Aktualności :
wamiz-v3_1

Reklama

Poznaj rasy psów, które gubią mało sierści!

rasy psów advice
© Shutterstock

Pies to najlepszy przyjaciel człowieka – w tym popularnym stwierdzeniu kryje się sama prawda. Kochamy te czworonogi za to, że po prostu są. Wypełniają nasz świat mnóstwem ciepła, miłości i optymizmu. Ale do naszego związku i domu wnoszą coś jeszcze – sierść. Czasem całkiem spore jej ilości. Czy istnieją rasy psów, które nie linieją, a przynajmniej takie, które gubią niewiele sierści? Tak! Oto kilka przykładów.

Przez Ewelina Piskorek,

Rasy psów niegubiących sierści– po co ich szukamy?

Choć na bramkach czy drzwiach miłośników psiaków możemy niejednokrotnie obejrzeć tabliczki z zabawnymi tekstami, jak np. "Sierść mojego psa jest w tym domu dekoracją" czy "W tym domu dodajemy sierść do jedzenia, picia i prania" albo "Nie tolerujesz zwierząt? Zostań za drzwiami", prawda jest taka, że sierść nagminnie lądująca w porannej kawie czy w zupie nie jest już powodem do radości. I trzeba to zaakcentować wyraźnie – psy linieją i bez względu na to, jak bardzo kochamy czworonogi, ich wszechobecna w domu sierść stanowi kłopot.

Wyjścia z tej sytuacji są zasadniczo trzy – zrezygnować z posiadania psa (co wydaje się opcją najmniej atrakcyjną!), przygotować się na częstsze niż standardowo sprzątanie lub rozejrzeć się za rasami, które gubią stosunkowo niewiele sierści. Czy istnieją psy, które nie gubią sierści wcale? To również należy jasno zaznaczyć – nie ma takich ras. Jeśli mają sierść, w mniejszym czy większym stopniu będzie ona wypadać. 

Wiele osób poszukuje ras niegubiących sierści z jeszcze innego powodu niż chęć zaoszczędzenia sobie czasu i energii na wiecznym sprzątaniu. Powodem tym jest alergia. Tu jednak należy zwrócić uwagę na istotną kwestię – czynnikiem uczulającym są przede wszystkim psia ślina i łuszczący się naskórek (a dokładniej znajdujące się w nim białka), nie zaś sama sierść, jak się powszechnie uważa. 

Poznaj rasy psów, które gubią mało sierści!

Wbrew pozorom ras gubiących niewiele sierści jest całkiem sporo. Oto kilka z nich. Jak je pielęgnować? Czym się charakteryzują?

Bichon frise

bichon friseShutterstockBichon frise to mały psiak, który waży przeciętnie od 4 do 7 kg. Nie dość, że ta śnieżnobiała rasa nie linienie, to jeszcze – co zapewne dla wielu osób będzie dużą zaletą – nie pachnie psem. Wszyscy na pewno znamy ten charakterystyczny zapach, który nie każdemu przypada do gustu. Niestety coś za coś – pielęgnacja czworonoga jest dość czasochłonna i do najłatwiejszych nie należy. Bichon wymaga regularnego strzyżenia co kilka tygodni i niemal codziennego czesania. Piesek ten na pewno nie jest polecany osobom bardzo zapracowanym, często przebywającym poza domem, bowiem wymaga uwagi nie tylko w kwestii pielęgnacji – kocha pieszczoty i nie znosi samotności!

Cairn terier

cairn terrierShutterstockKolejny niewielki piesek (waży średnio 6-8 kg), tym razem z grupy terierów. Utrata sierści w jego przypadku jest nieznaczna. Cairn terier nie wymaga też skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych – wystarczy wyczesać go raz na tydzień. Ponadto konieczne jest trymowanie raz na kilka miesięcy. Co więcej, jest to rasa dość zdrowa i długowieczna. To mały myśliwy, który jest bardzo energiczny, dlatego polecany jest osobom aktywnym.

