Aktualności :
wamiz-v3_1

Reklama

Mastif tybetański, czyli pies jak lew. Pochodzenie i charakterystyka rasy

Mastif tybetański advice
© Shutterstock

Mastif tybetański to jedna z najstarszych ras na świecie. Przed wiekami w Himalajach wykorzystywano je jako psy pasterskie oraz chroniące stada zwierząt hodowlanych. Pies wyglądający jak lew nazywany był przez miejscową ludność tsang kyi, co oznacza „najlepszy pies”.

Mastif tybetański jest doskonałym stróżem. Pożądane od wieków cechy tej rasy to czujność i ostrożność. Ponadto bardzo przywiązuje się do swoich opiekunów, a co ważne akceptuje zaproszonych przez nich gości. Dumny i okazały wygląd zawdzięcza masywnej sylwetce i obfitej szacie okrywowej. Często porównywany jest do lwa lub niedźwiedzia. Charakteryzuje się przyjacielskim usposobieniem i młodzieńczym temperamentem. Ma jednak predyspozycje do dominacji, bywa też uparty i niezależny.

Przez Redakcja Wamiz,

Pies jak lew – skąd pochodzi mastif tybetański?

Mastif tybetańskiShutterstock

Mastif tybetański uważany jest przez wielu za przodka wszystkich ras molosowatych. Od stuleci ten „najlepszy pies” zamieszkiwał tereny Himalajów i był wykorzystywany do zaganiania zwierząt na pastwiskach i do stróżowania. Warunki, w jakich kształtowała się rasa oraz funkcje, jakie pełniła, znajdują do dziś odbicie w charakterze jej przedstawicieli.

Mastify zamieszkiwały pierwotnie wysokogórskie tereny Himalajów. Warunki, które tam panują, są skrajnie odmienne od europejskich. Ponieważ przez większość roku dominuje niska temperatura, tybetany mają gęstą i twardą sierść, która ma chronić ciało zwierzęcia przed mrozem. Mastify hodowane w Tybecie są z reguły mniejsze i lżejsze od ich europejskich kuzynów – dzięki temu mogą sprawniej poruszać się po trudnych terenach, takich jak wąskie i śliskie półki skalne. Są zwinniejsze, bardziej mobilne i wytrzymalsze niż psy europejskie.

Lew tybetański zasłynął m.in. jako towarzysz Aleksandra Wielkiego czy Czyngis-chana. Do Europy te psy trafiły dopiero w XIX wieku. W Ameryce pierwsze psy-lwy pojawiły się później – w 1958 roku przywieziono je jako prezent dla prezydenta Eisenhowera. Hodowlę rozpoczęto w Stanach w latach siedemdziesiątych XX wieku.

Jak wygląda lew tybetański?

Mastif tybetański to duży, masywny pies, choć ma proporcjonalną sylwetkę. Jego ogon jest zakręcony i bogato owłosiony. Mocno umięśnione tylne kończyny, szeroka głowa, krótki grzbiet i wyraźnie zaznaczony kłąb sprawiają, że wygląda niezwykle okazale i dumnie.

Samce dorosłych mastifów osiągają do 66 cm wzrostu i ważą 50–80 kg. Suki są niższe (do 61 cm) i lżejsze (35–50 kg). Mimo silnej i potężnej sylwetki zwierzęta są zwinne i wytrzymałe.

Mastify mają zróżnicowane umaszczenie: czarne, złote, śniade lub błękitne (wszystkie typy mogą być podpalane). Szczególnie pożądane przez hodowców i miłośników rasy są tzw. czerwone mastify. Średnia cena psa w Polsce to 3 tysiące złotych. Najdroższy mastif na świecie natomiast został sprzedany chińskiemu biznesmenowi za około 5 milionów złotych.

Charakter mastifa – czy to pies dla każdego?

Mastify są psami bardzo inteligentnymi, ale też niezależnymi. Właściciele powinni być konsekwentni w swoim postępowaniu z psem, systematyczni i cierpliwi, psy bowiem należy szkolić metodami pozytywnymi, w zakresie podstawowego posłuszeństwa, już od pierwszych tygodni życia. W innym przypadku zwierzęta mogą sprawiać problemy w wychowaniu. Niezwykle istotna jest ich socjalizacja. Najlepiej rozpocząć ją od uczestnictwa w zajęciach w psim przedszkolu. Przy nieprawidłowym postępowaniu mastify mogą mieć tendencje do dominacji.

Mimo że mastif wykazuje się dużą niezależnością, to mocno przywiązuje się do członków rodziny i uwielbia zabawy. Jest spokojny i łagodny w stosunku do swoich właścicieli. Odpowiednio socjalizowany staje się psem rodzinnym, jednak pozostaje nieufny wobec obcych.

Mastif tybetański to rasa, która przez wieki kształtowała się w wymagających warunkach. Zwierzęta są zwinne, szybkie, duże i mają silne poczucie niezależności oraz terytorializmu, dlatego nie nadają się do małych mieszkań ani do kojca. Tybetany wymagają też długich spacerów z dala od bodźców cywilizacyjnych. Powinny mieszkać z rodziną i mieć z nią stały kontakt.

Zdrowie, żywienie i pielęgnacja mastifa tybetańskiego

Mastify nie są zwierzętami wybrednymi, jednak powinny mieć zapewnione pełnowartościowe posiłki. Wskazana jest tzw. dieta BARF, która polega na podawaniu różnych gatunków surowego mięsa z suplementacją preparatami wspierającymi narząd ruchu. Psy mogą otrzymywać też dopasowaną do ich potrzeb karmę z dużą zawartością mięsa.

Lew tybetański to pies zdrowy, silny i odporny. Rzadko choruje (najczęstsze przypadłości to dysplazja biodrowa i łokciowa). Mastify mają też tendencję do skrętu żołądka (jak w przypadku wszystkich dużych ras) oraz problemów z oczami.

Z uwagi na obfity podszerstek, psy należy regularnie wyczesywać, szczególnie w okresie linienia.

Mastify tybetańskie są niewątpliwie pięknymi psami, ale nie każdy może sobie na nie pozwolić. Duże rasy, które kształtowały się przez wieki w naturalnych, trudnych warunkach, wymagają nie tylko właściwego traktowania i szkolenia, ale należy im zapewnić odpowiednią ilość ruchu. Najlepiej czują się, kiedy mają zagwarantowaną otwartą przestrzeń, gdzie mogą eksplorować teren i bawić się z dala od cywilizacyjnego zgiełku.