Aktualności :
Wamiz Logo

Reklama

Twój pies nie chce jeść? Sprawdź, jakie mogą być przyczyny i co należy zrobić?

pies nie chce jeść advice © Shutterstock

Brak apetytu u psa może być powodowany wieloma czynnikami. Zaczynając od zmian pogody, przez stres, po mniej lub bardziej poważne choroby. Jednak kiedy tak naprawdę należy zacząć się martwić? Kiedy głodówka lub jedzenie znacznie mniejszych porcji zaczyna zagrażać naszemu zwierzakowi? Co zrobić w sytuacji, gdy pies nie chce jeść?

Przez Aleksandra Moskal

Dlaczego pies nie chce jeść?

Rozważania należy zacząć od rozróżnienia spadku apetytu od wybrzydzania, bo to znacząca różnica. Wybrzydzanie rozpoznajemy po tym, że pies ogólnie interesuje się jedzeniem – psimi przysmakami, posiłkami przygotowanymi dla ludzi. Chodzi koło miski i jeśli jest tego nauczony, daje znać, że jest głodny.

Jeśli mimo głodu, pies nie chce jeść karmy nałożonej do miski, może to oznaczać, że karma po prostu nie jest smaczna. Rozwiązanie jest proste – wystarczy zakupić inną karmę lub inny smak tego samego producenta karmy. 

Jeżeli jednak pies zupełnie nie interesuje się miską, mamy do czynienia z brakiem apetytu. Jeśli do tego dochodzi, musimy wziąć pod uwagę kilka możliwości. Po pierwsze, upał w lato może powodować spadek apetytu, zupełnie tak jak u ludzi. Więcej wtedy pijemy, mniej jemy i jest to zupełnie normalna sytuacja. 

Stres

Podobnie w przypadku stresu – niektórzy ludzie mają „ściśnięty” żołądek i nie są w stanie nic przełknąć. Dokładnie tak samo może zareagować psiak, warto więc zastanowić się nad ostatnimi wydarzeniami w jego życiu. Stres mogą powodować m.in.: przeprowadzka, złe relacje i kłótnie między domownikami, stosowane kar wobec psa, odwiedziny licznej rodziny lub gości z dziećmi, które bywają nachalne wobec zwierzęcia, u niektórych psów jazda samochodem, zaś zapewne u większości – wizyta u weterynarza, a zwłaszcza gdy pies przewlekle choruje i często musi być kontrolowany, badany czy wykonywane są inne czynności w gabinecie weterynaryjnym.

Zmiany hormonalne

Do spadku apetytu u psa przyczynić się mogą również zmiany hormonalne związane z cieczką, tak u suczek, jak u niekastrowanych psów. Psy tracą zainteresowanie jedzeniem, jeśli wyczuwają w okolicy feromony suczki, która jest zdolna do rozrodu. Warto też zwrócić uwagę na to, jakie leki przyjmuje nasz zwierzak. Skutkiem ubocznym niektórych z nich może być właśnie spadek apetytu.

Choroby

Przede wszystkim jednak brak apetytu u psa może być objawem choroby. Niestety nie jest to charakterystyczny objaw tylko jednej choroby czy grupy chorób, a pojawia się często wraz z innymi symptomami, które mogą być bardziej lub mniej nasilone. Niektóre symptomy są przez właścicieli ignorowane lub niezauważane, ale nietknięta karma z miski powinna dać do myślenia.

Tymczasem pies mógł zarazić się jedną z chorób wirusowych, którym towarzyszy także gorączka, apatia i inne nieswoiste objawy – podobnie jak niewydolność nerek czy wątroby lub stany zapalne układu pokarmowego. 

Może też okazać się, że pies ma bardzo duży kamień nazębny, a właściciel zupełnie nie kontroluje uzębienia psa. Zwierzę nie jest w stanie jeść, gdyż sprawia mu to ból, a zęby są słabe. Zdarzają się przypadki tak dużego kamienia, że zgnite zęby trzymają się na miejscu już tylko dzięki kamieniowi. 

Może się też okazać, że pies nie ma apetytu, ponieważ się czymś zatruł – mogła to być niewielka ilość niedozwolonej rzeczy. Na przykład jakaś roślina doniczkowa trzymana w domu, która jest dla psów trująca, albo „ludzkie” jedzenie, typu czekolada lub smażone mięso. Dla psów trujące są także niektóre warzywa i owoce, warto więc sprawdzić, które z nich są bezpieczne i czy możemy nimi częstować naszego pupila.

Co należy zrobić, gdy pies nie chce jeść?

Jeśli brak apetytu lub znaczące zmniejszenie łaknienia dotyczy szczeniąt, powinniśmy reagować natychmiast. U młodych zwierząt choroby rozwijają się nieprawdopodobnie szybko. Najgorszy jest okres od momentu odsadzenia od matki – zwłaszcza, jeśli szczenię zostało odsadzone zbyt wcześnie (z niewiedzy właściciela lub w razie przedwczesnego odejścia suczki). Odporność przekazana z mlekiem matki zanika, a psiaki jeszcze nie wykształciły własnych przeciwciał. Wtedy ich organizmy są bardzo podatne na wszelkie infekcje.

Każde młode zwierzę codziennie je często i dużo, codziennie też przybiera na wadze. Jeśli szczeniak nie chce jeść, natychmiast powinniśmy udać się do weterynarza.

W przypadku dorosłych psów – bardzo ważna jest obserwacja. Jeżeli mamy do czynienia z wybrzydzaniem, należy po prostu zmienić karmę. W przypadku, gdy pies ma lekki spadek apetytu, można spróbować nieco urozmaicić jego posiłki. W zależności od tego, co je na co dzień, można spróbować różnych przysmaków czy mieszania jednego smaku karmy z innym. 

Nie powinno się jednak nigdy mieszać suchej karmy z mokrą albo używać przypraw – przyprawy mogą psu bardzo zaszkodzić, a pies wcale ich nie potrzebuje, żeby posiłek był smaczny! 

W razie zupełnego braku apetytu u psa należy zapewnić mu dostęp do świeżej wody i obserwować – jednak głodówka nie powinna trwać dłużej niż 2-3 dni. Niektóre psy same z siebie robią sobie głodówkę raz na jakiś czas. Szczególnie zaniepokoić powinien fakt, że pies, który wcześniej zawsze szybko zjadał swoją porcję, domagał się jedzenia lub był przyzwyczajony do posiłku o danej porze dnia, nagle przestaje przypominać opiekunowi o porze karmienia i omija miskę szerokim łukiem. 

Warto zaobserwować jednocześnie, czy pies nie jest osowiały, niechętny do zabawy, czy nie przejawia oznak bólu. Lekarzowi weterynarii z pewnością pomogą takie informacje jak biegunki, zaparcia czy wymioty w ostatnim czasie u psa, ilość spożywanej karmy i wody, czy pies miał szansę zjeść coś dla niego nieodpowiedniego, trującego. Właściciel powinien też zastanowić się, czy nie doszło do jakiejś silnie stresującej sytuacji, która mogłaby wywołać taki efekt. 

Oczywiście, jeśli mamy do czynienia ze szczeniakiem, który nie chce jeść, nie możemy zwlekać tak długo jak w przypadku dorosłego psa. Czym prędzej udamy się z maluchem do gabinetu weterynaryjnego, tym lepiej. Wszelkie zmiany w ilości spożywanego pożywienia, niepokojące objawy zachowania czy problemy na tle układu pokarmowego powinny nas zaniepokoić.