama

Grzybica u psa - objawy i leczenie grzybicy skóry

pies z grzybicą u weterynarza advice
© Shutterstock

Grzybica u psów to częsty, a może nawet najczęstszy problem skórny u zwierząt. Czy wiesz, że grzybicę wywołuje prawie 300 gatunków grzybów? Najczęściej u naszych pupili występują grzybice powierzchniowe włosa i naskórka, inaczej nazywane dermatofitozami. Jak przebiega grzybica u psa i czy można ją zwalczyć domowymi sposobami?

Przez Aleksandra Moskal

Grzybica u psa

Grzybica jest niezwykle zaraźliwą chorobą, która przenosi się między różnymi gatunkami. Oznacza to, że zarówno my możemy zarazić się od psa, jak i on od nas. Grzybice można podzielić na grzybice powierzchowne (skórne, inaczej dermatofitozy, dotyczące skóry i jej wytworów – włosów, pazurów) i głębokie, czyli takie, które dotykają narządów wewnętrznych. 
 
Dermatofitozy występują znacznie częściej, natomiast ich zdiagnozowanie może sprawiać trudność, podobnie jak samo leczenie, kiedy grzybica już została rozpoznana. W większości przypadków grzybica u psa powodowana jest przez grzyby takie jak: 

  • Microsporum canis,
  • Microsporum gypseum,
  • Microsporum persicolor,
  • Trichophyton mentagrophytes,
  • Trichophyton verrucosum. 

 Większość zakażeń powoduje pierwszy z wymienionych – Microsporum canis. Najbardziej narażone na rozwinięcie się dermatofitozy są oczywiście zwierzęta młode, z obniżoną odpornością, narażone na stres, a także żyjące w dużych skupiskach – na przykład w schroniskach. W niektórych przypadkach zwierzęta stają się bezobjawowym nosicielem (szczególnie długowłose koty), od których nasz pies może się zarazić poprzez bezpośredni kontakt. Grzyby te są bardzo oporne na warunki środowiska, przez co wiele zwierząt może stać się ich nosicielami i zarażać kolejne. Zarażać mogą też pasożyty, takie jak pchły, wszy, wszoły czy muchy. 
 
„Nośnikami” mogą stać się ponadto legowiska, pluszowe zabawki i ogólnie całe mieszkanie, w którym przebywa zarażone zwierzę i znajduje się w nim jego sierść, na której grzyby bytują. Wszelkie przedmioty służące pielęgnacji sierści (szczotki, nożyczki, grzebienie) także stanowią zagrożenie. Niestety zarodniki grzybów spotyka się nawet w miejscach, w których nigdy nie było żadnego nosiciela – zarodnikom wystarczy bowiem… kurz! To oznacza, że zarodniki grzybów można spotkać dosłownie wszędzie. To wyjaśnia, dlaczego grzybica u psów jest tak często spotykana.
 
Grzybica jest o tyle trudna w zdiagnozowaniu, że jej objawy są różnorodne i można przypasować je do wielu innych chorób skóry. Co ważne, dermatofitoza nie powoduje zmian behawioralnych u psa – zwierzę nie wykazuje zmniejszonego apetytu, nie jest osowiałe, nie występuje również gorączka. 

Objawy grzybicy u psa

Symptomy grzybicy u psa są uzależnione od jego wieku, odporności i rodzaju grzyba, którym został zainfekowany. Zwykle jednak mamy do czynienia z owalnymi wyłysieniami z łuszczącą się w tych miejscach skórą. W centrum plackowatej zmiany może być widoczne zaczerwienienie, a także grudki i strupy. Skóra często pokryta jest szarym nalotem, którego wygląd określany jest jako oszronione ściernisko. Włosy łamią się blisko powierzchni skóry, jednak cebulki zostają nietknięte i zdrowe. 
 
Może powstać miejscowy, powierzchowny stan zapalny w miejscu powstania grzybni. Infekcji raczej nie towarzyszy świąd, więc pies nie będzie się wydrapywać, chyba że wystąpi stan zapalny. Zmiany skórne mogą występować na całym ciele.

Grzybica u psa – rozpoznanie

pies u lekarza
©Shutterstock

Tak jak zostało wcześniej wspomniane, grzybica u psa sprawia trudności w rozpoznaniu ze względu na to, że wiele innych chorób skóry daje podobne objawy. Z tego powodu bardzo ważne jest dokładne zbadanie zwierzęcia i upewnienie się przez lekarza weterynarii, że ma do czynienia właśnie z grzybicą, a nie inną chorobą. Istotny jest wywiad z opiekunem, bo dzięki niemu dostarczymy istotnych informacji lekarzowi – o tym, czy pies mógł mieć kontakt z potencjalnym nosicielem lub był w miejscu, w którym mogły bytować zarodniki. 

