Aktualności :
wamiz-v3_1

Reklama

Kot dachowiec – dlaczego warto go adoptować?

kot dachowiec advice © Shutterstock

Choć na świecie istnieje wiele ras kotów, zdecydowanie najliczniejszymi i najpopularniejszymi kotami są dachowce, czyli „kocie kundelki”. Jakie są zalety dachowców? Czym kot europejski krótkowłosy różni się od dachowca?

Przez Anna Zielińska-Hoşaf

Dachowiec – historia i charakterystyka

Koty zostały przywiezione – czy raczej przemycone – do Europy ze starożytnego Egiptu po raz pierwszy przez Fenicjan, a później – w większej liczbie – przez Rzymian, którzy doceniali przede wszystkim użytkowe walory spotkanego w Afryce zwierzęcia. Z rzymskimi legionami kot trafił w różne zakątki Europy – od Italii po Wielką Brytanię (gdzie dał początek kotom brytyjskim krótkowłosym). Nie można wykluczyć, że na terenie Europy kontynentalnej kot domowy krzyżował się ze żbikiem europejskim, który jest większy i masywniejszy od swego afrykańskiego kuzyna.

Być może żbicze geny odpowiadają za wyraźny rysunek pręgowania u kotów tabby. W każdym razie różnorodność dachowców zawdzięczamy po pierwsze temu, że przez bardzo długi czas człowiek nie ingerował w to, jakie koty i o jakich cechach krzyżują się ze sobą.

Po drugie – dzięki temu, że człowiek zapewniał kotom pożywienie i schronienie, selekcja naturalna wśród nich przestała być tak ostra jak u żbików afrykańskich. Płowa, piaskowa czy brązowawa sierść i delikatny wzór tabby zapewniały kotu doskonały kamuflaż podczas polowania. Koty białe czy czarne miały nikłe szanse, aby coś upolować, a także pozostać niezauważonymi przez większe zwierzęta. Dzięki ochronie zapewnianej przez człowieka koty mogły jednak bez obaw pokazać światu całą paletę odmian barwnych. Kamuflaż nie był już dla nich tak istotny. Warto mimo to zaznaczyć, że wciąż najczęściej spotykanymi odmianami są właśnie koty dachowce szare lub brązowe pręgowane.

Zalety kota dachowca

Jakie są najważniejsze cechy kota dachowca poza mnogością kombinacji barwnych? Przede wszystkim dachowce to koty zdrowe – dzięki temu, że ich pula genetyczna jest bogata, a ryzyko chowu wsobnego bardzo ograniczone. Wymiana genetyczna u dachowców była i jest bardzo prężna – co i rusz świeża krew zasila populacje tych kotów. Nie ma typowych chorób, do których koty dachowce mają większe predyspozycje niż koty rasowe – wręcz przeciwnie. Dzieki temu, dachowce, koty bez rodowodu zaszczytów – są bardziej odporne i żyją dłużej niż koty rasowe. 

Kolejną cechą dachowców jest różnorodność charakterów. Podczas gdy u kotów rasowych możemy określić pewien typ charakterologiczny dla przeciętnego osobnika danej rasy (co nie oznacza, że każdego!), to u dachowców mamy swego rodzaju loterię. Znajdziemy wśród nich zarówno koty spokojne, jak i lękliwe, otwarte i przyjacielskie, jak i skryte oraz pragnące spokoju. Wiele zależy oczywiście od socjalizacji małego kociaka oraz jego doświadczeń z tego wczesnego okresu. Do końca jednak nigdy nie wiadomo, co z kota wyrośnie. Dlaczego osobom, którym zależy na pupilu o określonym typie charakteru, poleca się często adopcję kota dorosłego, którego charakter jest już ukształtowany.