Sznaucer miniaturowy

Sznaucer miniaturowyShutterstockRasa ta powstała końcem XIX wieku ze skrzyżowania sznaucera średniego z pinczerem małpim i prawdopodobnie pudlem. Pierwotnie sznaucery wykorzystywane były jako szczurołapy i psy stróżujące. Sznaucer miniaturowy, podobnie jak poprzednik, jest bardzo energicznym, wesołym i skłonnym do zabawy czworonogiem. Wymaga dużo ruchu i ćwiczeń umysłowych, wykazuje dość silny instynkt łowiecki. Właściciel z powodzeniem może oddać się ulubionym rozrywkom ze swoim wiernym pupilem, bowiem gubi on niewiele sierści, a jego pielęgnacja nie jest czasochłonna (ogranicza się do czesania 1-2 razy w tygodniu i trymowania co kilka miesięcy).

Maltańczyk

maltańczykShutterstockMaltańczyk to nieduży piesek, ważący przeciętnie nie więcej niż 4 kg. Już od dłuższego czasu uznawany jest za psa „hipoalergicznego”. Raczej nie linieje lub też traci sierść w bardzo niewielkim stopniu. Jego pielęgnacja nie jest bardzo trudna, ale maltańczyk wymaga codziennego czesania ze względu na długi włos, który w przeciwnym wypadku będzie się kołtunił. To doskonały pies do towarzystwa dla osób średnio aktywnych i rodzin z dziećmi. Lubi zabawę, jest bardzo towarzyski i szybko się uczy.

Basenji

BasenjiShutterstockKolejny pies, który nie gubi zbyt wiele sierści to basenji. W Polsce rasa ta nie jest jeszcze szczególnie rozpowszechniona. Pochodzi on prawdopodobnie z Afryki Środkowej, zaliczany jest do ras pierwotnych, nazywany także m.in. psem kongijskim. Co ciekawe, psy tej rasy raczej w ogóle nie szczekają. Są natomiast bardzo energiczne, dlatego wymagają zaangażowanego, konsekwentnego przewodnika.

Psy, które nie gubią sierści… bo jej nie mają!

Poza rasami, które cechują się niewielkim linieniem są też takie rasy psów, które nie linieją w ogóle, bo po prostu są to psy, które nie posiadają sierści. Co to za rasy?

Nagi pies meksykański

Nagi pies meksykańskiShutterstock

Jak sama nazwa wskazuje, nagi pies meksykański rzeczywiście jest pozbawiony sierści. Nazywany jest również bezwłosym psem Azteków. Co interesujące, w Meksyku rasa była hodowana w konkretnym celu – by jej przedstawiciele… ogrzewali swoim właścicielom nogi!

Nagi pies peruwiański

Nagi pies peruwiańskiShutterstockJak poprzednik, nagi pies peruwiański oczywiście także nie posiada włosów, występuje w odmianie dużej, średniej i miniaturowej. W Polsce nagie psy – zarówno meksykańskie, jak i peruwiańskie – należą do rzadkości.

Grzywacz chiński

grzywacz chińskiShutterstockTo jedna z najpopularniejszych chińskich ras psów. Ze wszystkich bezwłosych psów to chyba właśnie grzywacz chiński jest najbardziej popularny. Choć tak nie do końca bezwłosych, bowiem posiada on owłosienie na głowie, łapkach i ogonie. Choć nie każdy o tym wie, istnieje także odmiana grzywacza chińskiego z sierścią. 

Wyżej wymienione rasy to zaledwie kilka propozycji dla tych, którzy pragną uniknąć w domu bezustannej walki z ogromnymi ilościami sierści. Trzeba jednak pamiętać o tym, że niezależnie od tego, jak niewiele sierści gubi psiak, wymaga on stosownej do rasy pielęgnacji – czesania, kąpieli, strzyżenia czy trymowania.

Przeczytaj także