Wszystkie przebyte choroby, podawane leki czy sytuacje stresowe mają ogromne znaczenie. Po wywiadzie lekarz obejrzy zmiany skórne – często to wystarczy do postawienia diagnozy. Jeśli jest taka możliwość, ważne jest wykonanie badania w świetle ultrafioletowym (lampa Wooda), które ujawnia miejsca zainfekowane przez M. canis. Trzeba jednak pamiętać, że jeśli w tym badaniu nie zostanie rozpoznany powyższy rodzaj grzyba, nie oznacza to braku dermatofitozy – inne grzyby nie są widoczne w świetle tej lampy. Dodatkowo można wykonać badanie mikroskopowe włosów i zeskrobinę skóry z obszarów zmienionych chorobowo. Dobrym krokiem jest wykonanie posiewu (hodowla na podłożu mikologicznym), na wynik którego czeka się miesiąc. 

Leczenie grzybicy u psa

Leczenie jest dobierane indywidualnie i zależy od zmian skórnych. Preparaty przeciwgrzybicze można podawać zarówno miejscowo, jak i ogólnie – zwykle stosuje się oba te rozwiązania jednocześnie. Sierść wokół zmiany powinna zostać wygolona z zapasem. Terapia złożona wyłącznie z preparatów stosowanych miejscowo na zmienione chorobowo miejsca jest wykorzystywana tylko w przypadku, gdy zmian jest niewiele i nie są duże. Preparaty przeciwgrzybicze dostępne są m.in. w formie tabletek i maści. W wielu przypadkach leczenie grzybicy u psa trwa nawet kilka miesięcy.

Grzybica u psa – leczenie domowe

Czy istnieją domowe metody leczenia tej przypadłości? Tak na dobrą sprawę nie mamy możliwości podjęcia leczenia naszego psa w domu. Przede wszystkim trudność sprawia sama diagnoza – nawet lekarzom weterynarii. Dlatego my tym bardziej nie powinniśmy się tego podejmować, bez wiedzy i profesjonalnego sprzętu, który potwierdziłby chorobę. Jeśli zauważymy jakiekolwiek zmiany na skórze naszego psa, jak najszybciej powinniśmy udać się z nim do gabinetu. Kiedy mamy już diagnozę, otrzymamy odpowiednie leki. Mimo, iż niektórzy polecają smarowanie zmian skórnych octem jabłkowym, olejem kokosowym czy ząbkiem czosnku - żaden z tych naturalnych specyfików nie wyleczy grzybicy, najwyżej złagodzi jej symptopmy. Nie należy więc stosować żadnych domowych sposobów na leczenie grzybicy u psa, jako jedynych środków zaradczych.
 
Jest natomiast szereg czynności, które można podjąć w ramach profilaktyki. Przede wszystkim należy dbać o to, aby nasz pies nie miał kontaktu z dużą liczbą innych psów i kotów. Spacery powinny odbywać się pod kontrolą, na smyczy, warto też unikać wizyt w hotelach dla psów. Wiążą się nie tylko z ryzykiem zakażenia, ale także powodują stres, który obniża odporność. Jeśli nasz czworonóg ma przebywać w miejscu, w którym wcześniej było zwierzę z grzybicą, koniecznie trzeba dokładnie oczyścić wszystkie przedmioty oraz odkurzyć każdy zakamarek. Pies może zarazić się także podczas kąpieli w dzikich zbiornikach wodnych, stawach czy rozlewiskach, dlatego dla jego dobra warto ich unikać. 
 
Na ryzyko zarażenia wpływa ponadto dieta – nieprawidłowa, niezbilansowana doprowadzi do osłabienia odporności. Warto zadbać o dobrej jakości karmę. Konieczne jest zapewnienie skutecznej ochrony przeciw pasożytom zewnętrznym, takim jak pchły czy wszy, bo i one mogą przenosić zarodniki grzybów. Na rynku dostępna jest ponadto szczepionka, jednak zaszczepienie psa nie zapobiega zachorowaniu, a jedynie skraca czas występowania objawów. Nie jest szczególnie zalecana przez lekarzy weterynarii, ponieważ ustąpienie symptomów nie oznacza pełnego wyzdrowienia, co może sprawić trudność w zupełnym wyleczeniu pupila.

Źródła:
1.    J. Karaś – Tęcza, J. Czogała, Nieodkryte tajemnice grzybic skórnych u psów i kotów, Magazyn Weterynaryjny, 05/2012,
2.    P. Wilkołek, M. Szczepanik, Grzybice głębokie skóry u psów, Magazyn Weterynaryjny, 01/2012.