Aktualności :

Reklama

Przepuklina u psa: przyczyny, objawy i leczenie

Przepuklina u psa advice
© Shutterstock

Przepuklina u psa powstaje w wyniku rozszczepienia lub rozdarcia tkanki. Do tak powstałego otworu wpada zawartość jamy ciała. Charakterystycznym objawem jest miękka wypukłość w miejscu powstania przepukliny. Występuje kilka rodzajów tej patologii, a leczenie zazwyczaj wymaga interwencji chirurgicznej. Należy zdecydować się na nią możliwie jak najszybciej, ponieważ przepuklina u psa stanowi spore zagrożenie.

Przez Barbara Śliwowska

aktualizacja dnia 07.10.2020, 13:30

Jakie są rodzaje przepukliny u psów?

Przepuklina pępkowa u psa zazwyczaj pojawia się w pierwszych tygodniach życia szczenięcia. Objawia się wyczuwalnym pod skórą lub widocznym gołym okiem pulchnym obrzękiem w miejscu, gdzie była pępowina. Taka przepuklina u szczeniaka jest łatwa do zdiagnozowania. Zazwyczaj ustępuje pod lekkim naciskiem, a pojawia się znowu, gdy zdejmiemy z niego palec. Przepuklinę pępkową uważa się za wadę wrodzoną. Niektóre przypadki mogą być też spowodowane nadwagą u psa czy zaburzeniami genetycznymi. Zazwyczaj przepukliny pępkowej nie leczy się operacyjnie, gdyż cofa się ona samoistnie w pierwszym roku życia psa.

Przepukliny pępkowej nie należy mylić z brzuszną. Do wystąpienia tej drugiej dochodzi najczęściej na skutek urazu, np. po pogryzieniu przez inne zwierzę lub  w wyniku wypadku komunikacyjnego. Z reguły tego typu obrażenia powstają z boków ciała lub w okolicy przedłonowej. Na pierwszy rzut oka widoczna jest asymetria powłok brzusznych. Leczenie tej przepukliny u psa wymaga przeprowadzenia operacji. 

Przepuklina pachwinowa u psa powstaje w wyniku zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej, spowodowanego np. zaparciami. W przypadku tego rodzaju przepukliny u psa, objawy ograniczają się do obrzęku w okolicy zagłębienia między tylną boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda. Z czasem obrzęk się powiększa, dlatego należy pilnie zgłosić się do kliniki weterynaryjnej na leczenie operacyjne.

Przepuklina kroczowa u psa zaczyna się od powiększenia okolicy krocza, po obu stronach lub po jednej stronie ciała. Z czasem uwypuklenie się powiększa i prowadzi do trudności z oddawaniem moczu i kału. W takiej sytuacji również konieczne jest szybkie leczenie operacyjne.

Do powstania przepukliny mosznowej u psa dochodzi, gdy część jelita przedostanie się z jamy brzusznej do moszny. Worek mosznowy po chorej stronie jest wyraźnie powiększony, a zwierzę okazuje ból. Tego typu zaburzenie u psów jest rzadkie, a jego przyczyny nie są do końca znane. Konieczna jest interwencja chirurgiczna. W przypadku tego rodzaju przepukliny u psa, koszt operacji może wzrosnąć o cenę kastracji.

Podobnie rzadko spotykana jest przepuklina udowa u psów. Pojawia się, gdy narządy jamy brzusznej lub tłuszcz przedostaną się przez kanał udowy tworząc bolesne, grzejące zgrubienie. Sytuacje takie mogą mieć miejsce po urazie – uderzeniu, upadku z dużej wysokości itp.

Operacja przepukliny u psa

przepuklina u psa
©Shutterstock

Każdą niepokojącą wypukłość na ciele naszego czworonoga powinniśmy jak najszybciej skonsultować z lekarzem weterynarii. Nasz pupil może przez długi czas czuć się dobrze, mieć normalny apetyt, nie wykazywać żadnych objawów bólowych i zachowywać się tak, jak zawsze. Kiedy to się zmieni, stan może być już na tyle poważny, że operacja przepukliny u psa będzie wiązała się ze sporym ryzykiem. Rośnie ono również z wiekiem zwierzęcia. 

Typowa operacja przepukliny polega na przywróceniu prawidłowego położenia jej zawartości i chirurgicznym zamknięciu szczeliny. W cięższych przypadkach chirurg musi naciąć i poszerzyć tkanki w taki sposób, by możliwe było umieszczenie narządów wewnętrznych w odpowiednim miejscu. Czasem, by je tam zatrzymać, lekarz zakłada też specjalne siatki przepuklinowe. Zabieg przedłuża się zasadniczo, jeśli doszło do niedokrwienia narządu. Wtedy dodatkowo trzeba wyciąć jego martwe fragmenty i znajdujące się wokół zmienione chorobowo tkanki.

Opieka pooperacyjna

Najczęstsze powikłania pooperacyjne to rozejście się brzegów rany lub jej zakażenie, nawrót przepukliny u psa, a nawet zapalenie otrzewnej z towarzyszącą temu gorączką. Ryzyko komplikacji znacznie zmniejsza prawidłowa opieka pooperacyjna. Czworonożny pacjent powinien mieć zapewniony spokój i ciszę, czasem trzeba stosować specjalną dietę i podawać dodatkowe leki. Trzeba też kontrolować stan rany pooperacyjnej. Często konieczne jest założenie na szyję psa kołnierza ochronnego, uniemożliwiającego lizanie szwów. Należy codziennie odkażać okolice rany i zmieniać opatrunki aż do całkowitego zagojenia. Jeśli na jakimkolwiek etapie mamy pytania lub wątpliwości, koniecznie skonsultujmy się z lekarzem weterynarii.