Kot europejski a dachowiec – poznaj różnice

kot europejski
Kot europejski krótkowłosy
©Shutterstock

Często można spotkać się ze stwierdzeniem, że każdy dachowiec Europy jest kotem europejskim krótkowłosym. Nie do końca jest to prawdą. Kot europejski krótkowłosy jest oczywiście starą rasą naturalną. Jednak należy pamiętać, że kota możemy uznać za rasowego wyłącznie wtedy, gdy posiada on rodowód. Choć więc istnieje duże prawdopodobieństwo, że nasz dachowiec posiada głównie geny kota europejskiego krótkowłosego, za rasowe uważa się jedynie osobniki o udokumentowanym pochodzeniu. Rasowe koty europejskie posiadają także standardy dotyczące budowy ciała czy odmian barwnych.

Kot europejski krótkowłosy, jak na jedną z najstarszych ras naturalnych, został uznany oficjalnie za rasę przez FIFe dość późno, bo w 1982 r. Misją hodowców kotów europejskich jest zachowanie w obrębie rasy jej sięgającego czasów starożytnych genotypu. Kot europejski (zwany także celtyckim) ma więc być zwierzęciem jak najbardziej przypominającym koty, które opanowywały Europę wraz z rzymskimi legionami. Nie jest dopuszczalne krzyżowanie ich z kotami innych ras.

Rasowe koty europejskie krótkowłose hodowane są głównie w krajach Skandynawii. Są to kraje, w których problem bezdomności zwierząt został praktycznie rozwiązany – dzięki programom kastracji kotów wolno żyjących, jak również tych domowych, oraz restrykcyjnej kontroli hodowli kotów rasowych (nie istnieje tam praktycznie problem pseudohodowli). W Polsce rodowodowe europejczyki nie występują – między innymi dlatego, że podważany jest sens rozmnażania osobników rasy europejskiej przy tak dużym problemie bezdomności wśród dachowców. Rasowego kota europejskiego nie kupimy więc w naszym kraju – natomiast bez problemu możemy przecież adoptować dachowca!

Dachowce mogą brać udział w wystawach kotów rasowych (w kategorii „koty domowe”), nie powinny być natomiast rozmnażane!

Dachowiec – kot idealny do domu?

Adopcja dachowca to Twój wkład w walkę z bezdomnością zwierząt. To także szansa, którą dajesz czekającemu na dom kotu. Dachowiec może pojawić się w Twoim życiu sam – przyjdzie na podwórko, a może znajdziesz go na swojej drodze i przygarniesz? Możesz także adoptować kota przebywającego w schronisku lub domu tymczasowym. Nie będzie to zwierzak ze ściśle określonymi cechami charakteru czy wzorem umaszczenia – kto z nas jednak nie lubi niespodzianek?

Większość dachowców to wspaniali przyjaciele i towarzysze dnia codziennego, odwdzięczający się miłością za daną im szansę. Oczywiście wśród dachowców znajdą się koty nieśmiałe, które będą musiały przywyknąć do nowego otoczenia i Twojego towarzystwa. Cierpliwość będzie w tym przypadku wynagrodzona cenną przyjaźnią zwierzęcia, które zdecyduje się zaufać. Jeśli natomiast uda Ci się przygarnąć kota, który od małego miał pozytywny kontakt z człowiekiem, istnieje duża szansa, że będzie to zwierzę towarzyskie i kontaktowe.

Czy jednak każdy kot dachowiec może żyć w domu? Są koty, które jako kocięta nie miały bliższego kontaktu z człowiekiem, albo nie wspominają naszego gatunku miło. Część spośród tych zwierząt pozostanie półdzika i nie będzie potrafiła przyzwyczaić się do życia w czterech ścianach. Dlatego też takich kotów, bojących się ludzi i przychodzących tylko na posiłek, nie należy wyłapywać w celu umieszczenia w schronisku – będą się tam czuły o wiele gorzej niż na wolności. Takie dzikuski warto natomiast dokarmiać, a także złapać w celu wykonania zabiegu kastracji oraz pozbycia się pasożytów i zaszczepienia przeciwko groźnym chorobom kocim. Zimą wolno żyjące koty dachowce powinny mieć możliwość znalezienia bezpiecznego i ciepłego schronienia w postaci kociej budki bądź uchylonego okienka do piwnicy.